Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXVIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Alberto Breccia, Juan Sasturain
‹Perramus›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPerramus
Tytuł oryginalnyPerramus
Scenariusz
Data wydania12 października 2020
RysunkiAlberto Breccia
PrzekładIwona Michałowska-Gabrych
Wydawca Non Stop Comics
ISBN978-83-66512-29-0
Format488s. 194×280mm; oprawa twarda
Cena119,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Dżuma i cholera, czyli Wielki Test Czytelniczy
[Alberto Breccia, Juan Sasturain „Perramus” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Perramus” to popularna argentyńska firma produkująca odzież – między innymi płaszcze przeciwdeszczowe, takie jaki nosi główny bohater komiksu Juana Sasturaina i Alberta Brecci. Kim jest tajemniczy mężczyzna cierpiący na całkowity zanik pamięci i przedstawiający się „imieniem” wyczytanym z metki płaszcza? Symbolem, chodzącą przestrogą, łamigłówką, metaforą?

Marcin Knyszyński

Dżuma i cholera, czyli Wielki Test Czytelniczy
[Alberto Breccia, Juan Sasturain „Perramus” - recenzja]

„Perramus” to popularna argentyńska firma produkująca odzież – między innymi płaszcze przeciwdeszczowe, takie jaki nosi główny bohater komiksu Juana Sasturaina i Alberta Brecci. Kim jest tajemniczy mężczyzna cierpiący na całkowity zanik pamięci i przedstawiający się „imieniem” wyczytanym z metki płaszcza? Symbolem, chodzącą przestrogą, łamigłówką, metaforą?

