Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXIII

Konkursy

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Teresa Valero
‹Contrapaso. Dzieci innych›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułContrapaso. Dzieci innych
Scenariusz
Data wydania26 września 2022
RysunkiTeresa Valero
PrzekładJakub Syty
Wydawca Lost In Time
ISBN9788367270137
Format152s. 240x320 mm
Cena120,00
Gatunekhistoryczny, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kryminał z dyktaturą w tle
[Teresa Valero „Contrapaso. Dzieci innych” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Do dziś historycy spierają się o ocenę Francisca Franco. Niewątpliwie Hiszpania pod jego rządami stała się krajem gnębionym przez terror aparatu władzy, ale jednocześnie niezwykle rozwinęła się gospodarczo. Teresa Valero w swoim komiksie „Contrapaso. Dzieci innych” ma jasno sprecyzowany pogląd w tej sprawie.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kryminał z dyktaturą w tle
[Teresa Valero „Contrapaso. Dzieci innych” - recenzja]

Do dziś historycy spierają się o ocenę Francisca Franco. Niewątpliwie Hiszpania pod jego rządami stała się krajem gnębionym przez terror aparatu władzy, ale jednocześnie niezwykle rozwinęła się gospodarczo. Teresa Valero w swoim komiksie „Contrapaso. Dzieci innych” ma jasno sprecyzowany pogląd w tej sprawie.

Teresa Valero
‹Contrapaso. Dzieci innych›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułContrapaso. Dzieci innych
Scenariusz
Data wydania26 września 2022
RysunkiTeresa Valero
PrzekładJakub Syty
Wydawca Lost In Time
ISBN9788367270137
Format152s. 240x320 mm
Cena120,00
Gatunekhistoryczny, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Hiszpania w 1956 roku była krajem opresyjnym. Zwłaszcza dla tych, którzy nie mieścili się w sztywnym, konserwatywnym postrzeganiu świata. Ludzie jednak przyzwyczają się do wszystkiego. Tak, jak Emilio Sanz, starzejący się dziennikarz, który stracił złudzenia co do misji związanej z wykonywanym zawodem. Pisze do rubryki kryminalnej i wie, że – zwłaszcza tam – prawda nie jest mile widziana. Nie znaczy to, że sam nie chce jej poznać. Wraz z młodym, przybyłym dopiero co z Francji Léonem Lenoir starają się odkryć, co łączy serię zabójstw młodych kobiet.
„Contrapaso” jest kryminałem, który ze wszech miar zasługuje na miano „noir”. Hiszpania pod butem Franco została przedstawiona jako kraj szary i smutny, w którym każdy pilnuje się, by nie powiedzieć za dużo, co wiązałoby się z rządowymi represjami. Śledztwo Emilia i Léona stanowi mozolną walkę z systemem, choć nie wierzą, że to, co odkryją, zachwieje nim choćby w najmniejszym stopniu. Nie robią tego jednak, by zmienić świat. I tak nie będą mogli opublikować tego, czego się dowiedzą. Robią to dla siebie i z szacunku do zmarłych. Ta beznadziejna walka z wiatrakami stanowi najważniejszy punkt omawianej pozycji. Skrywa się pod nią cała krytyka rządów Franco.
Pod względem fabularnym Teresa Valero nie serwuje nam wielkiej rewolucji. Scenariusz został napisany liniowo i, choć cała zagadka jest intrygująca, dość łatwo można przewidzieć zakończenie. Mam też wrażenie, że duetowi dziennikarzy odkrywanie kolejnych warstw prawdy idzie trochę zbyt gładko. Zwłaszcza jeśli mówimy o państwowym terrorze kontrolującym każdy aspekt życia obywateli. Panowie dość swobodnie poruszają się po zamkniętych dla zwykłych śmiertelników instytucjach, a osoby, z którymi rozmawiają, od razu darzą ich zaufaniem.
Widzę też problem w konsekwentnym kreowaniu klimatu poprzez rysunek. Nie da się ukryć, że Valero posiada świetny warsztat. Jej prace są staranne i bardzo dynamiczne. Niestety nie radzi sobie z mimiką postaci. Zbyt często mają one karykaturalnie disneyowskie rysy, zupełnie niepasujące do poważnego scenariusza.
Choć sympatia autorki na pewno nie stoi po stronie generała Franco, szczęśliwie nie traktuje świata w kategoriach czarno-białych. Jest świadoma zbrodni popełnianych w czasie hiszpańskiej wojny domowej, zarówno przez falangistów, jak i czerwonych. Rewolucjonistów z podziemia portretuje zaś jako znudzonych studentów z bogatych domów, którzy nie mają się czego bać, bo chronią ich znajomości.
„Contrapaso. Dzieci innych” to solidna pozycja, którą na pewno warto przeczytać. Zwłaszcza że pozycji dotyczących Hiszpanii za czasów dyktatury nie pojawia się na naszym rynku zbyt wiele. A jednak nie mogę oprzeć się wrażeniu, że całość mogłaby być o wiele lepsza. Wstydu nie ma, ale niedosyt pozostaje.
koniec
4 listopada 2023

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Dobrze, że to już koniec
Maciej Jasiński

26 II 2024

Cykl „Batman Metal” wydawał mi się projektem o niezbyt dużym potencjale na kontynuację, jednak byłem w błędzie, bo Scott Snyder postanowił to mocno rozbudować. Po drodze do finału mieliśmy w tym świecie jeszcze pięć tomów „Ligi Sprawiedliwości”, album „Wojna totalna: Rok łotrów” oraz dwa tomy „Batman, który się śmieje” i „Batman, który się śmieje: Zarażeni”. Cykl „Death Metal” definitywnie kończy ten tworzony od lat projekt. Czy warto było czekać, aby poznać finał?

więcej »

W oparach nostalgii
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

25 II 2024

„Czułe pożegnanie, część 2” to, jak sam tytuł wskazuje, pożegnanie z serią „Deadly Class”. I choć nie wiem, czy jest ono czułe, to na pewno nostalgiczne. Będzie mi bardzo brakowało tego tytułu.

więcej »

Strzelając z łuku trzema strzałami na raz
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

24 II 2024

Czytając „Krainę Khora” zastanawiałem się, ile lat mogą mieć twórcy tego komiksu. Gdyby byli nastolatkami, powiedziałbym, że dobrze rokują na przyszłość. Gorzej, jeśli okazaliby się starsi…

więcej »

Polecamy

Superheroizm psychodeliczny

Niekoniecznie jasno pisane:

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część druga
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część pierwsza
— Marcin Knyszyński

Superbohater zza biurka
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

W oparach nostalgii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Strzelając z łuku trzema strzałami na raz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 największych rozczarowań muzycznych 2023 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Orkowie na ugorze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gryź, żuj, przełykaj!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

30 najlepszych płyt 2023 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Conan ukrzyżowany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

A czy ty zniósłbyś karzące spojrzenie?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Długi komiks o umieraniu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Złote dziecko komiksu i jego mutanci
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.