Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXIV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Jim Calafiore, Georges Jeanty, Buddy Scalera, Frank Tieri
‹Deadpool - Classic #8›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDeadpool - Classic #8
Scenariusz
Data wydania26 lutego 2020
RysunkiGeorges Jeanty, Jim Calafiore
PrzekładBartosz Czartoryski
Wydawca Egmont
CyklDeadpool - Classic, Deadpool
ISBN9788328197787
Format196s. 170x260mm
Cena89,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Przeklęty życiem
[Jim Calafiore, Georges Jeanty, Buddy Scalera, Frank Tieri „Deadpool - Classic #8” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Trzecia seria „Deadpoola” w wydaniach zbiorczych od Egmontu powoli dobiega końca. Ósmy tom jest nieco krótszy niż pozostałe – zawiera osiem odcinków jednego autora. Jak wywiązał się z powierzonego mu zadania Frank Tieri? No, mogło być lepiej.

Marcin Knyszyński

Przeklęty życiem
[Jim Calafiore, Georges Jeanty, Buddy Scalera, Frank Tieri „Deadpool - Classic #8” - recenzja]

Trzecia seria „Deadpoola” w wydaniach zbiorczych od Egmontu powoli dobiega końca. Ósmy tom jest nieco krótszy niż pozostałe – zawiera osiem odcinków jednego autora. Jak wywiązał się z powierzonego mu zadania Frank Tieri? No, mogło być lepiej.

Jim Calafiore, Georges Jeanty, Buddy Scalera, Frank Tieri
‹Deadpool - Classic #8›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDeadpool - Classic #8
Scenariusz
Data wydania26 lutego 2020
RysunkiGeorges Jeanty, Jim Calafiore
PrzekładBartosz Czartoryski
Wydawca Egmont
CyklDeadpool - Classic, Deadpool
ISBN9788328197787
Format196s. 170x260mm
Cena89,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Jimmy Palmiotti odszedł z serii we wrześniu 2001 roku – po odcinku pięćdziesiątym szóstym. Frank Tieri nie miał żadnych wątków do dokończenia (skrupulatność wszystkich autorów pod względem zamykania własnych fabuł w pewną całość jest w przypadku „Deadpoola” normą), nie pozostawił również żadnych swemu następcy (następczyni). Napisał dwie czteroodcinkowe historie, nawiązujące mocno do pewnego wielkiego wydarzenia mającego miejsce w DC Comics kilka lat wcześniej – ale o tym jeszcze wspomnimy.
Najpierw powraca sprawa tajnego programu „Broń X”, po udziale w którym Deadpool zdobył swój niesamowity czynnik gojący, uporał się z rakiem, ale przy okazji został drastycznie oszpecony. Teraz, po latach, Deadpool znowu staje się obiektem zainteresowania programu – największy wróg Wolverine’a, przerażający Sabretooth, staje się rekruterem „Broni X”. Wade Wilson daje się zwerbować, bo honorarium jest wprost niesamowite – i wplątuje się w groteskową awanturę przeładowaną akcją, przemocą i dość średnim humorem. Kończy się to wszystko… dość zaskakująco. Deadpool jest „przeklęty życiem”, praktycznie nieśmiertelny – co może być jednocześnie jego siłą i słabością (jak potwierdza również drugi filmowy „Deadpool”).
I teraz mam problem. Aby napisać cokolwiek o drugiej połowie ósmego tomu „Deadpool Classic” musiałbym zaserwować potężnego spojlera. Zrobimy tak – będzie to spojlerem tylko dla tych czytelników, którzy znają „Rządy Supermenów” z DC Comics. Bo do tego właśnie wydarzenia (i poprzedzającej go… cicho sza!) nawiązuje „Funeral for a Freak!”, czyli druga czteroczęściowa opowieść. Jej pierwszy odcinek jako jedyny narysowany przez znanego z poprzednich zeszytów Jima Calafiore’a, pozbawiony jest tekstu! W lutym 2002 roku takie „milczące” odcinki pojawiły się w wielu seriach Marvela opatrzone wspólnym tytułem „’Nuff Said”. Znakomicie jest to narysowane, ekspresyjnie, z jajem i idealnie do charakteru tejże opowieści.
Ostatnie trzy zeszyty to znów gruba „nawijka” – Deadpool boryka się z utratą pamięci i próbuje ustalić jak to się stało, że nagle w mieście pojawiło się aż czterech (!) jego naśladowców. Ba, możemy nawet bez problemu przyporządkować każdego z nich do postaci Ostatniego Syna Kryptona, Cyborga, Superboya czy Steela. Jednak sam pomysł parodii „Reign of the Supermen” to za mało. Trzeba by to jeszcze dobrze napisać. Niestety cały run Franka Tieriego (poza wspomnianym, „cichym” odcinkiem piątym) jest wyraźnie słabszy niż wszystko, co do tej pory czytaliśmy – stawiam go nawet niżej niż całkowicie średnią końcówkę „ery Kelly’ego”.
Tieri tak bardzo chce być godnym następcą Kelly’ego, że zupełnie nie zauważa możliwości napisania „Deadpoola” inaczej (patrz Christopher Priest i Jimmy Palmiotti). Autor scenariusza do omawianego dziś komiksu po prostu przesadza – suchary są tak twarde, stare i niewysublimowane, że czasem ma się ochotę na wersję „milczącą” we wszystkich odcinkach. Tieri wymyślił kilka nawiązań wizualnych do znanych postaci popkultury – pierwszy z brzegu to Tommy „Funny how?!” DeVito z „Chłopców z ferajny”, a zaraz potem idą kolejne. Ale to jest zupełnie nieśmieszne, nieprzemyślane i bezcelowe. Gwoździem do trumny jest występ Bakszysz Boys – tu o mało nie przestałem czytać.
Ósmy tom „Deadpool Classic” miał być śmieszniejszy i atrakcyjniejszy niż poprzednie, ponieważ tytuł tracił na popularności. Nie tylko Frank Tieri nie stanął na wysokości zadania – rysownik wszystkich siedmiu odcinków „z dymkami” też zbyt wiele jakości nie wniósł. Georges Jeanty rysuje bardzo standardowo i „bezpiecznie” – nie próbuje karykatury, nie ciągnie go w stronę jakiejś umowności i celowej przesady. Nie skupia się też na szczegółach i w porównaniu z Calafiore’em – jest zwyczajnie słabszy.
Run Tieriego popularności tytułowi nie przysporzył, więc podjęto decyzję o zakończeniu serii na numerze sześćdziesiątym dziewiątym, który miał ukazać się we wrześniu 2002 roku. Komu powierzono napisanie ostatnich pięciu zeszytów? Oto Gail Simone, autorka wydanych niedawno „Ptaków nocy” z DC Comics! To jej komiksy przeczytamy w dziewiątym, przedostatnim tomie „Deadpool Classic”. Podobno rewelacja.
koniec
31 marca 2023

