Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 marca 2024
w Esensji w Esensjopedii

Marina Diaczenko, Siergiej Diaczenko
‹Magom wszystko wolno›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMagom wszystko wolno
Tytuł oryginalnyМагам можно всë
Data wydania8 lutego 2005
Autorzy
PrzekładPiotr Ogorzałek
Wydawca Solaris
ISBN83-89951-10-X
Format334s. 125×195mm
Cena33,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Kolekcjoner namiętności
[Marina Diaczenko, Siergiej Diaczenko „Magom wszystko wolno” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pisarskie duety w światku sf to prawdziwie rosyjskojęzyczna specjalność. Poza braćmi Strugackimi w krajach byłego ZSRR wciąż pamiętani są także bracia Abramowowie, Parnow i Jemcew, Burcew i Baszkirow. Nie mówiąc już o okazjonalnych tandemach… Na tle wyżej wymienionych duetów małżeństwo Ukraińców, Mariny i Siergieja Diaczenków, zaliczyć należy do ścisłej czołówki. „Magom wszystko wolno” to już szósta wydana w Polsce powieść, którą podpisali swoim nazwiskiem.

Sebastian Chosiński

Kolekcjoner namiętności
[Marina Diaczenko, Siergiej Diaczenko „Magom wszystko wolno” - recenzja]

Pisarskie duety w światku sf to prawdziwie rosyjskojęzyczna specjalność. Poza braćmi Strugackimi w krajach byłego ZSRR wciąż pamiętani są także bracia Abramowowie, Parnow i Jemcew, Burcew i Baszkirow. Nie mówiąc już o okazjonalnych tandemach… Na tle wyżej wymienionych duetów małżeństwo Ukraińców, Mariny i Siergieja Diaczenków, zaliczyć należy do ścisłej czołówki. „Magom wszystko wolno” to już szósta wydana w Polsce powieść, którą podpisali swoim nazwiskiem.

