Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Doug Liman
‹Tożsamość Bourne’a›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTożsamość Bourne’a
Tytuł oryginalnyThe Bourne Identity
Dystrybutor UIP, Universal
Data premiery27 września 2002
ReżyseriaDoug Liman
ZdjęciaOliver Wood
Scenariusz
ObsadaBrian Cox, Franka Potente, Clive Owen, Julia Stiles, Matt Damon, Chris Cooper, Gabriel Mann
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiNiemcy, USA
CyklBourne
Czas trwania118 min
Parametrydźwięk: Dolby Digital 5.1; format: 2.35:1 (anamorficzny)
WWW
Gatuneksensacja
EAN5900058107797
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Jason Bourne naszych czasów
[Doug Liman „Tożsamość Bourne’a” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Akcja „Tożsamości Bourne’a” Roberta Ludluma jest bardzo mocno osadzona w realiach początku lat 80. minionego stulecia.

Konrad Wągrowski

Jason Bourne naszych czasów
[Doug Liman „Tożsamość Bourne’a” - recenzja]

Akcja „Tożsamości Bourne’a” Roberta Ludluma jest bardzo mocno osadzona w realiach początku lat 80. minionego stulecia.

Doug Liman
‹Tożsamość Bourne’a›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTożsamość Bourne’a
Tytuł oryginalnyThe Bourne Identity
Dystrybutor UIP, Universal
Data premiery27 września 2002
ReżyseriaDoug Liman
ZdjęciaOliver Wood
Scenariusz
ObsadaBrian Cox, Franka Potente, Clive Owen, Julia Stiles, Matt Damon, Chris Cooper, Gabriel Mann
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiNiemcy, USA
CyklBourne
Czas trwania118 min
Parametrydźwięk: Dolby Digital 5.1; format: 2.35:1 (anamorficzny)
WWW
Gatuneksensacja
EAN5900058107797
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Kilka lat wcześniej nastąpiło nasilenie lewackiego terroryzmu w zachodniej Europie – porwania, zamachy bombowe, egzekucje. Po inwazji radzieckiej na Afganistan i wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce, na początku prezydentury Ronalda Reagana zimna wojna osiągnęła chyba największe natężenie od czasu kryzysu kubańskiego. To wszystko posłużyło za tło powieści Ludluma. Książka opowiada o zmaganiach z Carlosem vel. Szakalem (postacią autentyczną, najbardziej poszukiwanym terrorystą owych czasów) toczonych na tle rywalizacji wywiadów supermocarstw.
Dwadzieścia lat później, gdy Doug Liman brał się za ponowną ekranizację powieści Ludluma, realia były już zupełnie inne. Skończyła się zimna wojna, terroryzm nie zniknął, ale zmienił swoje oblicze, nikt już nie pamięta o Carlosie. Aby zachować wiarygodność i zainteresować widza należało więc odejść od Ludlumowskiego oryginału i fabułę uwspółcześnić. Dodatkowym argumentem za zmianami było to, że „Tożsamość Bourne’a” była już ekranizowana – w 1988 r. powstała telewizyjna wersja w reż. Rogera Younga z Richardem Chamberlainem w roli głównej. Widzowie poznali więc już tożsamość bohatera i opowiadanie tej samej historii po raz drugi mogłoby nie przynieść spodziewanego efektu. Trzeba było więc opowieść zmodyfikować – i w filmie Douga Limana udało się to znakomicie.
Ale po co w ogóle ją opowiadać? Dlaczego filmować właśnie „Tożsamość Bourne’a”, skoro ekranizacja już istnieje? Istnieją ku temu dwa powody. Po pierwsze – „Tożsamość Bourne’a” to wspaniały materiał na film. Decyduje o tym dobra sensacyjna fabuła, ale przede wszystkim pomysł na zawiązanie historii, czyli amnezja postaci tytułowej. Na początku widz wie o tożsamości głównego bohatera dokładnie tyle co on – czyli nic, dzięki czemu może ową tożsamość poznawać razem z mężczyzną zwanym Jason Bourne. Drugim argumentem za nową wersją filmową jest to, że pierwszy obraz nie był do końca udany. Zbyt dużą wagę przyłożono do zgodności z książką, co – w przypadku wielowątkowej, kilkusetstronicowej powieści – na ekranie spowodowało dezorientację widza, zwłaszcza w drugiej części filmu. Warto było więc nakręcić „Tożsamość Bourne’a” ponownie, koncentrując się na pytaniu, kim jest główny bohater, i ubierając film w dynamiczną formę kina akcji. Dodano również szereg nowinek technicznych, zarówno w działaniach wywiadów, jak i w …bankowości, co umiejscawia akcję filmu w XXI stuleciu.
