Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Rebecca Miller
‹Plan Maggie›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPlan Maggie
Tytuł oryginalnyMaggie's Plan
Dystrybutor Best Film
Data premiery23 września 2016
ReżyseriaRebecca Miller
ZdjęciaSam Levy
Scenariusz
ObsadaTravis Fimmel, Ethan Hawke, Julianne Moore, Greta Gerwig, Bill Hader, Maya Rudolph, Wallace Shawn, Mina Sundwall
MuzykaMichael Rohatyn
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania98 min
Gatunekdramat, komedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Sztuka dla sztuki, gadanie dla gadania
[Rebecca Miller „Plan Maggie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie wiem, jak wy, ale ja odczuwam przesyt intelektualnych komedii popełnianych przez kolejnych potomków Woody’ego Allena” z neurotycznymi, mniej lub bardziej usilnie (bez)pretensjonalnymi nowojorczykami w rolach głównych.

Gabriel Krawczyk

Sztuka dla sztuki, gadanie dla gadania
[Rebecca Miller „Plan Maggie” - recenzja]

Nie wiem, jak wy, ale ja odczuwam przesyt intelektualnych komedii popełnianych przez kolejnych potomków Woody’ego Allena” z neurotycznymi, mniej lub bardziej usilnie (bez)pretensjonalnymi nowojorczykami w rolach głównych.

Rebecca Miller
‹Plan Maggie›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPlan Maggie
Tytuł oryginalnyMaggie's Plan
Dystrybutor Best Film
Data premiery23 września 2016
ReżyseriaRebecca Miller
ZdjęciaSam Levy
Scenariusz
ObsadaTravis Fimmel, Ethan Hawke, Julianne Moore, Greta Gerwig, Bill Hader, Maya Rudolph, Wallace Shawn, Mina Sundwall
MuzykaMichael Rohatyn
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania98 min
Gatunekdramat, komedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W „Planie Maggie” dodatkowa dziesiątka IQ nie wystarcza bohaterom do osiągnięcia mądrości polegającej na nie kontemplowaniu przeznaczenia, które bezustannie nabija ich w butelkę. Zamiast, zgodnie z chłopską dewizą, wziąć sprawy w swoje ręce lub, jak na wielkomiejską śmietankę przystało, niezobowiązująco poimprowizować, tytułowa Maggie najpierw musi pokonać etap bezustannej analizy codzienności i kalkulacji na zimno (tak jej się przynajmniej wydaje). Choć ma być tą pozytywną, rzekomo tak bezpretensjonalną postacią, niczym nie wyróżnia się na tle egocentrycznych artystów i zimnych jak lód intelektualistek, którzy mają rozśmieszać nas z dalszego tła. Prostemu umysłowi przypominać oni będą raczej budzących zażenowanie, magicznie myślących smarkaczów próbujących w ten czy inny sposób zakląć przeznaczenie, miłość czy innych ludzi.
Ciepła (no przecież!), urokliwa (a jakże!), nieporadna (nie może być inaczej!), rozczulająca (wymieniajmy długo, żeby naczelna cecha grającej na autopilocie Grety „Frances Ha” Gerwig przypadkiem nam nie umknęła) autentyczność tytułowej Maggie de facto niewiele różni się więc od komediowo rozbrykanej pretensjonalności, sobkostwa i narcyzmu tych drugich. Wszyscy siedzą za kratami własnych oczekiwań.
Oczywiście kobiecy punkt widzenia walczącej z uniesieniami trzydziestokilkulatki, której zegar biologiczny wcale nie chce stanąć, to cenna i aktualna perspektywa. Kalkulacja ścierająca się z życiowym poplątaniem to zresztą znak pędzącej współczesności. Lecz kompromisy i wyjścia ze strefy komfortu nadal żyjących wygodnie (!) manhattańczyków przypominają tu kolejny odcinek z inteligenckiej telenoweli, którą serwuje nam amerykańskie kino. Po kilku filmach Baumbacha, kilkudziesięciu Allena niezbyt satysfakcjonuje mnie odkrycie, że warto poddać się przeznaczeniu. Temu, kto, jak ja, wcale w nie nie wierzy, cała ta opowieść przypominać będzie kazanie z kościelnej ambony, którą uniesiony religijną ekstazą kaznodzieja kieruje do ateisty. Sztuka dla sztuki, gadanie dla gadania. Za pierwszym razem może i nawet bym się zachwycił. Telenowela z ambony to jednak coś, czemu uprzejmie odmawiam.
koniec
30 września 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Zdradzony koniokrad
Sebastian Chosiński

10 VIII 2022

Kirgiski reżyser Bołotbek Szamszyjew zasłynął jako jeden z najwybitniejszych ekranizatorów twórczości swego rodaka Czingiza Ajtmatowa. Mało kto jednak przy tym pamięta, że jego dwa pierwsze filmy pełnometrażowe były easternami. Zaczął od „Wystrzału na przełęczy Karasz” – opowieści o samotnym mścicielu Bachtygule.

więcej »

Lista śmierci: Odc. 5. Wszystko ma swoją cenę
Marcin Mroziuk

8 VIII 2022

Nie jest żadnym zaskoczeniem ani dla widzów, ani dla głównego bohatera, że Steve Horn jest naprawdę doskonale chroniony. Dobranie mu się do skóry wymaga więc długotrwałych przygotowań, a James Reece do ostatniej chwili nie może być pewny, czy jego plan się powiedzie.

więcej »

East Side Story: Hej, kto Kazach – hajda na Szejbanszacha!
Sebastian Chosiński

7 VIII 2022

Premiera „Złotego tronu” – drugiej odsłony dylogii Rustema Abdraszewa „Chanat Kazachski” – miała miejsce dwa lata i trzy miesiące po pierwszych pokazach „Diamentowego miecza”. Co nieco zmieniło się w tym czasie w samym Kazachstanie, a dowodem na to fakt, że z filmu zniknęły tym razem wszelkie nawiązania do postaci prezydenta Nursułtana Nazarbajewa, któremu w grudniu 2016 roku oddawano na ekranie prawdziwe hołdy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Sztuka? Gdzieś zaginęła. Ale szlak został przetarty
— Gabriel Krawczyk

W tęczowych kolorach
— Gabriel Krawczyk

Siedem „ale” przeciw „Trzynastu powodom”
— Gabriel Krawczyk

Duchowa biografia erotyczna
— Gabriel Krawczyk

Paterson lubi to!
— Gabriel Krawczyk

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Kryminał milicyjny à rebours
— Gabriel Krawczyk

Biograficzne rzemiosło
— Gabriel Krawczyk

Nieszkodliwe kłamstwa i miarkowane sentymenty
— Gabriel Krawczyk

Bridget Jones i Tarantino
— Gabriel Krawczyk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.