Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 maja 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Akira

Esensja.pl
Esensja.pl
„Akira”, klasyka japońskiej mangi autorstwa Katsuhiro Otomo, za sprawą wydawnictwa J.P.Fantastica w lipcu 1999 roku trafiła do Polski. Właśnie ukazał się 6 tom komiksu zatytułowany „Satelita pościgowy”.

Marcin Herman

Akira

„Akira”, klasyka japońskiej mangi autorstwa Katsuhiro Otomo, za sprawą wydawnictwa J.P.Fantastica w lipcu 1999 roku trafiła do Polski. Właśnie ukazał się 6 tom komiksu zatytułowany „Satelita pościgowy”.
6 grudnia 1982 roku na rejon Kanto została zrzucona bomba nowego typu. Eksplozja rozpoczęła III wojnę światową. Jest rok 2019. Świat przetrwał wojenną katastrofę i po 38 latach zaczyna zabliźnianie wojennych ran. Nową stolicą Japonii jest, wybudowane nad Zatoką Tokijską, Neo Tokio. W 2020 mają się tutaj odbyć Igrzyska Olimpijskie. Rozpoczyna się intensywna odbudowa miasta w celu przywrócenia mu dawnej świetności. Na terenie Starego Miasta ma stanąć stadion olimpijski, a lej po wybuchu, będący symbolem minionej wojny, ma zostać przekształcony w park. Pewnej nocy grupa motocyklistów wjeżdża na zamkniętą autostradę prowadzącą do Starego Miasta. Wszyscy są uczniami szkoły przysposobienia zawodowego, wyrzutkami odrodzonego społeczeństwa. Ich liderem jest niejaki Kaneda. Jadący na czele grupy Tetsuo Shima przewraca się i traci przytomność, kiedy na jego drodze, na środku jezdni, staje chłopiec z numerem 26 na dłoni. Na oczach zaskoczonych motocyklistów chłopiec znika…

FILM „AKIRA”

W 1987 roku powstał film animowany (anime) na podstawie komiksu „Akira” w reżyserii Katsuhiro Otomo. Oczywiście z przyczyn technicznych oraz pewnych wymogów kina, niektóre wątki znane z komiksu zostały przedstawione w odmienny lub skrócony sposób. W efekcie powstał lekki, sensacyjny film, który bardzo dobrze się ogląda. Był on zrealizowany z wielkim rozmachem i nakładem finansowym. W filmie zastosowano nową technikę animacji – w jednej sekundzie pojawia się 25 klatek filmu, co umożliwiło niezwykle realistyczne przedstawienie wielu efektów. Ogromna popularność komiksu oraz jeszcze większa filmu doprowadziła do powstania swoistej subkultury. Fani mogą kupić niemalże wszystko co dotyczy „Akiry” począwszy od gadgetów takich jak koszulki, kubki, poprzez zabawki, figurki, na grach komputerowych i muzyce z filmu kończąc.

Komiks „Akira” ukazał się w Japonii w 1984 roku nakładem wydawnictwa Kodansha Ltd. Jego autorem jest Katsuhiro Otomo, rysownik i scenarzysta w jednym, który zasłynął jako twórca „Domu”, za co otrzymał Grand Prix za najlepszą japońską historię scienice-fiction. Ogromny sukces rynkowy i powodzenie „Domu” stały się motywacją do stworzenia „Akiry”. Ten drugi komiks, liczący ponad 2000 stron w kolorze, ujętych w 6 opasłych tomów, przyniósł twórcy sławę międzynarodową. „Akira” łączy w sobie elementy rasowego science-fiction z motywami cyberpunka oraz teorią powstania wszechświata, którą autor stworzył na potrzeby komiksu, a wokół której zbudowana jest fabuła.
We wszechświecie istnieje całkowita łączność pomiędzy tym co istnieje obecnie, a tym co istniało w przeszłości oraz tym, co będzie istniało w przyszłości. Wszystko podlega prawom natury oraz prawom przeznaczenia. Dane o przeszłości, jak i przyszłości są zapisane w kodzie genetycznym. Badając go można poznać przeszłość i cofnąć się do samego początku wszechświata. Początkiem wszechświata był wielki wybuch, który stworzył materię. Teoria ciągłości i łączności, dotyczy zarówno tej pierwotnej energii, jak i każdej rzeczy i istoty. Energia ta jest więc w każdej istocie ludzkiej. Jedni są w stanie ją wykorzystać, innymi energia posługuje się sama, w zależności od odziedziczonych zdolności. Osoby, które wykorzystują energię nawet nieświadomie, pobierają ją ze źródła jakim jest początek wszechświata. W ten sposób odbierają ją jednocześnie innym istotom. Wpływają w ten sposób na ich los, jak i cały wszechświat, co może stanowić ogromne zagrożenie. Energia może zostać wyzwolona w ludziach za pomocą narkotyków, które poszerzają możliwości ludzkiego umysłu. Im więcej narkotyków, tym większe możliwości. Eksperymentom poddano dzieci z numerami oraz Akirę…