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Uczmy się języków!
Marcin Osuch

15 IV 2024

Na przestrzeni ostatnich paru lat polscy czytelnicy otrzymali kilka pozycji, których osią były kultury indiańskie Mezoameryki. Dwa lata temu Ongrys wznowił „Hernána Cortésa i podbój Meksyku”, w zeszłym roku Taurus – „Węża i włócznię”. Do klimatów konkwisty nawiązuje także „Ixbunieta” wydawnictwa Komiks i My. Ten zestaw w bardzo udany sposób uzupełnia „Ta, która mówi” oficyny Lost in Time.

więcej »

Kolejne „Igrzyska Śmierci”
Maciej Jasiński

14 IV 2024

Egmont wydaje równolegle kilka serii z Conanem w roli głównej. W cyklu „Conan Barbarzyńca” mieliśmy do tej pory między innymi całkiem niezłą historię Jasona Aarona zatytułowaną „Życie i śmierć” Conana. Tym razem w albumie zatytułowanym „Tygiel” główny bohater trafia do miasta Garchall w Uttara Kuru i niemal od razu pakuje się w kolejne wielkie kłopoty.

więcej »

I ty możesz być Kubą Rozpruwaczem
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

13 IV 2024

Choć morderstwa Kuby Rozpruwacza były prawdziwe, dziś jego postać owiana jest legendą i stała się jednym z najchętniej wykorzystywanych motywów popkultury. Przejawem tego jest album „Tysiąc twarzy Kuby Rozpruwacza”.

więcej »

Polecamy

Batman zdemitologizowany

Niekoniecznie jasno pisane:

Batman zdemitologizowany
— Marcin Knyszyński

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część druga
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część pierwsza
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Dużo kobiet!
— Marcin Knyszyński

Jak wyjść z twarzą
— Marcin Knyszyński

Ku utopii
— Marcin Knyszyński

Deadpool w pięciu smakach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Miecze i sandały
— Marcin Knyszyński

Z rodzynkami, czy bez?
— Marcin Knyszyński

Hola, hola, panie Straczynski!
— Marcin Knyszyński

Żadna dziura nie jest dość głęboka
— Marcin Knyszyński

Uczta ekstremalna
— Marcin Knyszyński

Straczynski Odnowiciel
— Marcin Knyszyński

Cztery wywiady, coś tam pomiędzy i pogrzeb
— Marcin Knyszyński

Bez emocji
— Marcin Knyszyński

Barbarzyńska epoka
— Marcin Knyszyński

Trochę retro
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.