Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Emir Bajgazin
‹Rzeka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRzeka
Tytuł oryginalnyӨзен
ReżyseriaEmir Bajgazin
ZdjęciaEmir Bajgazin
Scenariusz
ObsadaŻałgas Kłanow, Żasułan Userbajew, Rusłan Userbajew, Bagdaulet Sagyndykow, Sułtanali Żaksybek, Erik Tazabekow, Kuandyk Kystykbajew, Aida Iljaskyzy
MuzykaJustyna Banaszczyk
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiKazachstan, Norwegia, Polska
Czas trwania108 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Przydomowy obóz pracy
[Emir Bajgazin „Rzeka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Lekcje harmonii” wywołały przed laty sporo dyskusji i wzbudziły wiele kontrowersji. Po seansie można było zadać sobie retoryczne pytanie: Czy naprawdę dorośli potrafią tak bardzo krzywdzić dzieci, wypaczając ich światopogląd? W „Rzece” – swoim trzecim pełnometrażowym filmie fabularnym – Emir Bajgazin jedynie potwierdza tamto przekonanie.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Przydomowy obóz pracy
[Emir Bajgazin „Rzeka” - recenzja]

„Lekcje harmonii” wywołały przed laty sporo dyskusji i wzbudziły wiele kontrowersji. Po seansie można było zadać sobie retoryczne pytanie: Czy naprawdę dorośli potrafią tak bardzo krzywdzić dzieci, wypaczając ich światopogląd? W „Rzece” – swoim trzecim pełnometrażowym filmie fabularnym – Emir Bajgazin jedynie potwierdza tamto przekonanie.

Emir Bajgazin
‹Rzeka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRzeka
Tytuł oryginalnyӨзен
ReżyseriaEmir Bajgazin
ZdjęciaEmir Bajgazin
Scenariusz
ObsadaŻałgas Kłanow, Żasułan Userbajew, Rusłan Userbajew, Bagdaulet Sagyndykow, Sułtanali Żaksybek, Erik Tazabekow, Kuandyk Kystykbajew, Aida Iljaskyzy
MuzykaJustyna Banaszczyk
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiKazachstan, Norwegia, Polska
Czas trwania108 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nie dajcie się zwieść! Filmy kazachskiego reżysera Emira Bajgazina wcale nie są o tym, co nam się wydaje na pierwszy „rzut oka”. Czyli o nieprzystosowanych do życia we współczesnym świecie dzieciach i młodzieży. Owszem, nastoletni, a nawet jeszcze młodsi bohaterowie są zazwyczaj ich głównymi postaciami, lecz nie powinniśmy zapominać o tym, że funkcjonują oni w rzeczywistości – zazwyczaj okrutnej – jaką stworzyli im dorośli. Stają się odbiciem, względnie przedłużeniem ich świata i nierzadko płacą wysoką cenę za nieswoje winy. Tak było w debiutanckich „Lekcjach harmonii” (2013) i w „Rannym aniele” (2016); tak jest w „Rzece” (2018) i być może tak będzie w „Życiu”, którego premiera planowana jest na ten rok.
Bajgazin (rocznik 1984) jest absolwentem najbardziej prestiżowej w swojej ojczyźnie szkoły artystycznej, czyli Kazachstańskiej Narodowej Akademii Sztuki imienia Temirbeka Żurgenowa i zapewne jednym z najczęściej nagradzanych na festiwalach filmowych współczesnych reżyserów z tego kraju. Szczególnie często z ważnymi laurami dane mu było wracać z Wenecji. Tam też i „Rzeka” została przed paru laty uhonorowana – w sekcji „Horyzonty” – za najlepszą reżyserię. Jako laureat tak zacnej imprezy Bajgazin nie ma więc specjalnie dużych problemów ze znalezieniem funduszy na kolejne projekty filmowe. Do „Rzeki” dorzucili się Norwegowie i… Polacy, którzy odpowiadali przede wszystkim za proces postprodukcji. Ale nie tylko, bo „polska” jest też ścieżka dźwiękowa autorstwa Justyny Banaszczyk, czyli tworzącej muzykę elektroniczną artystki ukrywającej się pod pseudonimem FOQL.
Głównym bohaterem obrazu Bajgazina jest trzynastoletni Asłan (w tej roli Żałgas Kłanow), który wychowuje się w oddalonym od cywilizacji domu pośrodku stepu. Dom wzniósł przed laty jego ojciec (Kuandyk Kystykbajew) z chałupniczo wyprodukowanych cegieł. Brak w nim wygód i jakichkolwiek oznak nowoczesności. Jest on w zasadzie jedynie dachem nad głową dla rodziców, Asłana i jego czterech młodszych braci: bliźniaków Jerłana (Żasułan Userbajew) i Turłana (Rusłan Userbajew) oraz Murata (Bagdaulet Sagyndykow) i zaledwie kilkuletniego Kenżega (Sułtanali Żaksybek). Jako że ojciec, aby zarobić na rodzinę, często wyjeżdża w celach handlowych (matka z jakiegoś powodu także jest praktycznie nieobecna przez całe dnie), obowiązek utrzymania w ryzach młodszego rodzeństwa spada na Asłana. Wyuczony, choć może trafniejsze byłoby tu określenie wytresowany, przez ojca zarządza braćmi, jakby był nadzorcą w obozie pracy.
W domu ojciec narzucił prawdziwy rygor wojskowy; za każdą niesubordynację synowie są okrutnie karani. Muszą dbać o ogródek przydomowy, który należy często podlewać, i produkować cegły potrzebne do budowy stodoły. Asłan, wcielając się w rolę nadzorcy, znajduje się między młotem a kowadłem: z jednej strony podziwia ojca, chciałby być taki męski i twardy jak on, z drugiej jednak – czuje bliski związek z braćmi, bo, jakby nie było, dzieli ich los. Na niego też spadają razy, kiedy nie wywiąże się ze swoich obowiązków. Ten patriarchalny świat zaczyna walić się w gruzy, kiedy pewnego dnia dociera do domu na stepie Kanat (Erik Tazabekow), mieszkający w mieście siostrzeniec ojca. Jest zupełnie inny od swoich wychowanych w dziczy kuzynów. Widać to już po jaskrawym ubiorze i finezyjnej czapce, podczas gdy oni ubrani są w identyczne, przypominające obozowe, uniformy.
Kanat ma też przy sobie niezwykłe elektroniczne gadżety, które przykuwają uwagę młodszego rodzeństwa Asłana. Od tego momentu więcej czasu chcą spędzać na zabawie i grach aniżeli na pracy. Asłan przestaje być dla nich autorytetem. Co bowiem ma do zaoferowania, poza kolejnymi poleceniami ojca i ciężką pracą? Oczywistym jest więc, że między nim a przybyszem z miasta musi prędzej czy później dojść do konfliktu. Ten konflikt między nastolatkami to jednak tak naprawdę odwieczny spór pomiędzy dwiema skrajnymi wizjami świata: totalitaryzmem mogącym kojarzyć się nie tylko z okrucieństwami epoki sowieckiej, ale także autorytarnymi rządami prezydenta Nursułtana Nazarbajewa, a demokracją w stylu zachodnim. Ojciec chłopców dorastał, jak można się domyśleć, w czasach Breżniewa, wpływ na jego światopogląd miało też tradycyjne kazachskie wychowanie – i takie też idee zaszczepił Asłanowi, od którego oczekuje, że będzie jego prawą ręką, bezwolnym wykonawcą rozkazów i strażnikiem domowego obozu pracy.
Asłan jest więc jak Księżyc, świeci światłem odbitym od swego ojca, lecz pojawienie się Kanata staje się równoznaczne z postępującym zaćmieniem Księżyca. Najstarszy z braci, obawiając się ostatecznej utraty autorytetu, co może być pierwszym krokiem na drodze do otwartego buntu, sięga po różne metody dyscyplinowania rodzeństwa, włącznie z szantażem. Jest jednak dzieckiem na tyle inteligentnym i świadomym, że czuje z tego powodu moralne rozdarcie. Podobnie jak wcześniejsze filmy Bajgazina, „Rzeka” także wywołuje w widzu ból. To nie jest obraz, który dostarcza rozrywki, raczej zmusza do myślenia, do stawiania sobie pytań. W rodzaju: jaki to świat my, dorośli, fundujemy następnym pokoleniom. Jak, czasami zapewne niechcący, krzywdzimy nasze dzieci, chcąc, aby były dokładnie takie same jak my, bo my byliśmy tacy sami jak nasi rodzice bądź dziadkowie. Asłan płaci za to rozdarcie bardzo wysoką cenę. Pewnie już nigdy nie będzie człowiekiem potrafiącym cieszyć się beztroską…
koniec
29 maja 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Lista śmierci: Odc. 6. Wielka ucieczka
Marcin Mroziuk