Alberto Breccia, Juan Sasturain
‹Perramus›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPerramus
Tytuł oryginalnyPerramus
Scenariusz
Data wydania12 października 2020
RysunkiAlberto Breccia
PrzekładIwona Michałowska-Gabrych
Wydawca Non Stop Comics
ISBN978-83-66512-29-0
Format488s. 194×280mm; oprawa twarda
Cena119,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Na początku lat osiemdziesiątych, słynny Alberto Breccia, wraz z młodszym o pokolenie Juanem Sasturainem, rozpoczął pracę nad projektem, który już z samego założenia miał zawojować europejski rynek. Kilka ośmiostronicowych miniatur, z fabułą delikatnie nawiązującą do ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej w Argentynie, przerodziło się w cztery powieści graficzne, tworzone przez całe lata osiemdziesiąte i połączone potem w jedno, imponujące rozmiarami, wydanie zbiorcze. Non Stop Comics kontynuuje prezentowanie polskim czytelnikom dzieł legendarnego już Argentyńczyka urugwajskiego pochodzenia – po takich komiksach jak „Mort Cinder” i „Mity Cthulhu” przyszła pora na „Perramusa”. Jest to komiks wielki, wymagający, bardzo trudny i hermetyczny.
Powiedzieć o „Perramusie”, że znajdziemy w nim podtekst polityczny, to nic nie powiedzieć. Początek jego pisania przypada na okres „brudnej wojny”, czyli terroru junty wojskowej, która w 1976 roku siłą przejęła władzę w zrujnowanej gospodarczo Argentynie. Podczas panowania tejże dyktatury zginęło kilkanaście (według niektórych relacji nawet trzydzieści) tysięcy przeciwników junty, która upadła dopiero po druzgoczącej porażce w wojnie z Wielką Brytanią o Falklandy. Zbrodniarzy wojennych nie osądzono – cieszyli się wolnością jeszcze długo po obaleniu ich tyranii. „Perramus” jest smutnym, przejmującym i oszałamiającym zapisem tamtych czasów – choć nie tylko. Jest także rejestrem stanu dusz obydwu autorów, rozliczeniem z przeszłością a nawet traktatem filozoficznym.
Pewien tajemniczy mężczyzna, prześladowany przez paskudne wyrzuty sumienia, budzi się pewnego dnia w łóżku jeszcze bardziej tajemniczej kobiety. Nie wie kim jest, kiedy jest i gdzie jest – rusza w mroczne, miasto o nazwie Santa Maria w poszukiwaniu odpowiedzi. Santa Maria to oczywiście Buenos Aires („Real de Nuestra Señora Santa María del Buen Ayre”) – rządzą tu krwawi tyrani zwani „Marszałkami”. Perramus poznaje coraz to nowe osoby i przeżywa groteskowe przygody – poznaje też trzech mężczyzn, którzy towarzyszyć mu będą aż do końca opowieści. Oto Urugwajczyk „Caneloness”, anonimowy lotnik zwany „Wrogiem” oraz… sam Jorge Louis Borges. Ale czy to na pewno on? Wszak żyje dłużej niż wynikałoby to z jego oficjalnej biografii, nie jest do końca jasne, czy jest ślepcem i dostaje w końcu Nobla, na którego nie doczekał się w „naszym” świecie. Wszyscy razem „walczą o duszę miasta Santa Maria”, ratując życia osób wyznających wartości mogące choćby w małym stopniu pomóc w walce z Marszałkami. Udają się też na Wyspę Guana, gdzie biorą udział w cudacznej, cyrkowej rewolucji przeciwko tamtejszemu reżimowi, aby na koniec, w czasach już po upadku Marszałków, podjąć próby przywrócenia powszechnej szczęśliwości w całej Ameryce Łacińskiej – muszą symbolicznie „zrekonstruować uśmiech” popularnego, choć już nieżyjącego argentyńskiego śpiewaka, Carlosa Gardela.
Perramus jest tak naprawdę „każdym Argentyńczykiem” – everymanem, który wyrzucił z umysłu horror reżimu wojskowego i próbuje żyć z tym faktem na co dzień. Komiks jest podsumowaniem krwawego rozdziału w historii kraju, przepracowaniem traum i po części rozgrzeszeniem. I nie chodzi tutaj tylko o dyktaturę generała Jorge Rafaela Videli, ale o wszystkie argentyńskie wybory i ustroje na przestrzeni dwudziestego wieku. Na cokolwiek by się nie zdecydowali, zawsze mieli wybór między dżumą i cholerą – nadzieję przyniosła końcówka stulecia, choć i ona została gorzko podsumowana w ostatnim rozdziale powieści graficznej. Całość to wyraz żalu nad krajem, który był ciągle miejscem bezsensownej walki a władza „była łupem i narzędziem do gromadzenia łupów”. Społeczeństwo było zawsze lepione i kształtowane według zamysłu władzy, która znała tylko jedną metodę zarządzania – przemoc. Sasturain i Breccia podsumowują nieszczęścia Argentyny i próbują wyciągać wnioski na przyszłość.
A robią to w niezwykle zaawansowany i niejednoznaczny sposób. Rzeczywistość, przedstawiona w komiksie jest mocno odkształcona, przedstawiona za pomocą artystycznych narzędzi obydwu twórców – jest oniryczna, groteskowa i bardzo „rozedrgana”. Bardzo trudno rozpoznać, co jest rzeczywiste, co urojone a także co dosłowne a co symboliczne. Dołóżmy do tego całe mnóstwo autorskich odniesień i nawiązań – do własnej biografii, ówczesnej sytuacji w Ameryce Południowej i na świecie, popkultury, historii i całej kultury iberoamerykańskiej. „Perramus” jest dziełem niezwykle hermetycznym – bez podstawowych informacji na powyższe tematy nie będziemy w stanie dokładnie zrozumieć tego z czym obcujemy i odczytać intencji autorów. Mogą oczywiście pomóc zamieszczone na końcu teksty i podsumowania – choć raczej w niewielkim stopniu. Jednocześnie jest tak, że mimo tej całej złożoności potrafimy jednak wczuć się w historię Perramusa i jego towarzyszy – na takim zupełnie podstawowym, intuicyjnym poziomie.
Wydaje mi się, że nie bez znaczenia jest tu sama sztuka Alberto Brecci. Mamy wrażenie, że wszystko dzieje się na scenach jakiegoś teatru, a poszczególne sekwencje fabularne wyłaniają się z mroku, na który pada jasne światło z reflektora. Tak działa na czytelnika chociażby twórczość Franza Kafki – Perramus przypomina trochę K. rozpaczliwie szukającego drogi do Zamku. Elementy tła mieszają się z tymi na pierwszym planie, a biel, czerń i wszystkie pośrednie stany walczą ze sobą o dominację. Styl Brecci jest bardzo „gwałtowny”, gęsty i abstrakcyjny – często wystawia naszą cierpliwość na próbę, ale, gdy się go nauczymy, sprawdza się znakomicie. Chaotyczna ekspresja zdaje się tu istotniejsza niż bezpośredni przekaz, więc czasem trudno jest rozpoznać na pierwszy rzut oka, co też Breccia namalował. Tego rodzaju sztuka w pierwszej kolejności dociera zawsze do tej irracjonalnej, intuicyjnej części czytelniczej duszy – dopiero potem układa się w znaczenia.
Komu polecić „Perramusa”? Paradoksalnie – wszystkim. Jako swego rodzaju test wrażliwości czytelniczej. No właśnie – ocena wystawiona przy okazji tej recenzji nie odzwierciedla „prawdziwej”, obiektywnej wartości komiksu. To tylko wynik testu recenzenta – byłbym nieuczciwy, głównie wobec siebie, wystawiając temu komiksowi maksymalną notę. Nie wiem, czy kiedykolwiek będę w stanie.
koniec
23 listopada 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ta, która ocaliła tysiące
Agata Włodarczyk

