Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Werner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders
‹10 minut później: Trąbka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł10 minut później: Trąbka
Tytuł oryginalnyTen Minutes Older: The Trumpet
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery19 września 2003
ReżyseriaWerner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders
ZdjęciaFrederick Elmes, Phedon Papamichael, Timo Salminen, Ángel Luis Fernández, Chris Norr, Vicente Ríos, Olli Varja, Shu Yang
Scenariusz
ObsadaChloë Sevigny, Markku Peltola, Feng Feng
MuzykaPaul Englishby
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiChiny, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Wielka Brytania
Czas trwania92 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Siedmiu wspaniałych
[Werner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders „10 minut później: Trąbka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wszystkie historie to swoisty rozrachunek z czasem, z jego upływem i wpływem na bohaterów i otaczającą rzeczywistość. Za każdym razem mamy do czynienia z momentem przełomowym i znaczącym w życiu postaci, po którym nic nie jest już takie, jak dawniej, a zbanalizowane stwierdzenie: "czas zmienia wszystko" nabiera tu nowego, zaskakującego znaczenia.

Joanna Bartmańska

Siedmiu wspaniałych
[Werner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders „10 minut później: Trąbka” - recenzja]

Wszystkie historie to swoisty rozrachunek z czasem, z jego upływem i wpływem na bohaterów i otaczającą rzeczywistość. Za każdym razem mamy do czynienia z momentem przełomowym i znaczącym w życiu postaci, po którym nic nie jest już takie, jak dawniej, a zbanalizowane stwierdzenie: "czas zmienia wszystko" nabiera tu nowego, zaskakującego znaczenia.

Werner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders
‹10 minut później: Trąbka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł10 minut później: Trąbka
Tytuł oryginalnyTen Minutes Older: The Trumpet
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery19 września 2003
ReżyseriaWerner Herzog, Spike Lee, Aki Kaurismäki, Kaige Chen, Víctor Erice, Jim Jarmusch, Wim Wenders
ZdjęciaFrederick Elmes, Phedon Papamichael, Timo Salminen, Ángel Luis Fernández, Chris Norr, Vicente Ríos, Olli Varja, Shu Yang
Scenariusz
ObsadaChloë Sevigny, Markku Peltola, Feng Feng
MuzykaPaul Englishby
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiChiny, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Wielka Brytania
Czas trwania92 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Siedem niezwykłych opowieści, łagodna melodia trąbki i delikatny odgłos wody - tak chyba można w maksymalnym skrócie określić film "10 minut późnej: trąbka", który na firmamencie filmowym ostatnich lat jest zjawiskiem co najmniej oryginalnym.
Siedmiu twórców postanowiło stworzyć autorską, a co za tym idzie, bardzo osobistą interpretację czasu. Każdy z reżyserów nakręcił nowelę w odrębnej poetyce, która podpisana jest rozpoznawalnym charakterem pisma. Aki Kaurismaki opowiada o swoim bohaterze w wyciszonym, spokojnym, nieco zdystansowanym stylu, Victor Erice dramat swoich postaci ujawnia w głębokich, nasyconych czernią i bielą kadrach, Werner Herzog tragedię zanikającego plemienia Indian w Brazylii pokazuje z właściwym sobie zaangażowaniem i empatią, Jim Jarmusch w pozornie banalnej codzienności swojej bohaterki odnajduje tajemnicę i niezwykłość, Wim Wenders wyścig z czasem filmuje w halucynacyjnej i transowej poetyce, Spike Lee - w telewizyjnej i dokumentalnej stylistyce, a Chen Kaige w brawurowy sposób pokazuje potęgę i magię wyobraźni.
Wszystkie historie to swoisty rozrachunek z czasem, z jego upływem i wpływem na bohaterów i otaczającą rzeczywistość. Za każdym razem mamy do czynienia z momentem przełomowym i znaczącym w życiu postaci, po którym nic nie jest już takie, jak dawniej, a zbanalizowane stwierdzenie: "czas zmienia wszystko" nabiera tu nowego, zaskakującego znaczenia. Film jest również przejmującym obrazem teraźniejszości, która bezlitośnie i niebezpiecznie balansuje między tym, co już było i już się nie powtórzy, a tym, co jeszcze nie zostało wyartykułowane i co jest tylko zuchwałą hipotezą. Czasem niewiele trzeba, by znaleźć się po drugiej stronie, gdzie wszystko traci sens: miłość, tożsamość, praca, bezpieczeństwo, spokój, a nawet życie - zdają się mówić twórcy.
Film dowodzi, że jego autorzy nie ulegają gotowym tendencjom, nie uprawiają retoryki, a o czasie i sprawach ludzkich opowiadają bez patosu i rezonerstwa. Chwała im za wyjątkową subtelność, mądrość, ironię, umiejętność kondensacji znaczeń i zdarzeń, smutną zadumę i bezkompromisowość. To rzadkie w dzisiejszym kinie.
koniec
1 października 2003

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Fallout: Odc. 2. Elementy układanki zaczynają do siebie pasować
Marcin Mroziuk

19 IV 2024

Z jednej strony trudno nam zachować powagę, gdy obserwujemy, jak bardzo zachowanie Lucy nie pasuje do zwyczajów i warunków panujących na powierzchni. Z drugiej strony w miarę rozwoju wydarzeń wygląda na to, że właśnie ta młoda kobieta ma szansę wykonać z powodzeniem misję, która na pierwszy rzut oka jest ponad jej siły.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Odcięta głowa Jima Clarka
Sebastian Chosiński

17 IV 2024

Niby powinny cieszyć nas wielkie sukcesy odnoszone przez polskich artystów poza granicami kraju. A powieść Brunona Jasieńskiego „Człowiek zmienia skórę” bez wątpienia taki sukces odniosła. Tyle że to sukces bardzo gorzki: po pierwsze – książka była typowym przejawem literatury socrealistycznej, po drugie – nie uchroniła autora przed rozstrzelaniem przez NKWD. Cztery dekady po jego śmierci na jej podstawie powstał w sowieckim Tadżykistanie telewizyjny serial.

więcej »

Co nam w kinie gra: Perfect Days
Kamil Witek

16 IV 2024

„Proza życia według klozetowego dziada” może nie brzmi za zbyt chwytliwy filmowy tagline, ale Wimowi Wendersowi chyba coraz mniej zależy, aby jego filmy cechowały się przede wszystkim potencjałem na komercyjny sukces. Zresztą przepełnione nostalgią „Perfect Days” koresponduje całkiem nieźle z powoli podsumowującym swoją twórczość Niemcem, który jak wielu starych mistrzów, powoli zaczyna odchodzić do filmowego lamusa. Nie znaczy to jednak, że zasłużony reżyser żegna się z kinem. Tym bardziej że (...)

więcej »

Polecamy

Bo biblioteka była zamknięta

Z filmu wyjęte:

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż autora

Miłość obnażona
— Joanna Bartmańska

M jak Wong Kar-Wai
— Joanna Bartmańska

Jeszcze słychać śpiew Lolity
— Joanna Bartmańska

Kłamiesz, znikasz!
— Joanna Bartmańska

Apokalipsa spełniona
— Joanna Bartmańska

Odrażający, brudni, źli
— Joanna Bartmańska

Mokra historia
— Joanna Bartmańska

Nic takiego
— Joanna Bartmańska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.