Marina Diaczenko, Siergiej Diaczenko
‹Magom wszystko wolno›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMagom wszystko wolno
Tytuł oryginalnyМагам можно всë
Data wydania8 lutego 2005
Autorzy
PrzekładPiotr Ogorzałek
Wydawca Solaris
ISBN83-89951-10-X
Format334s. 125×195mm
Cena33,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Przeżywaliśmy już w naszym kraju boom na powieści Siergieja Łukianienki; ostatnimi czasy natomiast najczęściej wydawanymi w Polsce autorami science fiction i fantasy ze wschodu Europy są Marina i Siergiej Diaczenko. Po „Czasie wiedźm”, „Dolinie sumienia”, „Armaged-domie” oraz dylogii „Granica” (napisanej wspólnie z Andriejem Walentinowem oraz Dymitrem Gromowem i Olegiem Ładyżenskim, ukrywającymi się pod anglojęzycznym pseudonimem Henry Lion Oldi) przyszła kolej na klasyczną powieść fantasy „Magom wszystko wolno”. Powieść, którą bez wahania zaliczyć można do bardzo udanych.
Książka zaczyna się od dialogu, który w sprzyjających okolicznościach może przejść do historii literatury fantastycznej: „- Jak zdrowie pańskiej sowy? – Sowa ma się świetnie, dziękuję bardzo…”. By zrozumieć ukryty w tych zdaniach dowcip, trzeba porównać fonetyczne brzmienie rosyjskiego rzeczownika „sowa” i słynnego francuskiego powitania oraz… zdać sobie sprawę, jak ważną rolę pełnią te zwierzęta w świecie wykreowanym na potrzeby powieści. Wbrew pozorom jednak w książce Diaczenków, chociaż niepozbawionej specyficznego dla tych autorów humoru, niewiele jest scen, które prowokowałyby nas do śmiechu. Wręcz przeciwnie – to chyba najbardziej ponury i dołujący tom prozy Ukraińców, jaki ukazał się w Polsce.
Bohaterem powieści jest Hort zi Tabor, prowincjonalny mag dziedziczny (co oznacza, że swoje czarodziejskie zdolności odziedziczył po ojcu), który – podobnie zresztą jak niegdyś jego rodziciel – należy do Klubu Kary. Klub jest elitarną organizacją zrzeszającą magów, zarówno dziedzicznych, jak i mianowanych. Opłacają oni coroczne składki, bardzo wysokie zresztą, aby co jakiś czas brać udział w losowaniu zaklęcia. Nie jest to jednak zwykłe zaklęcie, ale Rdzenne zaklęcie Kary, o którym marzy każdy mag. Jego posiadaczowi zapewnia ono bowiem prawdziwą wszechwładzę. Dzięki niemu mag staje się praktycznie nietykalny, a na dodatek może jednorazowo ukarać każdego, kto mu podpadnie. Nie opłaca się jednak wykorzystywać zaklęcia do ukarania byle złodziejaszka, z takim dziedziczny czarodziej poradzi sobie bez większego trudu. Rdzenne zaklęcie stworzono po to, aby odpłacić pięknym za nadobne największym szubrawcom i zbrodniarzom, zaś ten, kto ich dopadnie i wymierzy im sprawiedliwą karę, poza należną mu sławą posiądzie jeszcze – to dodatkowy bonus – większą moc.
Nie dziwi nas więc, że Hort zi Tabor przyjął wiadomość o szczęśliwym dlań losowaniu niemal z euforią. Gdy wyrusza z prowincji do Północnej Stolicy po odbiór zaklęcia, nie zdaje sobie jednak sprawy, jak bardzo zmieni się od tej chwili jego życie. Ilu próbom zostanie poddany i ilu niebezpieczeństwom będzie musiał stawić czoła… Problemem staje się już udzielenie odpowiedzi na najprostsze, zdawałoby się, pytania: jak wykorzystać zaklęcie? Kogo przy jego pomocy ukarać? Tym bardziej, że niemal natychmiast po opuszczeniu Klubu zaczynają Horta nawiedzać prawdziwe tłumy interesantów. Prawie każdy błaga go o wsparcie, każdy opowiada wzruszająca historię zbrodni, oszustwa bądź zdrady, które koniecznie należy ukarać, aby na świecie zatriumfowała sprawiedliwość. Ale Hort może użyć Rdzennego zaklęcia tylko raz. Kiedy więc dokonuje w końcu wyboru, kieruje się nie tyle rozumem, co sercem – postanawia pomóc baronowi Iwowi de Jaterowi, przyjacielowi z lat dzieciństwa, który prosi Horta o rozwikłanie zagadki tajemniczej śmierci swego ojca. Idąc śladem ostatnich tygodni życia „wujka Dowa”, jak pieszczotliwie mag nazywa starego barona de Jatera, zi Tabor trafi na trop potężnego czarnoksiężnika. Z którym – co oczywiste – będzie musiał się zmierzyć.
Powieści fantasy, jak również wykreowane w nich światy, rządzą się swoimi prawami. Nie zawsze wszystko musi być w nich logiczne. Od czegoś przecież jest magia! Jednak Diaczenkowie z zasady nie chadzają na skróty. Dla nich magia jest czymś zwykłym, by nie rzec wręcz – naturalnym. Czarodziejskim popisom nie towarzyszy aura nadzwyczajności. Magowie traktowani są jak normalni obywatele, choć może podchodzi się do nich z odrobinę większym respektem. Można zresztą niekiedy odnieść wrażenie, że powieściowy świat zaludniony jest przede wszystkim przez magów. To oni są na pierwszym planie – między nimi dochodzi do sporów, konfliktów, walk. To oni romansują ze sobą i zdradzają się nawzajem. Nieobce są im żadne typowo ludzkie przypadłości. W każdym razie daleko im do ideału! Idealny nie jest również targany wieloma namiętnościami zi Tabor. Nie waha się przed popełnieniem zdrady bądź oszustwa, byle tylko dotrzeć do wyznaczonego celu. Wybaczamy mu jednak wszystko, bo instynktownie czujemy, że w tym ponurym świecie to właśnie Hort i jego dążenie do wyjaśnienia zagadki – z biegiem czasu coraz bardziej obsesyjne – stanowi światełko w tunelu.
Jest w powieści Diaczenków kilka partii smakowitych. Zaliczyć do nich należy między innymi pojedynek Horta z innym magiem, Ondrą Nagą Iglicą, i jego wędrówkę przez Marmurową Jaskinię (co przypomina nieco opisane w „Hobbicie” spotkanie Bilba z Gollumem). Niczego nie brakuje także finałowemu starciu, w którym zi Tabor staje wreszcie oko w oko ze swoim najgroźniejszym przeciwnikiem i śmiertelnym wrogiem. Jak w każdej dobrej powieści sensacyjnej (a przecież literatura fantasy może mieć i takie zabarwienie), napięcie powoli, ale systematycznie rośnie, aby na ostatnich stronach sięgnąć zenitu. Czytelnik na pewno się nie zawiedzie! „Magom wszystko wolno” to bowiem wyborna mieszanka powieści drogi, bildungsromanu i klasycznego horroru. Bardzo sprawnie napisana i na dodatek z intrygującą fabułą, która nie pozwoli nam bez złości oderwać się choćby na minutę od lektury książki. Nie miałbym nic przeciwko temu, aby dziedziczny mag Hort zi Tabor powrócił jeszcze kiedyś, by mierzyć się z największymi szubrawcami świata.
koniec
9 kwietnia 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Fenomenalna
Joanna Kapica-Curzytek

