Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Dmitrij Dawydow
‹Straszydło›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułStraszydło
Tytuł oryginalnyПугало
ReżyseriaDmitrij Dawydow
ZdjęciaIwan Siemionow
Scenariusz
ObsadaWalentina Romanow-Czyskyyraj, Anatolij Struczkow, Artur Zacharow, Iljas Zarowniajew, Marianna Atłasowa, Ganna Ciejewa, Jelena Afanasjewa, Nikołaj Iwanow, Tatiana Ustinowa, Łana Andriejewa, Anna Zacharowa, Igor Bystrow, Warwara Kałasznikowa
MuzykaSiergiej Jarmonow
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania72 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Alkoholowy szamański trans
[Dmitrij Dawydow „Straszydło” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Bohaterką kolejnego wyśmienitego filmu urodzonego i tworzącego w Jakucji reżysera Dmitrija Dawydowa jest kobieta, która w mieszkańcach wsi wzbudza strach, pogardę i obrzydzenie. A jednak to do niej przychodzą, kiedy ich bliskim nie są w stanie pomóc wykwalifikowani lekarze. Wtedy przestaje być tytułowym „Straszydłem”, a staje się ich ostatnią deską ratunku.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Alkoholowy szamański trans
[Dmitrij Dawydow „Straszydło” - recenzja]

Bohaterką kolejnego wyśmienitego filmu urodzonego i tworzącego w Jakucji reżysera Dmitrija Dawydowa jest kobieta, która w mieszkańcach wsi wzbudza strach, pogardę i obrzydzenie. A jednak to do niej przychodzą, kiedy ich bliskim nie są w stanie pomóc wykwalifikowani lekarze. Wtedy przestaje być tytułowym „Straszydłem”, a staje się ich ostatnią deską ratunku.

