Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Barry Levinson
‹Co jest grane?›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCo jest grane?
Tytuł oryginalnyWhat Just Happened
Dystrybutor Best Film
Data premiery24 kwietnia 2009
ReżyseriaBarry Levinson
ZdjęciaStéphane Fontaine
Scenariusz
ObsadaRobert De Niro, Stanley Tucci, John Turturro, Kristen Stewart, Bruce Willis, Robin Wright, Sean Penn, Moon Bloodgood, Catherine Keener, Michael Wincott
MuzykaMarcelo Zarvos
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania107 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Nie wszystko gra
[Barry Levinson „Co jest grane?” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Tydzień z życia niespełnionego mężczyzny. Amerykański producent próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie „co jest grane?”, ale okazuje się, że nikt nic nie wie. Niby jak w czeskim filmie, lecz zdecydowanie mniej zabawnie.

Piotr Czerkawski

Nie wszystko gra
[Barry Levinson „Co jest grane?” - recenzja]

Tydzień z życia niespełnionego mężczyzny. Amerykański producent próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie „co jest grane?”, ale okazuje się, że nikt nic nie wie. Niby jak w czeskim filmie, lecz zdecydowanie mniej zabawnie.

Barry Levinson
‹Co jest grane?›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCo jest grane?
Tytuł oryginalnyWhat Just Happened
Dystrybutor Best Film
Data premiery24 kwietnia 2009
ReżyseriaBarry Levinson
ZdjęciaStéphane Fontaine
Scenariusz
ObsadaRobert De Niro, Stanley Tucci, John Turturro, Kristen Stewart, Bruce Willis, Robin Wright, Sean Penn, Moon Bloodgood, Catherine Keener, Michael Wincott
MuzykaMarcelo Zarvos
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania107 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Niewesołe jest życie hollywoodzkiego twórcy, który nie ma nawet czasu, żeby to roztrząsać, bo ciągle działa w biegu. Art Linson zajmuje się kilkoma rzeczami naraz, a rolę jego jedynego przyjaciela pełni wiecznie włączony telefon. Natłok fabularnych wydarzeń – zamiast przyciągać uwagę – dezorientuje, tumani, przytłacza.
Linson w Fabryce Snów doświadcza życiowego koszmaru. Brodaty Bruce Willis, anonimowy pies popularny bardziej od Seana Penna oraz publiczność tłumnie opuszczająca pokaz prasowy – katalog zjaw żywcem wyjęty z jakiegoś b-klasowego horroru materializuje się w rzeczywistości. A jednak, inaczej niż w kinie grozy, ofiara nie wzbudza naszego współczucia. Od zdegenerowanych kumpli z branży Linson różni się właściwie tylko tym, że bierze mniej antydepresantów. Nie wiadomo zresztą jak długo, bo nad głową mężczyzny zbierają się czarne chmury, z których spada deszcz życiowych niepowodzeń. Były przyjaciel śpi z eks-żoną w dawnym łóżku producenta, a jedyna dziewczyna na horyzoncie bardziej niż samego Arta pragnie kontraktu z jego studiem.
Seks z partnerką albo telefoniczna rozmowa z rozkapryszonym gwiazdorem. „Tak” lub „nie” dla namolnego scenarzysty, agitującego na rzecz projektu o natchnionym kwiaciarzu. Życie Linsona wydaje się sztuką niewłaściwych wyborów. Klęski zawodowe często idą pod rękę z porażkami w życiu prywatnym, a nawet amerykańskiemu producentowi zdarza się czasem wstać o siódmej rano. Środowiskowa satyra nie proponuje nic ponad przegląd zagadnień z zakresu „wszystko co już od dawna wiemy o Hollywood i o co niekoniecznie chcielibyśmy zapytać”. W Levinsonowskiej Dream Factory zatrudnienie znajduje, oczywiście, zgraja megalomanów i szumowin, spędzająca czas na taśmowej produkcji felernych dowcipów.
Dokuczające Artowi poczucie bezradności twórcom „Co jest grane?” mogłoby się wydać dziwnie znajome. Reżyser od dobrych paru lat nie odniósł zawodowego sukcesu i sprawia wrażenie, jakby wreszcie znalazł winnego swojego położenia. Zemsta na własnym środowisku smakuje jednak gorzko. Opowieść Levinsona z frustracji powstała i we frustrację (widza) się obróciła. Twórcy „Faktów i aktów” wyszedł tym razem słaby film o realizacji słabego filmu. Ostatnie sceny rozgrywające się podczas festiwalu w Cannes udowadniają, że – inaczej niż w Allenowskim „Końcu z Hollywood” – tym razem z pomocą nie przyjdą nawet Francuzi.
koniec
5 maja 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Wielkie bohaterstwo małych ludzi
Sebastian Chosiński

14 IV 2024

Nie trzeba być żołnierzem w mundurze generalskim, aby dokonywać czynów wielkich. Nie trzeba mieć w ręku karabinu czy sterów czołgu. Niekiedy wystarczy prawdziwa, a nie jedynie deklarowana miłość bliźniego, względnie – zwykła ludzka przyzwoitość. W to właśnie byli „uzbrojeni” mieszkańcy gruzińskiej wsi Shindisi, którzy w sierpniu 2008 roku ratowali swoich rannych żołnierzy przed zemstą Rosjan. O tym opowiada dramat wojenny Dita Cincadzego.

więcej »

Reacher: Sez. 2. odc. 8. Porozmawiajmy o zabijaniu
Marcin Mroziuk

12 IV 2024

Chociaż główny bohater znalazł się w na pierwszy rzut oka beznadziejnym położeniu, to w istocie nie zastanawiamy się, czy uda mu się rozprawić z Langstonem i jego ludźmi, lecz jedynie czekamy, by dowiedzieć się, w jaki sposób tego dokona. Niestety tutaj twórcy scenariusza zdecydowanie przesadzili, gdyż pozwolili Reacherowi na zupełnie nieprawdopodobne wyczyny.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słona pustynia Tadżykistanu
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Bruno Jasieński to polski poeta, prozaik i dramaturg. Autor głośnej powieści „Palę Paryż”, która przyczyniła się do jego wydalenia z Francji i przeprowadzki do Związku Radzieckiego. Tam w pierwszej połowie lat 30. zdobył rozgłos za sprawą rozgrywającego się w sowieckim Tadżykistanie socrealistycznego produkcyjniaka „Człowiek zmienia skórę”. W 1978 roku książkę ten przeniósł na ekran bucharski Żyd Bension (Boris) Kimiagarow.

więcej »

Polecamy

Wilkołaki wciąż modne

Z filmu wyjęte:

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (3)
— Jakub Gałka

Tegoż twórcy

Tego ciemny lud nie kupi
— Łukasz Kustrzyński

Wynalazek na wagę filmu
— Jarosław Loretz

Śladami Butcha i Sundance
— Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Październik 2002
— Michał Chaciński, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Do boju, Polsko!
— Piotr Czerkawski

Cud - miód
— Piotr Czerkawski

Jasność widzę, jasność!
— Piotr Czerkawski

Czerwono mi
— Piotr Czerkawski

Francuska miłość
— Piotr Czerkawski

Szukajcie, a znajdziecie?
— Piotr Czerkawski

Two Men Show
— Piotr Czerkawski

Rysownicy do ołówków!
— Piotr Czerkawski

Dyskretny urok francuskiej mżawki
— Piotr Czerkawski

Dlaczego Ikea jest w Jankach?
— Piotr Czerkawski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.