Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Brad Bird
‹Ratatuj›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRatatuj
Tytuł oryginalnyRatatouille
Dystrybutor Forum Film
Data premiery19 października 2007
ReżyseriaBrad Bird
ZdjęciaRobert Anderson, Sharon Calahan
Scenariusz
MuzykaMichael Giacchino
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania110 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bo zupa była niesłona
[Brad Bird „Ratatuj” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niebanalny pomysł, świetna animacja, pozytywne przesłanie, sympatyczni bohaterowie. Niby jest wszystko, co trzeba, a jednak w potrawie, jaką jest „Ratatuj”, najwyraźniej zabrakło jakiegoś istotnego składnika…

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bo zupa była niesłona
[Brad Bird „Ratatuj” - recenzja]

Niebanalny pomysł, świetna animacja, pozytywne przesłanie, sympatyczni bohaterowie. Niby jest wszystko, co trzeba, a jednak w potrawie, jaką jest „Ratatuj”, najwyraźniej zabrakło jakiegoś istotnego składnika…

Brad Bird
‹Ratatuj›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRatatuj
Tytuł oryginalnyRatatouille
Dystrybutor Forum Film
Data premiery19 października 2007
ReżyseriaBrad Bird
ZdjęciaRobert Anderson, Sharon Calahan
Scenariusz
MuzykaMichael Giacchino
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania110 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Jako wielbicielka pełnometrażowych kreskówek, dodatkowo zachęcona wyświetlaną przed wszystkimi możliwymi filmami zajawką, szłam na „Ratatuj” pełna entuzjazmu. Czy się zawiodłam? Trudno powiedzieć, ale na pewno film nie spełnił moich oczekiwań.
Animacja jest, rzecz jasna, na najwyższym poziomie. Czego innego można się spodziewać po studiu Pixar? Mnie szczególnie zachwyciło pozlepiane w nader realistyczne kłaczki futerko na mokrym szczurze. Widoki Paryża – szczególnie o zachodzie słońca z dachu – też były wspaniałe. Bardzo plastycznie pokazano z punktu widzenia szczura kanały i ciągi wentylacyjne, pełne zardzewiałych rur. Omlety, które główny bohater smażył na śniadanie, wyglądały tak, że miało się je ochotę wyciągnąć z ekranu i zjeść…
Właśnie, główny bohater. Jest nim sympatyczny, młody szczurek, ogarnięty zupełnie nieszczurzym zamiłowaniem do wykwintnego jedzenia. Ponieważ jego marzenia zupełnie nie przystają do stworzenia, którym jest, od początku wiemy, że film będzie promieniował ultraamerykańskim i hiperdisneyowskim przekonaniem, że jeżeli tylko dostatecznie mocno czegoś pragniesz… i tak dalej, i tak dalej. Typowo disneyowski jest też schemat opowieści „najpierw się zaprzyjaźnimy, a potem jedno z nas omal wszystkiego głupio nie zaprzepaści, ale na koniec się pogodzimy i będzie jeszcze wspanialej”. Zazwyczaj w kreskówkach mi on nie przeszkadza, ale tutaj irytował – i nawet nie umiem do końca powiedzieć, dlaczego.
Wiem natomiast, dlaczego irytował mnie bohater drugoplanowy, czyli kuchcik Linguini. Przede wszystkim – takiego palanta wśród animowanych postaci nie było chyba od czasu Jar Jar Binksa (czasem mawiam, że Jar Jar jest w sumie fajny, tylko ma głupio napisaną rolę…). Chociaż… sympatyczny idiota to jeszcze nie tak źle. Ale przykro mi patrzeć, jak wciąż i wciąż ośmiesza się na oczach kobiety, która mu się podoba. Komedie o nieudacznikach nigdy mnie nie bawiły, pewnie dlatego nie znoszę filmów Barei… Na początku seansu sądziłam, że Linguini jakoś zmądrzeje, ale nie – on do końca musiał zapodawać teksty w rodzaju „Bo wiesz, mam tutaj takiego malutkiego kucharza i on mi mówi, co mam robić!”.
Pochwała należy się autorowi polskiej wersji językowej, który na szczęście nie poszedł w ślady dubbingu „Simpsonów” i uraczył nas zaledwie paroma łatwo strawnymi aluzjami w rodzaju moherowego kłębka czy „Mordo ty moja”. Gdzieś słyszałam, że studio Disneya osobiście zatwierdza wszystkie wersje tłumaczeń dialogów – może stąd to chwalebne opanowanie.
I tylko jedna rzecz nie przestaje mnie dziwić. „Gwiezdny pył”, który wszak nie jest komedią, tylko filmem fantasy, bawił mnie dziesięć razy bardziej niż przygody czworonożnego kucharza…
koniec
7 listopada 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Bierny opór też ma sens!
Sebastian Chosiński

3 VII 2022

Pełnometrażowy fabularny debiut gruzińskiej reżyserki Mariam Chaczwani spodobał się jurorom festiwalu w Karlowych Warach, którzy przed pięcioma laty przyznali „Macierzyństwu” nagrodę specjalną w sekcji „Na Wschód z Zachodu”. Czym ujęła ich opowieść o mieszkającej w górach Swanetii młodej Dinie? Zapewne siłą i determinacją bohaterki, która żyjąc w patriarchalnym świecie, postanowiła zawalczyć o szczęśliwą przyszłość.

więcej »

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (9)
— Jakub Gałka

Tegoż twórcy

Krótko o filmach: Iniemamocni 2
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zachwycaj się i nie drąż
— Jarosław Robak

I nie ma mocnych na agenta Hunta
— Ewa Drab

Tegoż autora

Oko podarowane przez wilka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dżungla w browarze i burza w bramie…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Malarka na walizkach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Stawka większa niż qilin
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Patrzcie! On ma głowę pana Mifune!”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Piękna-chan i Bestia-kun
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Hej ho, przez dżunglę by się szło
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Osobno, ale razem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Magiczny matriarchat małomiasteczkowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pizza za 136 tysięcy złotych
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.