11 VIII 2022

Historia Ireny dobiega końca na wielu płaszczyznach: bohaterka kończy swoje przemówienie, sadzi drzewo w dolinie Jerozolimy, opuszcza tereny Jad Waszem, a wkrótce i Izrael, wracając do komunistycznej Polski. Zostało jednak jeszcze kilka istotnych kwestii, o których trzeba było wspomnieć.

więcej »

Notatki z podróży
Agata Włodarczyk

10 VIII 2022

Nie każdy, kto mieszkał w obcym kraju, potrafi o nim pisać bez uprzedzeń, uciekać od porównań, celebrować inność i jednocześnie przedstawiać ją jako coś normalnego. Davidowi Camposowi w „Kassumai” się to udało.

więcej »

Finał najdłuższej przygody w historii polskiego komiksu
Maciej Jasiński

9 VIII 2022

Kajtek i Koko w swą kosmiczną podróż wyruszyli 29 kwietnia 1968 roku na łamach „Wieczoru Wybrzeża”, by zakończyć ją ponad cztery lata później, 31 lipca 1972 roku. Ukazało się w sumie niemal 1300 pasków. Rozpoczęte w 2018 roku nowe wydanie w postaci liczących po około 100 stron albumów, właśnie doczekało się finału. W trzy lata wydawnictwu Egmont udało się doprowadzić do końca tę najdłuższą historię, jaką stworzył Janusz Christa.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Horror…
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kropki i kreski
— Aleksander Krukowski

Komiks z innego wszechświata
— Paweł Ciołkiewicz

Z prochu powstałeś…
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Nawet śmierć może umrzeć
— Marcin Knyszyński

Koniec pewnej ery
— Marcin Knyszyński

Nowe Gotham
— Marcin Knyszyński

Strzelając miłością
— Marcin Knyszyński

Urzeczywistnianie fikcji
— Marcin Knyszyński

Lekki przesyt
— Marcin Knyszyński

Bezkrwawa rewolucja postępuje
— Marcin Knyszyński

Całe życie z robakami
— Marcin Knyszyński

Wolność – kocham i… rozumiem?!
— Marcin Knyszyński

Uziemienie bogów
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.