W filmie Douga Limana nie ma Carlosa. Prawdziwy Illicz Ramirez Sanchez od ośmiu lat przebywa we francuskim więzieniu i jego nazwisko nie budzi już żadnych skojarzeń – sam musi się starać, w sposób raczej żałosny, podtrzymywać zainteresowanie swą osobą, np. poprzez informacje o ślubie ze swoją adwokat. Nową ekranizację oparto na dwóch innych pomysłach pochodzących z powieści Ludluma – oczywiście początkowej utracie pamięci oraz ściganiu Bourne’a przez byłych sprzymierzeńców. Rzecz jasna, więcej powiedzieć nie mogę.
Film sprawia wrażenie sensacyjnej produkcji sprzed kilkunastu lat. Nie ma w nim zbyt dużo sztuczek i efektów specjalnych. Reżyser postawił na sceny walk, pojedynki, pościgi – i osiągnął znakomity efekt. Oglądamy trzymające w napięciu widowisko z zaskakującymi zwrotami akcji i kilkoma naprawdę świetnymi scenami – narastające napięcie w byłym paryskim mieszkaniu Bourne’a i niesamowity zimowy pojedynek między Bourne’m a zabójcą granym przez Clive’a Owena. Kilka słów należy się scenom walk wręcz – bez szaleńczych skoków kamery, stopklatek i wyszukanych efektów specjalnych osiągnięto dynamizm i efektowność rzadko spotykaną na ekranie. Należy jeszcze wspomnieć o pościgu samochodowym z wykorzystaniem… mini morrisa.
Do roli Jasona Bourne’a zatrudniony został Matt Damon. Wygląda na to, że aktor chciał zmienić nieco swój image ukształtowany przez „Good Will Hunting” i filmy Kevina Smitha, i zagrać postać twardego mężczyzny. Trudno zresztą mu się dziwić – kto z panów nie chciałby pokazać na ekranie, jak w kilka chwil powala kilku rosłych przeciwników? Można się spierać, czy do roli Bourne’a Damon jest odpowiedni, zastanawiać się, czy kilku innych aktorów nie nadawałoby się bardziej, ale przyznać należy, że po początkowym wahaniu dalej akceptujemy takiego Bourne’a bez problemu.
Jednym z dziwniejszych odkryć Bourne’a była umiejętność odbycia stosunku z wieżowcem.
Jednym z dziwniejszych odkryć Bourne’a była umiejętność odbycia stosunku z wieżowcem.
Damonowi towarzyszy niemiecka aktorka Franka Potente znana szerzej z głównej roli w filmie „Biegnij, Lola, biegnij”. W tym przypadku również dokonano istotnej zmiany w porównaniu z książkowym oryginałem. Marie nie jest już poważną kanadyjską ekonomistką, lecz zbuntowaną i nieco zagubioną niemiecką dziewczyną. Potente świetnie sprawdza się w tej roli, a na dodatek udało się uchwycić ’iskrzenie’ między Marie i Jasonem – wątek męsko-damski, choć zdecydowanie drugoplanowy, jest chyba lepiej poprowadzony niż w książce.
Film nie jest pozbawiony humoru i błyskotliwych onelinerów („Jakże mógłbym cię zapomnieć? Jesteś jedyną osobą, jaką znam”), ale nie jest nimi przeładowany, pozostając jednak obrazem sensacyjnym. Jednym z najlepszych w tym roku.
Na koniec wypada wspomnieć o głównej przewrotności scenariusza, ale ponieważ zdradzę tu dość istotny element fabuły, proszę wszystkich, którzy jeszcze nie obejrzeli filmu, a mają zamiar to zrobić, aby w tym miejscu przerwali lekturę.
Wszystko wskazuje na to, że Jason Bourne z powieści Ludluma i filmu Younga jest mordercą i sam zaczyna w to wierzyć. Okazuje się jednak, że jest on porządnym człowiekiem o nazwisku David Webb, który udawał mordercę. W filmie Limana Bourne nie podejrzewa, kim jest, choć wszystko wskazuje na to, że jest mordercą. Widz znający powieść czeka więc na zaprzeczenie tej tezy. Przewrotność scenariusza objawia się jednak tym, że Bourne okazuje się być… mordercą o nazwisku Jason Bourne. Mordercą na usługach państwa, ale nadal mordercą. Pointa bardziej pasująca do powieści le Carre’a niż Ludluma. Zimna wojna się skończyła, nie ma już czarno-białego podziału, inaczej patrzy się na pracę wywiadu. To kolejny znak naszych czasów.
koniec
1 listopada 2002

