Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Michaił Segal
‹Film o Aleksiejewie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFilm o Aleksiejewie
Tytuł oryginalnyКино про Алексеева
ReżyseriaMichaił Segal
ZdjęciaEduard Moszkowicz
Scenariusz
ObsadaAleksandr Zbrujew, Aleksiej Kapitonow, Tatiana Majst, Ksenia Radczenko, Denis Fomin, Swietłana Pierwuszyna, Anastazja Popkowa, Denis Gudoczkin, Daria Gucuł, Maksim Winogradow, Iwan Zwiagincew, Tatiana Rybiniec
MuzykaMichaił Segal
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Sputnik 2014: Życie jako pasmo niezawinionych niepowodzeń
[Michaił Segal „Film o Aleksiejewie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Aleksiejew! Bard na miarę Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy i Jurija Wizbora. Znacie takiego? Nieee?!… I nic w tym dziwnego. Bo to postać fikcyjna, stworzona przez Michaiła Segala na potrzeby jego „Filmu o Aleksiejewie”, który jest tragikomiczną opowieścią o losach jednostki w czasach Związku Radzieckiego. Tytułowy bohater jest trochę jak polski „obywatel Piszczyk”, któremu jednak natura nie poskąpiła talentów.

Sebastian Chosiński

Sputnik 2014: Życie jako pasmo niezawinionych niepowodzeń
[Michaił Segal „Film o Aleksiejewie” - recenzja]

Aleksiejew! Bard na miarę Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy i Jurija Wizbora. Znacie takiego? Nieee?!… I nic w tym dziwnego. Bo to postać fikcyjna, stworzona przez Michaiła Segala na potrzeby jego „Filmu o Aleksiejewie”, który jest tragikomiczną opowieścią o losach jednostki w czasach Związku Radzieckiego. Tytułowy bohater jest trochę jak polski „obywatel Piszczyk”, któremu jednak natura nie poskąpiła talentów.

