Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Woody Allen
‹Magia w blasku księżyca›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMagia w blasku księżyca
Tytuł oryginalnyMagic in the Moonlight
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 sierpnia 2014
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaDarius Khondji
Scenariusz
ObsadaTaron Egerton, Antonia Clarke, Natasha Andrews, Valérie Beaulieu, Peter Wollasch, Jürgen Zwingel, Wolfgang Pissors, Sébastien Siroux
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekdramat, komedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Rozsądek i romantyczność
[Woody Allen „Magia w blasku księżyca” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Południe Francji, słońce i Emma Stone – czego więcej chcieć od wakacyjnego romansu? Zdaniem Woody’ego Allena, przydałoby się nieco refleksji na tematy ostateczne. W nierównej, ale interesującej „Magii w blasku księżyca”, reżyser po raz kolejny przekonuje, że najlepszą odpowiedzią na obojętność wszechświata jest miłość.

Jarosław Robak

Rozsądek i romantyczność
[Woody Allen „Magia w blasku księżyca” - recenzja]

Południe Francji, słońce i Emma Stone – czego więcej chcieć od wakacyjnego romansu? Zdaniem Woody’ego Allena, przydałoby się nieco refleksji na tematy ostateczne. W nierównej, ale interesującej „Magii w blasku księżyca”, reżyser po raz kolejny przekonuje, że najlepszą odpowiedzią na obojętność wszechświata jest miłość.

Woody Allen
‹Magia w blasku księżyca›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMagia w blasku księżyca
Tytuł oryginalnyMagic in the Moonlight
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery22 sierpnia 2014
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaDarius Khondji
Scenariusz
ObsadaTaron Egerton, Antonia Clarke, Natasha Andrews, Valérie Beaulieu, Peter Wollasch, Jürgen Zwingel, Wolfgang Pissors, Sébastien Siroux
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekdramat, komedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Magia w najnowszym filmie Woody’ego Allena tkwi nie tylko w tytule – jedna z najlepszych scen, gdy uciekający przed burzą bohaterowie chronią się w obserwatorium astronomicznym, z wnętrza którego po ulewie oglądają rozgwieżdżone niebo, mogła mieć miejsce tylko w zmyślonym świecie, w którym takie budynki są zawsze otwarte, nastrojowo puste, ale zarazem czyste, przytulne i podłączone do sieci elektrycznej. Jakby dla podkreślenia braku zainteresowania rzeczywistością, Allen umieszcza akcję w latach dwudziestych XX wieku na Lazurowym Wybrzeżu – choć równie dobrze mogłaby dziać się ona w każdym innym miejscu i czasie, pod warunkiem, że znano by tam jazz i psychoanalizę. Twórca „Manhattanu” nie byłby sobą, gdyby w taką romantyczną bajkę nie wplótł dręczących go od zawsze egzystencjalnych lęków.
Głównym bohaterem jest tu Stanley Crawford (Colin Firth), angielski iluzjonista, który sławę zdobywa pod pseudonimem Wei Ling Soo. Zdeklarowany racjonalista i sceptyk (oraz megaloman), gdy nie zadziwia publiczności znikaniem słonia, oddaje się demaskowaniu oszustów, którzy twierdzą, że posiedli moc przewidywania przyszłości i kontaktowania się ze zmarłymi. Kiedy przyjaciel – również prestidigitator – Howard Burkan (świetny Simon McBurney) prosi go o pomoc w sprawie młodej Amerykanki Sophie Baker (Emma Stone), która podając się za medium wodzi za nos bogatych rodaków na południu Francji (a jednego z nich w dodatku rozkochuje w sobie do tego stopnia, że ten zamierza się jej oświadczyć), Stanley podejmuje wyzwanie. Na miejscu bohater ulegnie jednak wdziękowi i talentom domniemanej hochsztaplerki, wskutek czego będzie musiał zweryfikować nie tylko swoje przekonania na temat zjawisk nadprzyrodzonych, ale również życie uczuciowe.
W „Magii w blasku księżyca” pobrzmiewają echa wcześniejszych filmów Allena – i to nie tylko tych, w których przewijały się wątki paranormalne. Sophie, dziewczyna z prowincji, niewyedukowana, ale bystra, która pod wpływem znajomości z dojrzałym Anglikiem czyta niemieckich filozofów, to przecież kolejna – po bohaterkach „Annie Hall”, „Jej wysokości Afrodyty” czy „Co nas kręci, co nas podnieca” wariacja na temat Elizy Doolittle z „Pigmaliona” George’a Bernarda Shawa. Jej relacja z rodziną bogatych Amerykanów to z kolei komediowe odbicie „Wszystko gra”, gdzie spryt, szczęście i brak skrupułów pozwalają pochodzącemu z klasy robotniczej tenisiście wżenić się w familię finansistów z londyńskiego City. Nade wszystko „Magia w blasku księżyca” jest jednak filmem o szukaniu szczęścia (choćby i złudnego), które pozwoliłoby jakoś przetrwać pozbawione sensu i pełne cierpienia życie.
Niemal w każdym filmie twórcy „Przejrzeć Harry’ego”, główny bohater jest neurotykiem z przerośniętym ego i depresyjną naturą – za sprawą znakomitego Firtha Stanley wnosi w tę galerię Allenowskich sobowtórów nie tylko sztywniactwo angielskiego gentlemana, ale również wyjątkowo gorzki humor oraz niemal Bergmanowską rozpacz, która odbiera mu wszelką radość życia. Logika, sceptycyzm i lektura Nietzschego nie przynoszą ukojenia – dlatego podskórnie oczekuje cudu, którego perspektywa pojawia się wraz z nadprzyrodzonymi zdolnościami Sophie: jeśli istnieją duchy zmarłych, to być może również Bóg nie jest urojeniem? Nad religijne nadzieje Allen zawsze przedkładał jednak miłość – na całe szczęście w „Magii w blasku księżyca” czuć chemię między odtwórcami głównych ról: chyba nikogo nie trzeba przekonywać, że nawet największy racjonalista mógłby zupełnie stracić głowę dla uśmiechu Emmy Stone (uroda rudowłosej aktorki jest tu zresztą sprytnie eksponowana przez operatora Dariusa Khondji). Niespodziewane uczucie żłobi rysy w dotychczasowych zapatrywaniach Stanleya – ale też czyni jego świat odrobinę lepszym miejscem.
Jak na wakacyjny romans, sporo tu poważniejszych rozterek – niestety, nie czyni to z „Magii w blasku księżyca” w pełni udanego filmu. Obraz jest – nawet jak na Allena – okropnie przegadany i, co gorsza, zupełnie pozbawiony dialogowych perełek, którymi naszpikowane były jego starsze produkcje. Smutne też, że reżyser nie potrafił w pełni wykorzystać potencjału doskonałej obsady – zwłaszcza role Jacki Weaver i Marcii Gay Harden wydają się skandalicznie niedopracowane w scenariuszu. Udał się za to Allenowi fabularny twist; przyjemnie ogląda się również zdjęcia, które wydobywają pocztówkowy urok z francuskich winnic, plaż i posiadłości rodem z F. Scotta Fitzgeralda. Nierówna, stojąca w rozkroku między salonową komedią a dramatem „Magia w blasku księżyca” raczej nie zyska twórcy nowych widzów – za to ci starsi mogą kiwać głową z uznaniem: wprawdzie reżyser wciąż mówi to samo, co przez ostatnie czterdzieści lat, ale poniżej pewnego przyzwoitego poziomu nie schodzi.
koniec
23 sierpnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kulawe konie: Sez. 3. odc. 4. Tajemnice muszą być zawsze chronione
Marcin Mroziuk