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Fallout: Odc. 3. Oko w oko z potworem
Marcin Mroziuk

22 IV 2024

Nie da się ukryć, że pozbawione głowy ciało Wilziga nie prezentuje się najlepiej, jednak ważne okazuje się to, że wciąż można zidentyfikować poszukiwanego zbiega z Enklawy. Obserwując rozwój wydarzeń, możemy zaś dojść do wniosku, że przynajmniej chwilowo szczęście opuszcza Lucy, natomiast Maximus ląduje raz na wozie, raz pod wozem.

więcej »

East Side Story: Czy można mieć nadzieję w Piekle?
Sebastian Chosiński

21 IV 2024

Mariupol to prawdopodobnie najboleśniej doświadczone przez los ukraińskie miasto w toczonej od ponad dwóch lat wojnie. Oblężone przez wojska rosyjskie, przez wiele tygodni sukcesywnie niszczone ostrzałami z lądu, powietrza i morza. Miasto zamordowane po to, by złamać opór jego mieszkańców i ukarać ich za odrzucenie „ruskiego miru”. O tym opowiada dokument Maksyma Litwinowa „Mariupol. Niestracona nadzieja”.

więcej »

Fallout: Odc. 2. Elementy układanki zaczynają do siebie pasować
Marcin Mroziuk

19 IV 2024

Z jednej strony trudno nam zachować powagę, gdy obserwujemy, jak bardzo zachowanie Lucy nie pasuje do zwyczajów i warunków panujących na powierzchni. Z drugiej strony w miarę rozwoju wydarzeń wygląda na to, że właśnie ta młoda kobieta ma szansę wykonać z powodzeniem misję, która na pierwszy rzut oka jest ponad jej siły.

więcej »

Polecamy

Bo biblioteka była zamknięta

Z filmu wyjęte:

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

DVD: Tożsamość Bourne’a
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Lipiec 2014 (1)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Z dala od polityki
— Krzysztof Czapiga

Harry Teleporter i Zakon Nieświętych Paladynów
— Agnieszka Szady

Gwiazdorzenie na potęgę
— Urszula Lipińska

Iskrzy jak cholera
— Bartosz Sztybor

Tegoż autora

Kosmiczny redaktor
— Konrad Wągrowski

Statek szalony
— Konrad Wągrowski

Kobieta na szczycie
— Konrad Wągrowski

Przygody Galów za Wielkim Murem
— Konrad Wągrowski

Potwór i cudowna istota
— Konrad Wągrowski

Migające światła
— Konrad Wągrowski

Śladami Hitchcocka
— Konrad Wągrowski

Miliony sześć stóp pod ziemią
— Konrad Wągrowski

Tak bardzo chciałbym (po)zostać kumplem twym
— Konrad Wągrowski

Kac Vegas w Zakopanem
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.