Michaił Segal
‹Film o Aleksiejewie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFilm o Aleksiejewie
Tytuł oryginalnyКино про Алексеева
ReżyseriaMichaił Segal
ZdjęciaEduard Moszkowicz
Scenariusz
ObsadaAleksandr Zbrujew, Aleksiej Kapitonow, Tatiana Majst, Ksenia Radczenko, Denis Fomin, Swietłana Pierwuszyna, Anastazja Popkowa, Denis Gudoczkin, Daria Gucuł, Maksim Winogradow, Iwan Zwiagincew, Tatiana Rybiniec
MuzykaMichaił Segal
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Pochodzący z Orła, urodzony przed czterdziestu laty, Michaił Segal zaczynał karierę filmową od kręcenia filmów reklamowych i wideoklipów. Pierwszy pełnometrażowy obraz fabularny zrealizował w 2006 roku i – jakby dla kontrastu – podjął w nim temat niezwykle poważny i drażliwy dla większości wychowanych w patriotycznym duchu Rosjan – kolaboracji z nazistami podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Tego właśnie dotyczył, oparty na prozie białoruskiego pisarza Ałesia Adamowicza, głośny i wstrząsający dramat wojenny „Franz + Polina”. Dziwić mógł więc fakt, że na kolejne kinowe dzieło reżysera musieliśmy czekać aż sześć lat, czyli do momentu, kiedy na ekrany trafiły, składające się z czterech nowel – zatytułowane adekwatnie do zawartości – „Opowiadania”. W chwili ich premiery Segal miał już w głowie dokładnie opracowany plan kolejnej swojej produkcji, do której zresztą napisał również scenariusz i skomponował muzykę. Tym razem długo nie trzeba było czekać – tragikomiczny „Film o Aleksiejewie” po raz pierwszy pokazany został w czerwcu tego roku na „Kinotawrze” w Soczi, gdzie otrzymał nawet nominację do nagrody głównej. Do kin w Rosji trafił w październiku, a przed kilkoma dniami ukazał się na DVD. Widzowie w Polsce mają natomiast możliwość obejrzenia go w ramach tegorocznego „Sputnika”.
Michaił Segal zdecydował się nakręcić obraz biograficzny. Z tą jednak istotną różnicą w odniesieniu na przykład do „Wysockiego” (2011), „Poddubnego” (2012/2014), „Gagarina” (2013) czy „Chagalla – Malewicza” (2013), że bohater jego dzieła… nigdy nie istniał. Tytułowego Aleksiejewa poznajemy u kresu jego życia. Opuszczony przez wszystkich, mieszka gdzieś na prowincji, utrzymując się z przydrożnego handlu. Pewnego dnia listonosz przynosi mu telegram. Nie znamy jego treści, ale widzimy skutki: staruszek przegląda w domu stare dokumenty, a następnie rusza w podróż – z Tuły do Moskwy. W stolicy próbuje odszukać starego znajomego, ale mu się to nie udaje. Odnajduje mieszkanie, które kiedyś wynajmował, a którym mieszka obecnie rodzina z Tadżykistanu. Tam również, w pawlaczu, zostały po nim jakieś papiery, które zabiera ze sobą. Od młodego sąsiada mieszkającego na tej samej klatce schodowej naprzeciwko pożycza gitarę akustyczną; wreszcie, mimo bardzo późnej pory, każe taksówkarzowi zawieść się do rozgłośni radiowej, gdzie czeka na niego niemłoda już reporterka, Lidia Archipowa.
Dopiero w tym momencie widz dowiaduje się, z kim ma do czynienia – z legendarnym bardem Nikołajem Aleksiejewem, którego twórczość porównywano przed laty z najsławniejszymi pieśniarzami z czasów sowieckich, Włodzimierzem Wysockim, Bułatem Okudżawą, Julijem Kimem czy Jurijem Wizborem. Nocna audycja radiowa pozwala z oderwanych od siebie fragmentów życiorysu poskładać biografię postaci – człowieka, któremu życie przepłynęło przez palce, któremu los nieustannie płatał psikusy, który – mówiąc nieco górnolotnie – mógł mieć świat u swych stóp, a został ostatecznie zepchnięty na margines. Życie zawodowe i osobiste Aleksiejewa reżyser wplótł w rzeczywiste wydarzenia historyczne, pokazując przy okazji kawałek historii Związku Radzieckiego: od lotu Gagarina w kosmos, poprzez represje wobec pokolenia „szestidiesiatników” i wizytę na planie filmu „Andriej Rublow”, gdzie pokazani zostali zarówno Andriej Tarkowski, jak i Anatolij Sołonicyn, aż po legendarny festiwal bardów, jaki odbył się w 1980 roku (a więc zaledwie kilka miesięcy po agresji Związku Radzieckiego na Afganistan). Główny bohater jeśli nie uczestniczył w nich wszystkich, to i tak miały one – vide wątek z Gagarinem – bezpośredni wpływ na jego życie.
Segal odnosi się do swojego bohatera z dużym zrozumieniem, chociaż nie szczędzi mu razów. Pokazuje go trochę jak ofiarę systemu, prostego, choć ambitnego człowieka, który w innym kraju być może zrobiłby karierę i odnalazł swoje miejsce w życiu. Tymczasem w Kraju Rad zawsze byli od niego lepsi. Nawet w tulskiej fabryce zbrojeniowej, gdzie pracował przez lata jako inżynier i konstruktor broni, w wyścigu po zaszczyty wyprzedził go niejaki… Michaił Kałasznikow. A jednak, mimo trudnego charakteru i nieliczenia się z uczuciami i godnością innych, jest ktoś, na czyim życiu Aleksiejew odcisnął piętno i kto po dekadach życia w cieniu postanawia rozświetlić jego szare i beznadziejne życie. Film Rosjanina jest więc liryczną tragikomedią, która każe każdemu z nas spojrzeć w przeszłość, dokonać swoistego rachunku sumienia, możliwe też, że skłonić do zadośćuczynienia popełnionych krzywd. Nikołaj w ciągu kilkudziesięciu godzin, w ciągu których odbywa podróż do Moskwy, przeżywa na powrót całe swoje życie. Wracając do Tuły, ma świadomość, że teraz może już umrzeć spełniony, że ktoś będzie jednak o nim pamiętał. Pytanie tylko, czy ostatecznie wszystko nie okaże się tylko iluzją?
Starego Nikołaja Aleksiejewa zagrał, znany między innymi z „Romancy o zakochanych” (1974) Aleksandra Konczałowskiego oraz „Bataliony proszą o ogień” (1985) Władimira Czebotariowa i Aleksandra Bogoliubowa, wiekowy już Aleksandr Zbrujew (rocznik 1938), który powrócił na plan filmowy po dziesięciu latach przerwy. W młodego Kolę wcielił się natomiast, urodzony w 1986 roku w Kostromie, Aleksiej Kapitonow, absolwent szkoły muzycznej (w klasie gitary) oraz Instytutu Teatralnego w Jarosławlu. Poza nimi na ekranie możemy zobaczyć doświadczoną Tatianę Majst („Rusałka”) jako reporterkę radiową Lidię Archipową, początkującego Denisa Fomina w roli przyjaciela Nikołaja, Saszy Wasiljewa, oraz uroczą Swietłanę Pierwuszynę jako jego małżonkę. Sporą ciekawostką jest także udział w filmie legendarnego wokalisty i gitarzysty, poety i kompozytora, lidera formacji Машина времени (Wehikuł Czasu) Andrieja Makarewicza, który gra… siebie samego. Michaił Segal nie tylko wyreżyserował obraz o Aleksiejewie; napisał również do niego scenariusz oraz skomponował muzykę; w roli operatora zatrudnił natomiast, znanego sobie z czasów pracy nad „Opowiadaniami”, Eduarda Moszkowicza („Zaginiony bez wieści”).
koniec
25 listopada 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Odcięta głowa Jima Clarka
Sebastian Chosiński

