Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Frank Miller
‹Spirit: Duch Miasta›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSpirit: Duch Miasta
Tytuł oryginalnyThe Spirit
Dystrybutor Vue Movie Distribution
Data premiery9 stycznia 2009
ReżyseriaFrank Miller
ZdjęciaBill Pope
Scenariusz
ObsadaGabriel Macht, Scarlett Johansson, Samuel L. Jackson, Eva Mendes, Jaime King, Eric Balfour, Stana Katic, Louis Lombardi, Paz Vega, Johnny Simmons, Sarah Paulson
MuzykaDavid Newman
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekakcja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Rysownicy do ołówków!
[Frank Miller „Spirit: Duch Miasta” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Miastu Central City grozi ogromne niebezpieczeństwo – wszystko za sprawą opętanego wizją nieśmiertelności speca od genetyki o idiotycznej ksywce Octopus. Na szczęście na horyzoncie pojawia się twardziel w paradnej masce… Czy to gliniarz w trakcie karnawałowej zabawy? Czy to Zorro? Nie, to Spirit. Zmartwychwstały pogromca przestępców, obiekt westchnień pięknych pań i wrażliwy obrońca ślicznych kotków nie okazał się dość mocny, aby uchronić od klęski pierwszy film słynnego Franka Millera.

Piotr Czerkawski

Rysownicy do ołówków!
[Frank Miller „Spirit: Duch Miasta” - recenzja]

Miastu Central City grozi ogromne niebezpieczeństwo – wszystko za sprawą opętanego wizją nieśmiertelności speca od genetyki o idiotycznej ksywce Octopus. Na szczęście na horyzoncie pojawia się twardziel w paradnej masce… Czy to gliniarz w trakcie karnawałowej zabawy? Czy to Zorro? Nie, to Spirit. Zmartwychwstały pogromca przestępców, obiekt westchnień pięknych pań i wrażliwy obrońca ślicznych kotków nie okazał się dość mocny, aby uchronić od klęski pierwszy film słynnego Franka Millera.

Frank Miller
‹Spirit: Duch Miasta›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSpirit: Duch Miasta
Tytuł oryginalnyThe Spirit
Dystrybutor Vue Movie Distribution
Data premiery9 stycznia 2009
ReżyseriaFrank Miller
ZdjęciaBill Pope
Scenariusz
ObsadaGabriel Macht, Scarlett Johansson, Samuel L. Jackson, Eva Mendes, Jaime King, Eric Balfour, Stana Katic, Louis Lombardi, Paz Vega, Johnny Simmons, Sarah Paulson
MuzykaDavid Newman
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania103 min
WWW
Gatunekakcja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W pogmatwanej fabule tak naprawdę liczy się tylko pozbawiony publicystycznych aluzji do naszej rzeczywistości pojedynek Dobrego ze Złym. W czasach, gdy nawet reklama proszku do prania musi zawierać odniesienia do wojny w Iraku, opowieści oferujące jedynie czystą rozrywkę zasługują na pochwałę. Gorzej, że „Spirit: Duch miasta” gwarantuje zabawę na mocno średnim poziomie. Główny grzech Millera polega na tym, że zrealizował film przerysowany, nawet jak na tolerancyjne standardy komiksowej ekranizacji. Bzdura goni bzdurę, a historyjka o złym Murzynie, lubiącym przebieranki za samurajów i nazistów, łączy się z absurdalnymi wątkami mitologicznymi (wypicie krwi Herkulesa jako gwarancja uzyskania życia wiecznego) oraz ulubioną przez reżysera estetyką kina noir.
Udany eksperyment humorystyczny stanowi wątek pomagierów Octopusa – indywiduów o aparycji zbyt oddanych fanatyków siłowni i inteligencji metalowej sztangi. Gdyby całego „Spirita” utrzymano w konwencji jednej wielkiej zgrywy, film obroniłby się jako idealna propozycja na odprężający seans, przed którym mózg należałoby zostawić w depozycie u biletera. Kłopot w tym, że reżyser sprawia wrażenie, jakby sam nie wiedział, w jakim duchu utrzymać opowieść, w konsekwencji balansującą na granicy własnej karykatury. Scenom ewidentnie ironicznym towarzyszą sekwencje wyraźnie idiotyczne (wypowiadane przez Spirita patetycznym tonem wynurzenia o swoim mieście). Bełkotliwy miszmasz obserwuje się bez zachwytu, ale i specjalnej irytacji. I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, że reżyser nowicjusz porwał się na ekranizację twórczości legendy amerykańskiej literatury obrazkowej – Willa Eisnera. Teraz Miller powinien modlić się do jakiegoś komiksowego bóstwa, aby rysownik wzorem Spirita nie zmartwychwstał i go nie dopadł, bo wówczas miałby prawo do wypowiedzenia monologu zawierającego więcej przekleństw niż listy dialogowe wszystkich filmów z Samuelem L. Jacksonem razem wzięte.
Do bardzo przeciętnego poziomu „Spirita” przyczyniła się tytułowa postać – nijaka i pozbawiona charyzmy. Duszy zabrakło także Central City, które wedle zamierzeń twórców miało urosnąć do rangi jednego z bohaterów filmu, a okazało się bezpłciowym tłem równie bezpłciowej całości. Dzięki robocie plejady fachowców w „Spiricie” nieźle prezentuje się przynajmniej strona formalna, a jeszcze bardziej widowiskowe efekty wizualne gwarantuje plejada ponętnych aktorek. Scarlett Johansson świadomie szarżująca w roli wyrachowanej femme fatale udowadnia na dodatek, że oprócz urody posiada spore poczucie humoru.
Oglądając „Spirita”, można odnieść irytujące wrażenie, że ekipa bawiła się na planie znacznie lepiej niż widzowie podczas seansu. Na szczęście hollywoodzkie towarzycho zostało ukarane za zuchwałość – film zebrał słabe recenzje i poniósł finansową klęskę. Miejmy nadzieję, że twórca znakomitych komiksów wyciągnie z porażki odpowiednie wnioski i zastosuje się do złotej myśli innego sławnego Millera. Dla autora „Sin City” i całej reszty świata byłoby lepiej, gdyby Frank dał się poznać jako prawdziwy mężczyzna i definitywnie skończył z reżyserią.
koniec
10 stycznia 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Sez. 2. odc. 8. Porozmawiajmy o zabijaniu
Marcin Mroziuk