28 II 2024

Jakże osobliwa była droga do sławy słynnej francuskiej artystki. Oparta na motywach biograficznych powieść „Sarah Bernhardt. Niezrównana aktorka” kreśli szerokie tło początków jej kariery.

więcej »

PRL w kryminale: Grzech niedocenienia (ludowej milicji)
Sebastian Chosiński

23 II 2024

Gdybym miał obstawiać, jednak bez groźby utraty postawionej gotówki, stwierdziłbym, że Paweł Borys Henelt napisał „Nieuchwytnego” w 1955 bądź następnym roku i że była to chronologicznie pierwsza jego powieść z majorem MO Wiktorem Zarubą w roli głównej. Mimo to na swój pierwodruk – i to nie w formie książkowej, lecz jako „gazetowiec” na łamach „Słowa Powszechnego” – musiała ona czekać długich siedem lat.

więcej »

PRL w kryminale: Nadmiernie wrażliwy śledczy
Sebastian Chosiński

16 II 2024

Niepohamowane ludzkie namiętności niejednokrotnie stawały się – także w literaturze – przyczyną wielkich tragedii. Zwłaszcza miłosnych. Taki właśnie wątek postanowił rozwinąć w jednej ze swoich „powieści milicyjnych” Artur Morena, pod którym to pseudonimem ukrywał się Andrzej Wydrzyński. Nosi ona tytuł „Arlekin”, a ukazała się – przed ponad półwieczem – w serii Iskier „Ewa wzywa 07…”.

więcej »

Polecamy

Pierwsza wojna... czasowa

Stare wspaniałe światy:

Pierwsza wojna... czasowa
— Andreas „Zoltar” Boegner

Wszyscy jesteśmy „numerem jeden”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Krótka druga wiosna „romansu naukowego”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Luty 2011
— Jędrzej Burszta, Miłosz Cybowski, Michał Foerster, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk, Mieszko B. Wandowicz

Historia lubi się powtarzać
— Marcin Mroziuk

Moc płynąca z ksiąg i magii
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta: Maj-czerwiec 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Przypowieść o wyjątkowo tchórzliwym bohaterze
— Marcin Mroziuk

Opowieść o magu, który nie jest magiem
— Marcin Mroziuk

Magia filozofią podszyta
— Marcin Mroziuk

Sekrety smoczego serca
— Marcin Mroziuk

Brak mocy
— Marcin Mroziuk

Z przetrąconym kręgosłupem
— Eryk Remiezowicz

Tegoż autora

Delta, Brazylia i rockowy ogień
— Sebastian Chosiński

Miasto grzechu i występku
— Sebastian Chosiński

Windą do nieba
— Sebastian Chosiński

Konflikt pokoleń
— Sebastian Chosiński

Przez morza i oceany…
— Sebastian Chosiński

Upiorny „Glina”
— Sebastian Chosiński

Europejska dusza, amerykański sznyt
— Sebastian Chosiński

Pod przewodem Pernille
— Sebastian Chosiński

Chwila subtelnego oddechu
— Sebastian Chosiński

Jak traktować klasyków
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.