Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 maja 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Bret Blevins, Jon Bogdanove, Sal Buscema, Chris Claremont, Alan Davis, Butch Guice, Rick Leonardi, Ann Nocenti, John Romita Jr., Terry Shoemaker, Walter Simonson, Louise Simonson, Barry Windsor-Smith
‹X-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułX-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów
Scenariusz
Data wydania28 listopada 2022
RysunkiButch Guice, Jon Bogdanove, Walter Simonson, Terry Shoemaker, Barry Windsor-Smith, Bret Blevins, Sal Buscema, John Romita Jr., Alan Davis, Rick Leonardi
PrzekładWeronika Sztorc
Wydawca Egmont
CyklX-men, Marvel Classic
ISBN9788328154513
Format320s. 170x260mm
Cena129,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Nadchodzą mroczne czasy
[Bret Blevins, Jon Bogdanove, Sal Buscema, Chris Claremont, Alan Davis, Butch Guice, Rick Leonardi, Ann Nocenti, John Romita Jr., Terry Shoemaker, Walter Simonson, Louise Simonson, Barry Windsor-Smith „X-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wydawnictwo Egmont znów zapuszcza się do tych okresów historii Marvela, których trzydzieści lat temu nie zbadało wystarczająco szczegółowo TM-Semic. Czwarty tom „X-Men. Punkty zwrotne” zabiera nas do początków wielkich przemian komiksu superbohaterskiego, zwanych Mroczną Erą. Mamy koniec roku 1986 – w świecie mutantów Marvela dochodzi do wydarzeń tragicznych.

Marcin Knyszyński

Nadchodzą mroczne czasy
[Bret Blevins, Jon Bogdanove, Sal Buscema, Chris Claremont, Alan Davis, Butch Guice, Rick Leonardi, Ann Nocenti, John Romita Jr., Terry Shoemaker, Walter Simonson, Louise Simonson, Barry Windsor-Smith „X-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów” - recenzja]

Wydawnictwo Egmont znów zapuszcza się do tych okresów historii Marvela, których trzydzieści lat temu nie zbadało wystarczająco szczegółowo TM-Semic. Czwarty tom „X-Men. Punkty zwrotne” zabiera nas do początków wielkich przemian komiksu superbohaterskiego, zwanych Mroczną Erą. Mamy koniec roku 1986 – w świecie mutantów Marvela dochodzi do wydarzeń tragicznych.