12 IV 2024

Chociaż główny bohater znalazł się w na pierwszy rzut oka beznadziejnym położeniu, to w istocie nie zastanawiamy się, czy uda mu się rozprawić z Langstonem i jego ludźmi, lecz jedynie czekamy, by dowiedzieć się, w jaki sposób tego dokona. Niestety tutaj twórcy scenariusza zdecydowanie przesadzili, gdyż pozwolili Reacherowi na zupełnie nieprawdopodobne wyczyny.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słona pustynia Tadżykistanu
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Bruno Jasieński to polski poeta, prozaik i dramaturg. Autor głośnej powieści „Palę Paryż”, która przyczyniła się do jego wydalenia z Francji i przeprowadzki do Związku Radzieckiego. Tam w pierwszej połowie lat 30. zdobył rozgłos za sprawą rozgrywającego się w sowieckim Tadżykistanie socrealistycznego produkcyjniaka „Człowiek zmienia skórę”. W 1978 roku książkę ten przeniósł na ekran bucharski Żyd Bension (Boris) Kimiagarow.

więcej »

Reacher: Sez. 2. odc. 7. Każda akcja powoduje reakcję
Marcin Mroziuk

8 IV 2024

Tak jak można się było spodziewać, ani Reacher, ani jego ludzie nie zamierzają puścić płazem tego, co spotkało Russo. Szkopuł w tym, że Langston też nie pozostaje bezczynny, dlatego w miarę rozwoju wydarzeń napięcie tylko rośnie.

więcej »

Polecamy

Wilkołaki wciąż modne

Z filmu wyjęte:

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Ten cwany rysownik!
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Krótko i porządnie
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Łabędzi śpiew
— Marcin Knyszyński

Po rewolucji
— Marcin Knyszyński

Jedenaście strzałów
— Marcin Knyszyński

Lekko w dół
— Marcin Knyszyński

Cokolwiek ci zrobi, nie krzycz
— Marcin Knyszyński

Hardboiled Berserker
— Marcin Knyszyński

Istota absolutnie zła
— Marcin Knyszyński

Zmierzch rewolucji
— Marcin Knyszyński

Tegoż autora

Do boju, Polsko!
— Piotr Czerkawski

Cud - miód
— Piotr Czerkawski

Nie wszystko gra
— Piotr Czerkawski

Jasność widzę, jasność!
— Piotr Czerkawski

Czerwono mi
— Piotr Czerkawski

Francuska miłość
— Piotr Czerkawski

Szukajcie, a znajdziecie?
— Piotr Czerkawski

Two Men Show
— Piotr Czerkawski

Dyskretny urok francuskiej mżawki
— Piotr Czerkawski

Dlaczego Ikea jest w Jankach?
— Piotr Czerkawski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.