26 II 2024

Kiedy MI5 idzie na ustępstwa, to wtedy naprawdę można zacząć się bać, bo zazwyczaj kryje się za tym jakiś podstęp. Tyle że tym razem najwyraźniej kosa trafiła na kamień, gdyż nie dość że Sean Donovan do tej pory skutecznie ukrywał swój prawdziwy cel, to jeszcze okazuje się, że ma sprzymierzeńca w samym Regent’s Park.

więcej »

East Side Story: By państwo rosło w siłę, a obywatele czuli się bezpieczniej
Sebastian Chosiński

25 II 2024

Druga część „Barona” Rustama Sagdijewa, która do kin trafiła sześć lat po pierwszej, wypada na jej tle znacznie słabiej. Jest to przede wszystkim skutkiem tego, że scenarzyści nie potrafili podjąć jednoznacznej decyzji, co chcą przedstawić widzowi. Czy ma to być ciąg dalszy historii związanej z rozpracowywaniem handlarzy narkotyków, czy też opowieść o tym, jak tajni agenci uzbeccy i rosyjscy doprowadzili do upadku Państwa Islamskiego w Syrii.

więcej »

Kulawe konie: Sez. 3. odc. 3. Niewłaściwi ludzie w kluczowych miejscach
Marcin Mroziuk

23 II 2024

Kiedy mogłoby się wydawać, że sytuacja została opanowana i jedynie River Cartwright będzie musiał ponieść konsekwencje swej zuchwałości i braku rozwagi, zostajemy zaskoczeni niespodziewanym zwrotem akcji. Okazuje się bowiem, że do tej pory obserwowaliśmy zaledwie wstęp do prawdziwej rozgrywki, w trakcie której zagrożenie jest już jak najbardziej realne.

więcej »

Polecamy

Zemsty szpon

Z filmu wyjęte:

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Panika na planie
— Jarosław Loretz

Jak nie gryzoń, to może jaszczurka?
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem... inaczej
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem...
— Jarosław Loretz

Miły uśmiech na nowy rok
— Jarosław Loretz

Odcinek świąteczny
— Jarosław Loretz

Podniebne newsy
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Pażdziernik 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Tegoż twórcy

Nie graj już tego więcej, Woody
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Wrzesień 2016 (1)
— Miłosz Cybowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Esensja ogląda: Luty 2016
— Sebastian Chosiński, Marcin Mroziuk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Pażdziernik 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Nic już nie gra
— Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Sierpień 2015 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Esensja ogląda: Marzec 2014 (2)
— Krystian Fred, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Espoo Ciné 2013: Kobieta na skraju załamania nerwowego
— Marta Bałaga

Skończyła się boża chwała, teraz wódka by się zdała
— Gabriel Krawczyk

Tegoż autora

Żmije
— Jarosław Robak

American Film Festiwal 2018 (1)
— Jarosław Robak, Kamil Witek

Pretty in Pink
— Jarosław Robak

Szycie wewnętrzne
— Jarosław Robak

Film o filmie tak złym, że aż dobrym
— Jarosław Robak

Czarująca historia miłosna
— Jarosław Robak

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ameryka jak wielki park Disneya
— Jarosław Robak

Duch Ameryki a kwestia rasowa
— Jarosław Robak

NajAmerican Film Festival 2017
— Jarosław Robak, Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.