15 VIII 2022

Wprawdzie zamach na Steve’a Horna się powiódł, ale w efekcie główny bohater znajduje się w nie lada opałach, bo teraz krok w krok za nim podąża Tony Layun, który w dodatku korzysta z każdego możliwego wsparcia. Co ciekawe twórcy serialu nie tylko postarali się, aby obserwowanie tego pościgu dostarczyło widzom sporo emocji, ale wykorzystują te wydarzenia do ukazania nieco bardziej ludzkiego oblicza Jamesa Reece’a.

więcej »

East Side Story: Krwawiący i płonący step
Sebastian Chosiński

14 VIII 2022

Przed ośmioma laty kazachska reżyserka Marina Kunarowa nakręciła wyjątkowo nieudane kino akcji pod postacią „Polowania na Ducha”. Na szczęście kolejny jej projekt to film z zupełnie innego wymiaru. W „Płaczu Wielkiego Stepu” postanowiła bowiem zmierzyć się z tragiczną historią swojej ojczyzny i tym samym oddać hołd ponad ośmiu milionom Kazachów, którzy stracili życie w wyniku głodu i represji w latach 20. i 30. XX wieku.

więcej »

Peryferia: Odc. 2. Nie ma ucieczki od przeznaczenia
Marcin Mroziuk

12 VIII 2022

Mogłoby się wydawać, że upadek w bezdenną przepaść powinien nieuchronnie zakończyć się śmiercią. Szybko przekonamy się jednak, że w przypadku dziury na polu Abbottów tak się nie dzieje. Nieco więcej na temat właściwości tego niezwykłego obiektu dowiadujemy się dopiero pod koniec odcinka.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.