Bret Blevins, Jon Bogdanove, Sal Buscema, Chris Claremont, Alan Davis, Butch Guice, Rick Leonardi, Ann Nocenti, John Romita Jr., Terry Shoemaker, Walter Simonson, Louise Simonson, Barry Windsor-Smith
‹X-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułX-Men: Punkty zwrotne. Masakra mutantów
Scenariusz
Data wydania28 listopada 2022
RysunkiButch Guice, Jon Bogdanove, Walter Simonson, Terry Shoemaker, Barry Windsor-Smith, Bret Blevins, Sal Buscema, John Romita Jr., Alan Davis, Rick Leonardi
PrzekładWeronika Sztorc
Wydawca Egmont
CyklX-men, Marvel Classic
ISBN9788328154513
Format320s. 170x260mm
Cena129,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wspomniany brak dostatecznej eksploracji historii grupy X-Men przez TM-Semic to oczywiście potężny eufemizm. Wydawnictwo musiało wybrać tylko najlepsze i najistotniejsze rzeczy (według ich uznania), aby szybko przejść do początku lat dziewięćdziesiątych, czyli „samego mięsa” – Jim Lee, Whilce Portacio, bijąca rekordy sprzedaży nowa seria „X-Men”, podział na „żółtych” i „niebieskich” i w końcu niesamowita „Era Apocalypse’a” (do tego TM-Semic nie dotarło – zabrakło może dwóch, trzech miesięcy). Historia zamieszczona w najnowszych „Punktach zwrotnych” pochodzi z okresu, który TM-Semic przerabiało na przełomie 1993 i 1994 roku – pozbawiona mocy Storm z irokezem na głowie rysowana przez Barry’ego Windsor-Smitha i Nowi Mutanci ratujący niejaką Psylocke z rąk koszmarnego Mojo. Na podstawową fabułę „Masakry mutantów” składa się pięć odcinków „The Uncanny X-Men” i trzy zeszyty „X-Factor”, a uzupełniają ją pojedyncze numery „Power Pack”, „The New Mutants”, „Thor” (tu akurat dwa!) a nawet „Daredevil”. Całość dostajemy w kolejnym zbiorczym tomie „Punktów zwrotnych”.
Komiksy z mutantami Marvela to – wiadomo – telenowela. Możemy zacząć w dowolnym momencie, ale musimy zdawać sobie sprawę z tego, że nie wszystko będzie jasne. Krótka przedmowa wprowadza nas w fabułę – Magneto dołączył do X-Men i zastąpił profesora X; stara gwardia z Cyclopsem i Beastem na czele zbuntowała się przeciwko takiemu stanowi rzeczy i odeszła z grupy; w Instytucie Charlesa Xaviera młodzież założyła nową grupę nazywaną po prostu „The New Mutants” a Storm została formalną, choć nie pełniącą obowiązków, przywódczynią Morloków. No właśnie – Morlokowie. Półtora kilometra pod ulicami Manhattanu żyje w odosobnieniu cała rzesza mutantów (anatomicznie najczęściej mocno odbiegających od tego, co zwykło przyjmować się za „normę”), którzy z własnej woli odeszli z niezbyt im przychylnego (znów eufemizm) społeczeństwa. To właśnie ich przywódczynię o imieniu Callisto pokonała Storm w 170 numerze „Uncanny X-Men” – Callisto nadal jednak rządzi w podziemiach, bo Storm nie ma za bardzo na to czasu. I to do masakry tych wyrzutków (noszących tę samą nazwę co podziemna rasa z „Wehikułu czasu” Herberta George’a Wellsa) dochodzi w omawianym dziś albumie.
Nieznana, uzbrojona po zęby i bezlitosna grupa mutantów, każąca nazywać się „Marauders”, wkracza do podziemi i wybija Morloków. Dzieci, dorośli i starcy – wszyscy traktowani są z taką samą bezwzględnością. Na ratunek pobratymcom rusza X-Men a także X-Factor (ale jako X-Terminators, ponieważ w tym okresie grupa X-Factor oficjalnie była ekipą ścigającą i eliminującą nosicieli genu X). W całą awanturę wplątani zostali (na chwilę co prawda, ale jednak) Nowi Mutanci, Power Pack a nawet przybyły dopiero co na Ziemię Thor oraz Daredevil. „Masakra mutantów” jest z pozoru kolejną marvelowską nawalanką jakich wiele (i jakie lubimy) ale w swoich czasach okazała się faktycznie tytułowym „punktem zwrotnym”.
Lata osiemdziesiąte w świecie mutantów to przede wszystkim słynny Chris Claremont. Amerykański scenarzysta napisał pierwszy prawdziwy „crossover” w uniwersum X-Men – to podczas „Masakry mutantów” doszło tak naprawdę do precedensu. Jedna fabuła przetoczyła się przez kilka oddzielnych tytułów, co stało się potem swego rodzaju doroczną tradycją. To właśnie tu doszło do ostatecznego ukształtowania się i ujawnienia X-Factor, drugiej najpopularniejszej grupy mutantów w uniwersum Marvela. Zadebiutowali Marauders, jakże często wykorzystywana potem grupa przeciwników X-Men. Mutanci dostali największego łupnia w swojej historii, wielkość strat porównywalna może być chyba z doznanymi podczas legendarnej „Sagi Mrocznej Phoenix” – szczególnie bolesny i znaczący jest los Warrena „Angela” Worthingtona, późniejszego Jeźdźca Apocalypse’a i stalowego „Archangela”. To tu rozpoczyna swe machinacje sam Apocalypse a Wolverine i Sabretooth stają do swego pierwszego pojedynku w historii (a to przecież komiksowy klasyk).
Czuć mocno klimaty retro. Olbrzymia ilość tekstu niepotrzebnie objaśniająca to, co widać na obrazku. Tak się wtedy pisało komiksy, takie były czasy i standardy. Odcinek „Power Pack” jest bardzo infantylny, naiwny i głupiutki (jak cała seria zresztą), ledwo pasując do krwawej i brutalnej narracji „Masakry…”. Odcinek „Nowych Mutantów” jest świetny i lekko groteskowy (jak cała seria zresztą) – nawiasem mówiąc, bardzo chciałbym przeczytać po polsku komiksy opowiadające o konfrontacji tej grupy z Legionem i Shadow Kingiem. Dwa odcinki „Thora” są trochę przegadane i wypełnione niezbyt istotnymi (z punktu widzenia mutantów) treściami – nie zapominajmy jednak, że „Masakra mutantów” była dla Boga Piorunów tylko małą odskocznią i gościnnym występem, więc nie ma się co dziwić (TM-Semic wycięłoby dwie trzecie i wyrzuciło do kosza – ja się cieszę, że w „Punktach zwrotnych” mamy jednak kompletne zeszyty). A graficznie? Nie ma się co rozpisywać. Klasyczna, schematyczna, rysowana „na deadline” superbohaterszczyzna lat osiemdziesiątych w wykonaniu klasyków gatunku – Walter Simonson, Barry Windsor-Smith, Jon Bogdanove, Sal Buscema czy John Romita Jr. Taki standard – zupełnie przeciętna rzecz.
A więc „punkt zwrotny”. Mroczna Era Komiksu, zapoczątkowana w DC Comics „Powrotem mrocznego rycerza” Franka Millera i „Strażnikami” Alana Moore’a, nadeszła również dla Marvela. „Masakra mutantów” była znakiem czasu, forpocztą naprawdę mrocznych i nihilistycznych czasów końca lat osiemdziesiątych i ostatniej dekady dwudziestego wieku. Ból, krew i zwątpienie w słuszność dotychczasowej, bardzo zachowawczej drogi – to wszystko spadło na X-Men. Szeroko zakrojone, brutalne crossovery stały się teraz częste, regularne i coraz większe. Stawka mogła być już tylko podbijana – rok potem nastąpił „Upadek mutantów” a potem „Inferno”, którego echa słychać było wyraźnie podczas lektury wydanego w Polsce dokładnie dwa lata temu „Amazing Spider-Man. Epic Collection. Inferno”. Egmont zaprezentuje kolejne kamienie milowe uniwersum X-Men już niedługo – mutanci upadną w 2023 roku!
koniec
30 grudnia 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Idę do ciebie
Paweł Ciołkiewicz

