Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 marca 2024
w Esensji w Esensjopedii

Joachim Lafosse
‹Nasze dzieci›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNasze dzieci
Tytuł oryginalnyÀ perdre la raison
ReżyseriaJoachim Lafosse
ZdjęciaJean-François Hensgens
Scenariusz
ObsadaNiels Arestrup, Tahar Rahim, Émilie Dequenne, Stéphane Bissot, Mounia Raoui, Redouane Behache, Baya Belal, Nathalie Boutefeu, Yannick Renier
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Luksemburg, Szwajcaria
Czas trwania111 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień ósmy
[Joachim Lafosse „Nasze dzieci”, Michael Haneke „Miłość” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Dziś w relacji z T-Mobile Nowe Horyzonty dwa filmy wprost z tegorocznego festiwalu w Cannes. Zwycięska „Miłość” Michaela Hanekego i nagrodzone nagrodą aktorską „Nasze dzieci” Joachima Lafosse’a.

Patrycja Rojek, Kamil Witek

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień ósmy
[Joachim Lafosse „Nasze dzieci”, Michael Haneke „Miłość” - recenzja]

Dziś w relacji z T-Mobile Nowe Horyzonty dwa filmy wprost z tegorocznego festiwalu w Cannes. Zwycięska „Miłość” Michaela Hanekego i nagrodzone nagrodą aktorską „Nasze dzieci” Joachima Lafosse’a.

Joachim Lafosse
‹Nasze dzieci›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNasze dzieci
Tytuł oryginalnyÀ perdre la raison
ReżyseriaJoachim Lafosse
ZdjęciaJean-François Hensgens
Scenariusz
ObsadaNiels Arestrup, Tahar Rahim, Émilie Dequenne, Stéphane Bissot, Mounia Raoui, Redouane Behache, Baya Belal, Nathalie Boutefeu, Yannick Renier
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Luksemburg, Szwajcaria
Czas trwania111 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„NASZE DZIECI” (À PERDRE LA RAISON), REŻ. JOACHIM LAFOSSE
Film Joachima Lafosse’a rozpoczyna się widokiem kobiety w brukselskim szpitalu pytającej: „Czy zostaną pochowane w Maroku?”. Chwilę później patrzymy na samolot, do którego ładowane są cztery małe trumny. I choć za moment akcja cofnie się o całe lata (ukazując zaczątki sielankowej miłość Murielle i Mounira), gdy zestawimy powyższy obrazek z tytułem filmu, będziemy już tylko czekali na to, co musi nastąpić – najprawdopodobniej w finale. O tragedii utraty dziecka mówiło już wiele filmów. W jednych ukazywano głębokie relacje rodziców z dziećmi zakończone nagłym rozstaniem, w innych skupiano się na samej rozpaczy (jak choćby w niedanym „Drzewie życia”). Tym, co odróżnia od nich wszystkich „Nasze dzieci”, jest odmienna perspektywa patrzenia – ze „spojlerem” na wstępie. Reżyser powyższymi pierwszymi dwiema scenami daje nam klucz do odbioru swojego filmu. Mówiąc brutalnie, od początku nie pozwala przywiązać się do czworga najmłodszych bohaterów, co konsekwentnie realizuje też później – maluchy są sprowadzone do bycia po prostu „dziećmi” w swojej rodzinie i nie mają indywidualnych cech oraz żadnych wyjątkowych więzi ze swoimi rodzicami. Figurami dzieci posłużono się zatem do stworzenia portretu psychologicznego Murielle i Mounira, każąc widzowi obserwować, jak drobne sprawy, małe słowa i zlekceważone decyzje powoli pozbawiają ich kontroli nad własnym życiem. W „Naszych dzieciach” niezwykle istotny jest też problem zderzenia kultur – arabskiej i europejskiej. I nie mamy tu wcale do czynienia z kliszą typu: udający światowca Marokańczyk uwodzi Belgijkę, po czym przykrywa jej twarz burką i każe rodzić dzieci. Mounir naprawdę żyje według eurpoejskich standardów, narzeczoną poślubia ze szczerej miłości i nie zamierza jej sobie podporządkowywać. Problem tkwi w samej Murielle, która bardziej niż oczekiwaniom męża, chce sprostać swoim wyobrażeniom na temat tych jego oczekiwań. Jest wierna założeniom kultury Mounira, której obraz zbudowała w swojej głowie z samych stereotypów. A te kocha obsesyjną miłością – bardziej niż swoją rodzinę.
Ekstrakt: 70%
Patrycja Rojek


