Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Alain Resnais
‹Aimer, boire et chanter›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAimer, boire et chanter
ReżyseriaAlain Resnais
ZdjęciaDominique Bouilleret
Scenariusz
ObsadaSabine Azéma, Hippolyte Girardot, Caroline Sihol, Michel Vuillermoz, Sandrine Kiberlain, André Dussollier, Alba Gaïa Kraghede Bellugi
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania108 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Berlinale 2014: Teatr Telewizji
[Alain Resnais „Aimer, boire et chanter”, „Internationale Filmfestspiele Berlin 2014” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Aimer, boire et chanter” to najnowsze dzieło 91-letniego już francuskiego reżysera Alaina Resnais, znanego między innymi dzięki takim filmom jak „Hiroszima, moja miłość” czy „Zeszłego roku w Marienbadzie”. Oparty na podstawie sztuki Alana Ayckbourna „Life of Riley” film został wyróżniony na festiwalu w Berlinie Srebrnym Niedźwiedziem – Nagrodą Alfreda Bauera dla filmu otwierającego nowe horyzonty artystyczne.

Marta Bałaga

Berlinale 2014: Teatr Telewizji
[Alain Resnais „Aimer, boire et chanter”, „Internationale Filmfestspiele Berlin 2014” - recenzja]

„Aimer, boire et chanter” to najnowsze dzieło 91-letniego już francuskiego reżysera Alaina Resnais, znanego między innymi dzięki takim filmom jak „Hiroszima, moja miłość” czy „Zeszłego roku w Marienbadzie”. Oparty na podstawie sztuki Alana Ayckbourna „Life of Riley” film został wyróżniony na festiwalu w Berlinie Srebrnym Niedźwiedziem – Nagrodą Alfreda Bauera dla filmu otwierającego nowe horyzonty artystyczne.

Alain Resnais
‹Aimer, boire et chanter›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAimer, boire et chanter
ReżyseriaAlain Resnais
ZdjęciaDominique Bouilleret
Scenariusz
ObsadaSabine Azéma, Hippolyte Girardot, Caroline Sihol, Michel Vuillermoz, Sandrine Kiberlain, André Dussollier, Alba Gaïa Kraghede Bellugi
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania108 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Kathryn
To nie przerwy, tylko pauzy. Pauzy na śmiech.
Colin
Doprawdy?
Kathryn
Żeby zostawić miejsce na śmiech. Ludzie będą się śmiali. Przynajmniej taką mamy nadzieję.
Cisza.
„The Life of Riley”, Alan Ayckbourn
Colina (Hippolyte Girardot) dręczy niewygodny sekret. Gdy Kathryn (związana z reżyserem Sabine Azéma), jego ciekawska żona, podstępem zmusi go do wyznania prawdy, w życiu grupy starych przyjaciół z Yorkshire nic nie będzie już takie samo. Niespodziewana wiadomość sprawi, że na powierzchnię wypłyną ukrywane latami uczucia, wyrzuty i pretensje. Jaki udział w tym zamieszaniu ma dziwnie zachowujący się George Riley? Co właściwie stara się ukryć?
O filmach, które wydają się przerysowane mówi się często, że są teatralne. Jednak to, co zwykle jest niezamierzone, w przypadku „Aimer, boire et chanter” stanowi świadomy wybór reżysera. To film, którego „teatralność” jest z góry zaplanowana.
Resnais oparł swój film na sztuce brytyjskiego dramaturga, nakręcił go w umownych dekoracjach manifestujących swoją sztuczność na każdym kroku, przejścia montażowe stanowią rysunki, jego aktorzy nie tyle grają, ile deklamują, a co jakiś czas z ziemi wypełza...wypchany kret. Co więcej, fabuła zakłada, że do przedstawienia przygotowują się też sami bohaterowie, mamy tu więc do czynienia ze sztuką w sztuce. Problem w tym, że opowiadana przez legendarnego reżysera historia nawet na scenie wydałaby się przestarzała.