17 IV 2024

Niby powinny cieszyć nas wielkie sukcesy odnoszone przez polskich artystów poza granicami kraju. A powieść Brunona Jasieńskiego „Człowiek zmienia skórę” bez wątpienia taki sukces odniosła. Tyle że to sukces bardzo gorzki: po pierwsze – książka była typowym przejawem literatury socrealistycznej, po drugie – nie uchroniła autora przed rozstrzelaniem przez NKWD. Cztery dekady po jego śmierci na jej podstawie powstał w sowieckim Tadżykistanie telewizyjny serial.

więcej »

Co nam w kinie gra: Perfect Days
Kamil Witek

16 IV 2024

„Proza życia według klozetowego dziada” może nie brzmi za zbyt chwytliwy filmowy tagline, ale Wimowi Wendersowi chyba coraz mniej zależy, aby jego filmy cechowały się przede wszystkim potencjałem na komercyjny sukces. Zresztą przepełnione nostalgią „Perfect Days” koresponduje całkiem nieźle z powoli podsumowującym swoją twórczość Niemcem, który jak wielu starych mistrzów, powoli zaczyna odchodzić do filmowego lamusa. Nie znaczy to jednak, że zasłużony reżyser żegna się z kinem. Tym bardziej że (...)

więcej »

Fallout: Odc. 1. Odkrywanie realiów zniszczonego świata
Marcin Mroziuk

15 IV 2024

Po obejrzeniu pierwszego odcinka z jednej strony możemy poczuć się zafascynowani wizją postapokaliptycznego świata, w którym funkcjonują bardzo zróżnicowane, mocno od siebie odizolowane społeczności, z drugiej strony trudno nie ulec lekkiej dezorientacji, gdyż na razie brakuje jeszcze połączenia pomiędzy poszczególnymi wątkami.

więcej »

Polecamy

Bo biblioteka była zamknięta

Z filmu wyjęte:

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Na oceanie wielkiego miasta
— Sebastian Chosiński

Dzień 10
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Wizyta młodej pani
— Sebastian Chosiński

Dzień 9
— Sebastian Chosiński

Dzień 8
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Uciec z Norylska
— Konrad Wągrowski

Dzień 7
— Sebastian Chosiński

W stepie szerokim…
— Sebastian Chosiński

Dzień 6
— Sebastian Chosiński

Dzień 5
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.