Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXVIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Robert Kirkman, Tony Moore
‹Żywe trupy #1: Dni utracone›

Żywe trupy #1: Dni utracone
EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŻywe trupy #1: Dni utracone
Tytuł oryginalnyThe Walking Dead vol. 1: Days Gone Bye
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2005
RysunkiTony Moore
PrzekładMaciej Drewnowski
Wydawca Taurus Media
CyklŻywe trupy
ISBN-1083-60298-01-7
Format144s. 170×260mm
Cena27,90
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Przykładowa plansza

Łopatą po zombiakach
[Robert Kirkman, Tony Moore „Żywe trupy #1: Dni utracone” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Żywe trupy śmierdzą rozkładem. Żywe trupy chodzą powoli. „Żywe trupy” czyta się szybko i z radością odkłada na półkę. Ale i tak wrócą. Dobrze, że wrócą.

Piotr Niemkiewicz

Łopatą po zombiakach
[Robert Kirkman, Tony Moore „Żywe trupy #1: Dni utracone” - recenzja]

Żywe trupy śmierdzą rozkładem. Żywe trupy chodzą powoli. „Żywe trupy” czyta się szybko i z radością odkłada na półkę. Ale i tak wrócą. Dobrze, że wrócą.

Robert Kirkman, Tony Moore
‹Żywe trupy #1: Dni utracone›

Żywe trupy #1: Dni utracone
EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułŻywe trupy #1: Dni utracone
Tytuł oryginalnyThe Walking Dead vol. 1: Days Gone Bye
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2005
RysunkiTony Moore
PrzekładMaciej Drewnowski
Wydawca Taurus Media
CyklŻywe trupy
ISBN-1083-60298-01-7
Format144s. 170×260mm
Cena27,90
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Przykładowa plansza
Zatrzęsło mną. Za prawie trzy dychy Taurus Media kuszą, by kupić – gruby, bo gruby – komiks w czerni i bieli. Wyszło na to, że niezłe cwaniaczki z tych Taurusów.
Zombi w kulturze to tak ograny temat, że aż zęby bolą. Dlatego wydanie w Polsce komiksu grozy z zombiakami w roli głównej porażało swoją odwagą. Ja wiem, że „Battle Pope” i „The Invincibles” (uhm, tłumy wiedzą, o co chodzi), że nominacja, nobilitacja i Eisner Award (ale tam, za wodą szeroką, nie tutaj). Tylko co to znaczy w Polsce? Okazuje się, że sukces.
Czytelnictwo – no, przynajmniej jego część – spragnione było historii o mamroczących umarlakach, którzy snują się po ulicach. Ale zostało w modelowy sposób wykiwane. Bo owszem, zombi pałętają się po komiksowych Stanach. I robią to, co robią: oddają się destrukcji, sieją terror i budzą strach. Mało tego, są nawet na okładce. Ale to nie zombi są główną atrakcją „Żywych trupów”. To ludzie i ich postawa wobec napotykanych co rusz problemów.
Co dzieje się z człowiekiem, który zauważył, że prawdopodobnie został sam na świecie? Czy w obliczu katastrofy jest czas na ludzkie uczucia? Ile warte są miłość, przyjaźń, koleżeństwo, sąsiedzkie więzy – gdy ceną za ich pielęgnowanie może być śmierć?
Kirkman ma talent. W opowieść wplótł rzeczy codzienne: pranie, pracę, rodzicielskie dyskusje na temat wychowywania, problem małżeńskiej wierności. To nie są tematy wciśnięte na siłę do scenariusza. One najzwyczajniej są jego naturalną częścią.
Moore, czyli pan od rysunków, też dobrze odrobił swoje zadanie. Mimo że na początku złość człowieka bierze, że rzecz cała opowiedziana jest w bieli i czerni, to szybko przechodzi. Zwłaszcza gdy zauważy się, jak umiejętnie Moore steruje czytelnikiem, wypełniając bogactwem detali kadry, by chwilę później w jednym okienku zostawić tylko dwóch facetów i dymki. Dobre.
A jak ktokolwiek, kiedykolwiek przed przeczytaniem komiksu piśnie coś o zakończeniu – bijcie w szczękę.
Zaciskać zęby i kupować.
Plusy:
  • dobry scenariusz
  • amerykańscy bohaterowie
  • smaczki: Tweetie, Homer i inni
  • fantastyczne wydanie (papier, druk, oprawa)
Minusy
  • mimo wszystko: cena
  • kulejące momentami dialogi
  • kilkulatek z Glockiem?
koniec
1 grudnia 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ta, która ocaliła tysiące
Agata Włodarczyk

11 VIII 2022

Historia Ireny dobiega końca na wielu płaszczyznach: bohaterka kończy swoje przemówienie, sadzi drzewo w dolinie Jerozolimy, opuszcza tereny Jad Waszem, a wkrótce i Izrael, wracając do komunistycznej Polski. Zostało jednak jeszcze kilka istotnych kwestii, o których trzeba było wspomnieć.

więcej »

Notatki z podróży
Agata Włodarczyk

10 VIII 2022

Nie każdy, kto mieszkał w obcym kraju, potrafi o nim pisać bez uprzedzeń, uciekać od porównań, celebrować inność i jednocześnie przedstawiać ją jako coś normalnego. Davidowi Camposowi w „Kassumai” się to udało.

więcej »

Finał najdłuższej przygody w historii polskiego komiksu
Maciej Jasiński

9 VIII 2022

Kajtek i Koko w swą kosmiczną podróż wyruszyli 29 kwietnia 1968 roku na łamach „Wieczoru Wybrzeża”, by zakończyć ją ponad cztery lata później, 31 lipca 1972 roku. Ukazało się w sumie niemal 1300 pasków. Rozpoczęte w 2018 roku nowe wydanie w postaci liczących po około 100 stron albumów, właśnie doczekało się finału. W trzy lata wydawnictwu Egmont udało się doprowadzić do końca tę najdłuższą historię, jaką stworzył Janusz Christa.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Tachionowa ropucha über alles
— Sebastian Chosiński

Religijni fanatycy i zblazowani zbrodniarze
— Sebastian Chosiński

Ostatni ziemski twardziel (prawdopodobnie)
— Sebastian Chosiński

Marvel: Trochę jadu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Jad jako broń militarna
— M. Fitzner

Tegoż autora

Drogi Panie Paróweczko…
— Piotr Niemkiewicz

Fury według Ennisa
— Piotr Niemkiewicz

Błąd, to nie jest Bond
— Piotr Niemkiewicz

Nazwisko: Sienkiewicz, Henryk. Zawód: scenarzysta komiksowy
— Marcin Herman, Piotr Niemkiewicz

Wśród najlepszych
— Piotr Niemkiewicz

Alias: superbohaterowie na rozdrożu
— Piotr Niemkiewicz

Batman stoi nad morzem
— Piotr Niemkiewicz

Komiks na deptaku
— Piotr Niemkiewicz

Christa świętuje
— Piotr Niemkiewicz

Punisher na sobótkę
— Piotr Niemkiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.