Michael Haneke
‹Miłość›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość
Tytuł oryginalnyAmour
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery2 listopada 2012
ReżyseriaMichael Haneke
ZdjęciaDarius Khondji
Scenariusz
ObsadaJean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Isabelle Huppert, Alexre Tharaud, William Shimell, Ramón Agirre, Rita Blanco, Carole Franck, Dinara Drukarova
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiAustria, Francja
Czas trwania125 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„MIŁOŚĆ” (AMOUR), REŻ. MICHAEL HANEKE
Na 12. edycji TNH to właśnie nowemu filmowi Michaela Hanekego przypadł absolutny tytuł najbardziej pożądanego przez widzów. Nic dziwnego zatem, że na każdy z trzech seansów tegorocznego triumfatora z Cannes, miejsca rozchodziły się dosłownie w ciągu kilku sekund. Właściwie o „Miłości” powiedziano już tak wiele i tak dobrze, że nie pozostaje nic innego jak tylko dołączyć się do zasłużonych zachwytów. Haneke zresztą staje się swego rodzaju ewenementem w reżyserskim światku w Europie a nawet na świecie, bowiem w ostatniej filmografii (jeśli nie w całości) Austriaka nie można znaleźć słabego filmu. „Miłość” zaczyna się niejako od końca, obrazkiem zwłok w opuszczonym mieszkaniu. Następne dwie godziny upłyną na bolesnej obserwacji powolnego umierania ciała, którego nikt i nic nie jest wstanie zatrzymać. Wpierw posłuszeństwa odmawia ręce i nogi, potem mowa, a na końcu umysł. Starszy mężczyzna z rozpaczą patrzy jak ukochana żona przestaje być tym kogo znał przez niemal całe życie, a staje się podłączona do medycznej aparatury, ubezwłasnowolnioną ludzką rośliną. Haneke biorąc na tytuł najmocniejsze z uczuć dał jasną odpowiedź na pytanie co będzie kierować optyką obrazu. Aczkolwiek nie zobaczymy tu uczucia szalonego i pełnego namiętności, ale miłość dojrzałą i zahartowaną pełnią wspólnych doświadczeń. Wciąż jednak taką, w imię której można zrobić wszystko. W przeciwieństwie choćby do „Białej wstążki” skala możliwej interpretacji wydaje się w filmie znacznie mniejsza i zamykająca się w jednej drodze, określonej mocną reżyserką kreską. Nawet jeśli zagłębiwszy się w obraz nie znajdziemy wielkiej myśli i życiowej filozofii, to zawsze pozostanie nam tytułowa miłość. Uczucie, które usprawiedliwia wszystko.
Ekstrakt: 80%
Kamil Witek
koniec
27 lipca 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Źli policjanci i dobrzy złodzieje
Sebastian Chosiński

28 II 2024

W cześci pierwszej „Kodeksu milczenia” twórcy filmu, czyli reżyser Zinowij Rojzman oraz scenarzyści Gieorgij Wajner i Leonid Słowin, postanowili ciężko doświadczyć swojego bohatera – podpułkownika milicji Turę Samatowa. To jednak i tak nic w porównaniu z tym, co spotkało go w części drugiej, gdy zdecydował się z wydalonym przed laty ze służby przyjacielem rozprawić się z handlującą narkotykami mafią.

więcej »

Kulawe konie: Sez. 3. odc. 4. Tajemnice muszą być zawsze chronione
Marcin Mroziuk

26 II 2024

Kiedy MI5 idzie na ustępstwa, to wtedy naprawdę można zacząć się bać, bo zazwyczaj kryje się za tym jakiś podstęp. Tyle że tym razem najwyraźniej kosa trafiła na kamień, gdyż nie dość że Sean Donovan do tej pory skutecznie ukrywał swój prawdziwy cel, to jeszcze okazuje się, że ma sprzymierzeńca w samym Regent’s Park.

więcej »

East Side Story: By państwo rosło w siłę, a obywatele czuli się bezpieczniej
Sebastian Chosiński

25 II 2024

Druga część „Barona” Rustama Sagdijewa, która do kin trafiła sześć lat po pierwszej, wypada na jej tle znacznie słabiej. Jest to przede wszystkim skutkiem tego, że scenarzyści nie potrafili podjąć jednoznacznej decyzji, co chcą przedstawić widzowi. Czy ma to być ciąg dalszy historii związanej z rozpracowywaniem handlarzy narkotyków, czy też opowieść o tym, jak tajni agenci uzbeccy i rosyjscy doprowadzili do upadku Państwa Islamskiego w Syrii.

więcej »

Polecamy

Polski hit eksportowy

Z filmu wyjęte:

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Panika na planie
— Jarosław Loretz

Jak nie gryzoń, to może jaszczurka?
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem... inaczej
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem...
— Jarosław Loretz

Miły uśmiech na nowy rok
— Jarosław Loretz

Odcinek świąteczny
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

I nie opuszczę Cię…
— Kamil Witek

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień jedenasty i ostatni
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień dziesiąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień dziewiąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień siódmy
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień szósty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień piąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień czwarty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień trzeci
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Z tego cyklu

Dzień jedenasty i ostatni
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień dziesiąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień dziewiąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień siódmy
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień szósty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień piąty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień czwarty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień trzeci
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień drugi
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Dzień pierwszy
— Patrycja Rojek, Zuzanna Witulska

Tegoż twórcy

Wielkość i małość rodu Laurentów
— Sebastian Chosiński

Na obcej ziemi
— Urszula Lipińska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.