Dmitrij Dawydow
‹Straszydło›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułStraszydło
Tytuł oryginalnyПугало
ReżyseriaDmitrij Dawydow
ZdjęciaIwan Siemionow
Scenariusz
ObsadaWalentina Romanow-Czyskyyraj, Anatolij Struczkow, Artur Zacharow, Iljas Zarowniajew, Marianna Atłasowa, Ganna Ciejewa, Jelena Afanasjewa, Nikołaj Iwanow, Tatiana Ustinowa, Łana Andriejewa, Anna Zacharowa, Igor Bystrow, Warwara Kałasznikowa
MuzykaSiergiej Jarmonow
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania72 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Było już kilka okazji, by wspomnieć o tym, że od dobrej dekady Jakucja (czyli należąca do Rosji Republika Sacha) może pochwalić się jedną z najprężniej rozwijających się kinematografii na terenie dawnego Związku Radzieckiego. Szczególne wrażenie robią docierające do Europy z dalekiej Syberii dramaty psychologiczne, spośród których na pewno warto wymienić i tym samym polecić „Mojego zabójcę” (2016), „Jego córkę” (2016), „Car-ptaka” (2018) oraz „Nade mną słońce nie zachodzi” (2019). Teraz do tego grona dołącza jeszcze wyjątkowo przygnębiające „Straszydło” – opowieść o tym, do czego mogą doprowadzić nieprzerobione traumy i skomplikowane relacje rodzinne.
Reżyserem filmu jest Dmitrij Leonidowicz Dawydow (rocznik 1983), który przyszedł na świat w jakuckiej wsi Amga. Jego droga do filmu, jak można się domyślać, wcale nie była prosta. Po ukończeniu Instytutu Pedagogicznego w Jakucku (specjalizacja: „nauczanie początkowe”, względnie „edukacja wczesnoszkolna”) został nauczycielem, pracował jako psycholog szkolny, wreszcie został dyrektorem placówki oświatowej. Pracując w szkole, założył klub młodzieżowy, w ramach którego zaczął realizować filmy amatorskie. To sprawiło, że z czasem postanowił spróbować sił w poważnej kinematografii (co ciekawe, w Jakucji wiele karier zaczęło się właśnie w ten sposób). Zadebiutował dramatem z życia młodego wiejskiego chłopaka zatytułowanym „Topór” (2013), ale rozgłos przyniosło mu dopiero drugie dzieło.
„Ognisko na wietrze” – historia konfliktu, do jakiego doszło z powodu morderstwa w jakuckiej wsi – Dawydow nakręcił za własne pieniądze w 2014 roku. Przez dwa lata próbował przebić się z tym filmem. Aż w końcu się udało! Po premierze na festiwalu w południowokoreańskim Pusan obraz pokazano także na innych przeglądach – i posypały się cenne nagrody. Dmitrij Leonidowicz poszedł za ciosem: zrealizował krótkometrażówki „Dziewczyna z sianem” (2018) i „Rzeka” (2019) oraz kolejne kinowe dzieło – dramat społeczny „Nie ma boga oprócz mnie” (2019) – które dostrzeżone zostało na festiwalu „Okno na Europę” w Wyborgu. Można powiedzieć, że tym ostatnim Dawydow ostatecznie „wybił się na niepodległość”, dzięki czemu mógł ze spokojem przystąpić do pracy nad swoim chyba najambitniejszym, lecz zarazem najtrudniejszym dla odbiorcy projektem – „Straszydłem”.
Premiera tego obrazu – w którym krytycy zaczęli doszukiwać się inspiracji twórczością Fiodora Dostojewskiego, Andrieja Tarkowskiego i Aleksieja Germana (starszego) – miała miejsce we wrześniu 2020 roku na opóźnionym o kilka miesięcy z powodu pandemii koronawirusa festiwalu „Kinotawr”. „Straszydło” okazało się – pod paroma względami – głównym wygranym tej imprezy. Nie tylko dlatego, że wywalczyło Grand Prix, ale i z tego powodu, że najlepszym filmem uznali je także krytycy filmowi. Jakby tego było mało, wcielająca się w główną bohaterkę Walentina Romanow-Czyskyyraj (aktorka i pieśniarka) otrzymała laur za „najlepszą rolę żeńską”. Co najistotniejsze – wszystkie nagrody były jak najbardziej zasłużone! Bo choć to film niełatwy, nierzadko wywołujący ból psychiczny i fizyczny – wiele mówi o prawdziwym życiu i złożonych relacjach międzyludzkich.
Główną postacią dramatu jest, będąca de facto bohaterką tytułową, wybitym na plakat „straszydłem”, żyjąca w samotności wiejska znachorka, na widok której sąsiedzi w najlepszym przypadku spluwają i odwracają wzrok, w najgorszym – posuwają się nawet do rękoczynów. A jednak kiedy ich bliskim dzieje się krzywda, zamiast skorzystać z pomocy lekarzy – przychodzą właśnie do niej, kajają się wtedy i wypłakują. Za pomoc płacą nie pieniędzmi, lecz jedzeniem i wódką. Kobieta nie odmawia, chociaż ma świadomość tego, że jest we wsi znienawidzona. Tym więcej, im bardziej mieszkańcy stają się od niej zależni. Wie również, że każda taka interwencja wyniszcza doszczętnie jej organizm, prowadzi ją na granicę życia i śmierci. Z biegiem czasu widz zdaje sobie też sprawę, że to obłędne dążenie do autodestrukcji ma uzasadnienie w głębokiej traumie. W tragedii sprzed lat, z jaką bohaterka nie potrafi sobie poradzić i za którą obwinia siebie.
Wzgardzona i poniżona, zaniedbana i uzależniona od alkoholu – jest dla mieszkańców wsi zadrą i wyrzutem sumienia. Chociaż jej potrzebują (ba! z pomocy znachorki korzystają także policjanci), najchętniej pozbyliby się jej. Skąd ta nienawiść? Przecież kiedyś kobieta musiała być inna. Taka jak pozostali. Wydarzyło się jednak coś, co sprawiło, że bohaterka pogrążyła się w odmętach szaleństwa, odpłynęła do innego świata. Dar, który posiadła, okazuje się jej przekleństwem i doprowadza ją na samo dno. Często doświadczali takiego upokorzenia bohaterowie Dostojewskiego; bywało jednak, że potrafili się z niego wydobyć, oczyścić i zacząć nowe życie. Czy w tym przypadku również jest to możliwe? Chcąc opowiedzieć historię „straszydła”, Dawydow wykorzystuje formę, utrzymanego w stylu popularnej w końcu lat 80. XX wieku w Związku Radzieckim tak zwanej „czornuchy”, paradokumentu.
Reżyser nie stroni od scen naturalistycznych, za pomocą których przedstawia oderwany od cywilizacji świat lodowego piekła, z którego można wprawdzie uciec, ale na pewno nie do lepszego życia. Tytułowa bohaterka, choć sponiewierana przez los i innych ludzi, jest jednak kobietą, która w głębi duszy pragnie normalnego życia u boku mężczyzny i dzieci. Ale wie, że na to jest już za późno. Mimo to pragnie naprawić pewne popełnione przed laty błędy. Dawydow w niczym nie oszczędza stworzonej przez siebie – jest przecież także scenarzystą filmu – postaci. Jakby chciał odrzeć widza ze złudzeń. A może zwyczajnie uświadomić mu, krzycząc (bo inaczej nie zostanie usłyszany): Patrzcie, tak wygląda prawdziwy świat, pozbawiony blichtru i błyskotek!
Kręcąc „Straszydło”, Dmitrij Leonidowicz skorzystał z pomocy osób, które współpracowały z nim już przy poprzednich filmach. Aktor Anatolij Struczkow (filmowy policjant, który jako jedyny odnosi się do tytułowej bohaterki z szacunkiem i zrozumieniem) stoi u boku Dawydowa od 2013, a operator Iwan Siemionow – od 2016 roku; kompozytor Siergiej Jarmonow dołączył natomiast do ekipy przy okazji „Nie ma boga oprócz mnie”. Po sukcesie „Straszydła” reżyser nie osiadł na laurach. W ubiegłym roku nakręcił – wespół ze Stiepanem Burnaszewem – romantyczną tragikomedię „YT”, z kolei na ten rok zapowiadana jest premiera filmu „Łapacz much”.
koniec
23 stycznia 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