‹Internationale Filmfestspiele Berlin 2014›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
MiejsceBerlin
Od6 lutego 2014
Do16 lutego 2014
WWW
„Aimer, boire et chanter” to kolejny eksperyment Francuza: „Moim marzeniem było, by widz w kinie powiedział sobie: „no dobra, to sfilmowany teatr”, a potem nagle zmienił zdanie: „no tak, ale w teatrze nie można przecież tego zrobić...” Pragnąłem, by przejście następowało od teatru do filmu i na odwrót, a potem także do komiksów autorstwa Blutcha. Chciałem osiągnąć to, co Raymond Queneau nazwał la brouchecoutaille, rodzajem ratatuja, i poprzez rozbicie murów pomiędzy teatrem a filmem osiągnąć zupełną wolność. W przypadku wszystkich moich filmów zawsze powtarzam to samo: interesuje mnie forma, a tam, gdzie brak formy, brak też emocji. Wciąż ekscytuje mnie łączenie rzeczy, których nie powinno się łączyć.”
Resnais bawi się formą i ma do tego prawo, ale w przeciwieństwie do jego nowatorskich filmów z lat sześćdziesiątych rezultat zdecydowanie trąci myszką. Uwypukla to zwłaszcza sposób, w jaki prowadzi aktorów; to, co wyprawiają na ekranie przypomina amatorskie warsztaty teatralne.
Girardot, Silhol, Dussollier, Azéma i reszta obsady z zapałem prychają, wymachują rękami, oraz wytrzeszczają oczy. Wydają się dobrze bawić, ale nie można powiedzieć tego samego o widzach. Osoby szukające w kinie subtelności powinny omijać „Aimer, boire et chanter” szerokim łukiem - nie znajdą tu niczego dla siebie.
Alan Ayckbourn, autor sztuki, na postawie której powstał film, wydaje się zadowolony z adaptacji: „Gdy zapytałem Alaina, co jego zdaniem nas łączy, odpowiedział, że podczas gdy ja, dramaturg teatralny, wystawiam na scenie filmy, on jako filmowiec często wystawia sztuki teatralne w kinie. Kolizja naszych dwóch światów była więc nieunikniona i jestem wdzięczny, że do niej doszło.” Brzmi mi to bardzo ładnie, ale trudno podzielić jego entuzjazm.
Jeśli biorąc pod uwagę zaskakujący werdykt Jury należy uznać „Aimer, boire et chanter” za przykład tego, jak mają wyglądać nowe horyzonty we współczesnym kinie, to lepiej już wybrać się na nowy film z Tomem Cruise’em. Nie będzie w nim może wypchanego kreta, ale całe doświadczenie okaże się z pewnością zdecydowanie mniej bolesne.
koniec
19 lutego 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: W te dni majowe, gdy kończyła się wojna
Sebastian Chosiński

19 I 2022

Zanim w 1977 roku powstało monumentalne „Oswobodzenie Pragi” Otakara Vávry, osiemnaście lat wcześniej o tych samych wydarzeniach, choć w znacznie bardziej kameralnej i dużo mniej patetycznej formie, opowiedział Stanisław Rostocki w swej drugiej pełnometrażowej fabule czyli „Majowych gwiazdach”. Składająca się z czterech nowel historia urzeka poetyckim nastrojem i… zapachem wiosny.

więcej »

East Side Story: Gwiaździsty sztandar ponad wody Newy
Sebastian Chosiński

16 I 2022

To nie proste: z dnia na dzień porzucić dotychczasowe życie (niekoniecznie nawet najszczęśliwsze i najbardziej ustabilizowane) i zacząć nowe w zupełnie innym kraju, tysiące kilometrów od rodzinnych stron. A na to właśnie decyduje się bohaterka dramatu obyczajowego Aleksandra Mołocznikowa „Powiedz jej”, która na dodatek chce zostawić w Rosji męża i zabrać ze sobą ich jedynego syna.

więcej »

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
Agnieszka ‘Achika’ Szady

15 I 2022

Niech nikogo nie zwiedzie kpiarski tytuł recenzji. „Matrix: Zmartwychwstania” jest filmem głęboko symbolicznym i stuprocentowo poważnym.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Świat zapośredniczony
— Anna Kazejak-Dawid

Mała Lady Makbet
— Marta Bałaga

Rodzinny portret
— Marta Bałaga

Skok na głęboką wodę
— Hippolyte Girardot, Caroline Sihol

Podwójne życie Zhanga Zili
— Fan Liao

Ostrożnie, pożądanie
— Marta Bałaga

Maria łaski pełna
— Marta Bałaga

Mission: Impossible
— Marta Bałaga

Anioły w Ameryce
— Marta Bałaga

Był sobie chłopiec
— A.J. Edwards

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.