17 V 2024

Buddy Longway nadal próbuje odnaleźć swoich bliskich. Po tym, jak musiał zostawić Chinook, Jeremy’ego oraz Kathleen, wytrwale przemierza kolejne szlaki i pokonuje liczne niebezpieczeństwa, by znów być razem z rodziną. Czy wreszcie uda mu się osiągnąć upragniony cel?

więcej »

Obrazy grozy
Marcin Knyszyński

16 V 2024

Klasyczna literatura grozy jest pojęciem o wiele obszerniejszym niż mogłoby się wydawać. Wśród osób nie siedzących głęboko w temacie najbardziej rozpoznawane są jednak głównie dwa nazwiska – Edgar Alan Poe i Howard Philips Lovecraft. Dziś poznamy kolejną popkulturową interpretację dzieł tego drugiego – graficzną.

więcej »

Conan + Belit = wielka miłość
Maciej Jasiński

15 V 2024

Piękna Belit – królowa Czarnego Wybrzeża – pojawiła się już pod koniec piątego tomu tej serii. Krótki epizod z jej udziałem był całkiem ciekawy, ale niestety kiepsko narysowany. Jednak zapowiedź kolejnego albumu dawała nadzieję, że kolejne kilkaset stron przyniesie wiele znacznie lepszych komiksów, których autorzy będą w stanie wykorzystać potencjał postaci Belit.

więcej »

Polecamy

Jedenaście lat Sodomy

Niekoniecznie jasno pisane:

Jedenaście lat Sodomy
— Marcin Knyszyński

Batman zdemitologizowany
— Marcin Knyszyński

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część druga
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Hola, hola, panie Straczynski!
— Marcin Knyszyński

Straczynski Odnowiciel
— Marcin Knyszyński

Dwie królowe i mnóstwo pionków
— Marcin Knyszyński

Czarno-biały świat
— Marcin Knyszyński

Siedemdziesiąt lat minęło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pająk (mój totem)
— Marcin Knyszyński

Nadeszły mroczne czasy
— Marcin Knyszyński

Każdy chce nosić tarczę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Za dużo bohaterów
— Marcin Knyszyński

Wariactwo jakieś
— Marcin Knyszyński

Tegoż autora

Obrazy grozy
— Marcin Knyszyński

Wiosna, wiosna wkoło, zabłysły kły
— Marcin Knyszyński

Plateau
— Marcin Knyszyński

Beznadziejna piątka
— Marcin Knyszyński

Oto koniec znanego nam świata
— Marcin Knyszyński

Miecze i sandały
— Marcin Knyszyński

Z rodzynkami, czy bez?
— Marcin Knyszyński

Hola, hola, panie Straczynski!
— Marcin Knyszyński

Żadna dziura nie jest dość głęboka
— Marcin Knyszyński

Uczta ekstremalna
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.