KATSUHIRO OTOMO

japoński rysownik, scenarzysta i reżyser urodzony w 1954 roku w japońskiej prefekturze Miyago. Po raz pierwszy zetknął się z mangą oraz filmem amerykańskim, który wywarł ogromny wpływa na jego twórczość, w liceum Saouma High School. Po szkole wyjeżdża do Tokio. Pierwsza praca „Mateo Falcon”, będąca adaptacją noweli „Prosper Merimee”, ukazuje się w magazynie „Action”. Inne powstałe w tym okresie historyjki wydaje w anglojęzycznym zbiorze „Memories”. W 1979 roku tworzy opowieść „Fireball”, która wkrótce przestaje się ukazywać ze względu na malejące zainteresowanie. W 1980 roku kończy prace nad „Domu”, które szybko staje się bestsellerem rynkowym. 1983 roku uzyskuje za nie Grand Prix za najlepszy japoński komiks science-fiction. W 1987 roku reżyseruje film „Akira” na podstawie komiksu własnego autorstwa. Następnie tworzy komiksy „The legend of mother Sarah” (z Nagayasu Takumi) oraz „Hunchback” (z Alexandro Jodorowsky). W 1991 reżyseruje „Rouin Z”, znany także jako „Old Person Z”. W tym samym roku powstaje także film live-action „World Apartment Horror” również w reżyserii Otomo, na który składają się trzy nowele: „Magnetic Rose”, „Stink Bomb” oraz „Cannon Fodder”. Wkrótce powraca jednak do realizacji anime tworząc rysunkową wersję „Memories”. Obecnie Katsuhiro Otomo mieszka i pracuje w Tokio.

„Akira” pojawiła się w Polsce w lipcu 1999 roku za sprawą wydawnictwa J.P.Fantastica, które przebojem wdarło się na polski rynek komiksowy, na fali popularności mangi w naszym kraju. Dotychczas ukazało się 6 części komiksu, jednakże polskie wydanie jest podzielone nieco inaczej niż oryginalne. Tom 3 wydania japońskiego rozpoczyna się w połowie „Satelity pościgowego”. Ponadto cały komiks wydany jest w czerni i bieli za wyjątkiem kilku kolorowych stron na początku każdego oryginalnego tomu. Kolorowa jest także obwoluta okładki.
Fabuła „Akiry” jest bardzo skomplikowana. Tytuł, który sugerowałby istnienie głównej postaci, jest mylący, ponieważ komiks ten właściwie nie ma głównego bohatera. Cała akcja zbudowana jest wokół istnienia miasta. Sam Otomo przyznaje, że najpierw w jego wyobraźni powstało NeoTokio, a dopiero później na tej szachownicy rozstawił bohaterów. Mamy tutaj do czynienia z kilkoma stronami konfliktu, które spaja Akira, a właściwie legenda o Akirze. Energia wszechświata kieruje wszystkimi: gangiem nastoletnich motocyklistów, którym przewodzi Kaneda, tajną organizacją rządową, dziećmi z numerami, ruchem oporu, samym Tetsuo. Niestety w związku z tym, że polscy czytelnicy zapoznali się dopiero zaledwie z połową komiksu, bardzo trudno jest docenić wszystkie zawiłości fabuły. Nadal pozostaje wiele niewiadomych.