W zaśnieżonej Patagonii
Sebastian Chosiński

17 V 2022

Szczęście, że zdecydowana większość z nas nie ma podobnych doświadczeń! Trudno bowiem sobie nawet wyobrazić, jaką traumą może być niewyjaśnione zniknięcie przyjaciółki. A tego właśnie doświadcza nastoletnia Manuela Pelari, bohaterka „Zaginionej” Alejandra Montiela (będącej ekranizacją powieści Florencii Etcheves). Po czternastu latach, już jako pełnoprawna policjantka, Pipa wraca do tamtej sprawy.

więcej »

Upload: Sez. 2. odc. 6. Zamach na demokrację
Marcin Mroziuk

16 V 2022

Jeśli powiedziało się A, to trzeba powiedzieć B. Skoro więc para głównych bohaterów odkryła, że David Choak zlecił zabicie Nathana, zrozumiałe jest, ze teraz pilnie obserwują poczynania bogacza. Dzięki temu udaje im się wpaść na trop jego kolejnego niecnego planu.

więcej »

East Side Story: „Ideologiczny schizofrenik, szczery kłamca”
Sebastian Chosiński

15 V 2022

Zrealizowany przez łotewskich autorów – reżysera Iva Briedisa i scenarzystkę Ritę Rudušę – ubiegłoroczny dokument „Homo sovieticus” to jedno z tych dzieł, które pozwalają wedrzeć się do umysłu „człowieka radzieckiego”. I tym samym w większym stopniu zrozumieć współczesną Rosję. Po jego oglądnięciu nie będą też dziwić aż tak bardzo doniesienia na temat tego, co dzieje się dzisiaj w Ukrainie.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.