Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Nasza Ameryka (In America)

Jim Sheridan
‹Nasza Ameryka›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNasza Ameryka
Tytuł oryginalnyIn America
Data premiery30 stycznia 2004
ReżyseriaJim Sheridan
ZdjęciaDeclan Quinn
Scenariusz
ObsadaDjimon Hounsou, Paddy Considine, Samantha Morton
MuzykaGavin Friday, Maurice Seezer
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiIrlandia, Wielka Brytania
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekdramat, obyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opis dystrybutora
Irlandzki robotnik wraz ze swoją żoną i córką przenosi się do Nowego Jorku, gdzie zamierza zrobić wielką karierę aktorską. Ma mu w tym pomóc poznany w Ameryce artysta.
Utwory powiązane
Filmy      






Tetrycy o filmie [6.75]

PD – Piotr Dobry [7]
Niby historia jakich wiele, ale podobało mi się w jaki sposób Sheridan ją opowiedział. Ciepły, napawający optymizmem, unikający rozdzierających chwytów dramatycznych, a niełatwa to sztuka, gdy mówi się o śmierci dziecka, narkomanii, AIDS. Poza tym znakomity Djimon Hounsou i świetne role dziewczynek.

TK – Tomasz Kujawski [7]
Na początek otrzymujemy zastrzyk alergenów - w jednej z pierwszych scen pojawia się powiewająca na wietrze amerykańska flaga, ale po niezbyt szczęśliwym starcie i tytule, "Nasza Ameryka" okazuje się udanym kinem obyczajowym. Na tle historii o młodym małżeństwie emigrantów, którzy z dwójką córek próbują sobie ułożyć życie w Nowym Jorku, Sheridian opowiada o próbach akceptacji przedwczesnej niesprawiedliwej śmierci. Na pochwałę zasługuję aktorstwo, zwłaszcza świetne role obu córek (dziewczynki naprawdę są rodzeństwem), i udane wplecenie elementów realizmu magicznego.

KS – Kamila Sławińska [5]
Bardzo chciałam się zachwycić tym filmem, bo Samantha Morton i Nowy Jork to dokładnie to, co lubią tygrysy. Przez jakiś czas nawet prawie się zachwyciłam, bo wszyscy aktorzy grali koncertowo – zwłaszcza dziewczynki znakomite. Niestety całą przyjemność oglądania zepsuła mi zaprezentowana przez Sheridiana brak dbałości o szczegóły. A już najbardziej mnie zirytowało całkowite oderwanie filmowej rzeczywistości od realiów imigranckiego życia w Big Apple. Przykro mi niezmiernie, ale jak w środku (skądinąd poruszającej) historii ktoś mi wmawia, że para imigrantów w pierwszym pokoleniu, zarzynających się w byle jakich pracach ma dość kasy, by wysłać dzieci do prywatnej katolickiej szkoły – to zamiast się wzruszać, wzruszam ramionami.

KŚ – Kamil M. Śmiałkowski [8]
Podobało mi się. Główna teza tego filmu - "USA są lekiem na całe zło" jest może trochę naciągana, ale całość bardzo zgrabnie opowiedziana, dobrze zagrana i wiarygodna. A scena gry o zabawkę wręcz zrzuca z krzesła - konstrukcję tej zabawy wymyślił chyba sam Szatan.

Oceń lub dodaj do Koszyka w

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Copyright © 2000-2024 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.