Dotychczas w Polsce ukazały się:

  1. Wypadek Tetsuo
  2. Numer 41 – Tetsuo
  3. Pułapka na Clownów
  4. Plan starca
  5. Przebudzenie
  6. Satelita pościgowy

Poza akcją, niezaprzeczalnym atutem „Akiry” jest niezwykle dynamiczny rysunek. Katsuhiro Otomo jak nikt inny opowiada obrazami. Pełne szczegółów kadry, charakterystyczne dla języka komiksu, przeplatają się z dużą ilością szybkich ujęć, często montowanych równolegle, co zbliża „Akirę” do poetyki filmu. Szybka akcja przedstawiana jest na wielu stronach, co powoduje, że komiks ten ogląda się niczym film. I tu leży pies pogrzebany. Jeden tom, liczący 120 stron, czytamy w 20 minut. Zachwyca, ale postęp w fabule jest znikomy.
Pozostaje czekać na kolejne tomy „Akiry” w Polsce. Miłośników mangi nie trzeba zachęcać do sięgnięcia po ten komiks. Sceptykom polecam zapoznanie się z jednym najbardziej znanych i reprezentatywnych przykładów japońskiego komiksu.
koniec
1 grudnia 2000
Katsuhiro Otomo „Akira”, J.P.Fantastica 1999
„Wypadek Tetsuo”, ISBN 83-87877-30-1
„Numer 41 – Tetsuo”, ISBN 83-87877-30-X
„Pułapka na Clownów”, ISBN 83-87877-32-8
„Plan starca”, ISBN 83-87877-33-6
„Przebudzenie”, ISBN 83-87877-34-4
„Satelita pościgowy”, ISBN 83-87877-35-2
tłum. Rafał „Kabura” Rzepka

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Komiksowe Top 10: Kwiecień 2024
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

22 V 2024

W jubileuszowym 25 zestawieniu najlepiej sprzedających się komiksów, opracowanym we współpracy z księgarnią Centrum Komiksu, król mógł być tylko jeden! I kompletnie zdeklasował konkurencję.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Ambasadorka pokoju
Marcin Knyszyński

19 V 2024

Sporo już pisałem o Batmanie i Supermanie, przyszła więc w końcu pora wspomnieć o „tej trzeciej”. Księżniczka Diana, alias Wonder Woman, to najważniejsza kobieca postać w DC Comics, z tradycją sięgającą aż do roku 1941 – trzy lata po Kryptończyku i dwa lata po mrocznym rycerzu pojawia się ona, wojowniczka z Rajskiej Wyspy i jej ambasadorka w świecie ludzi. Sześćdziesiąt trzy lata po debiucie bohaterki, niejaki Greg Rucka rozpoczął jeden z najlepszych okresów w jej komiksowym życiu – całość jego (...)

więcej »

Po komiks marsz: Maj 2024
Paweł Ciołkiewicz, Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

14 V 2024

Końcówka maja to oczywiście Komiksowa Warszawa i to wydarzenie widać bardzo dobrze w zapowiedziach premier wydawców. Premier szykuje się bardzo dużo, poniżej zwracamy uwagę na część z nich.

więcej »

Polecamy

Ambasadorka pokoju

Niekoniecznie jasno pisane:

Ambasadorka pokoju
— Marcin Knyszyński

Jedenaście lat Sodomy
— Marcin Knyszyński

Batman zdemitologizowany
— Marcin Knyszyński

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Przyszłość Thorgala i prawo skali
— Marcin Herman

Nazwisko: Sienkiewicz, Henryk. Zawód: scenarzysta komiksowy
— Marcin Herman, Piotr Niemkiewicz

Kto mu pisze teksty?
— Marcin Herman

Reklama – wybór (nie)kontrolowany!
— Marcin Herman

Nie tylko underground #5
— Marcin Herman

Thorgal to dziewica?
— Marcin Herman

Festiwal się zmienia
— Marcin Herman

Debiutant zwycięża w Łodzi
— Marcin Herman

Wilq triumfuje
— Marcin Herman

Nieśmietelnie zabawne
— Marcin Herman

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.