Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 czerwca 2024
w Esensji w Esensjopedii

Radek Rak
‹Kocham cię, Lilith›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
60,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKocham cię, Lilith
Data wydania3 kwietnia 2014
Autor
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-7839-737-3
Format344s. 130×201mm; oprawa twarda
Cena34,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Ikona Lilith z malwą na piersi
[Radek Rak „Kocham cię, Lilith” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Kocham cię, Lilith”, debiutancka powieść Radka Raka, jest przede wszystkim poetycka: oniryczna, bluźniercza, utkana z fantasmagorii, a więcej niż samej erotyki jest w niej kulturowych i symbolicznych odniesień. Uczta przepięknej polszczyzny i rozświetlonych barwami cielesno-duchowych wizji.

Anna Nieznaj

Ikona Lilith z malwą na piersi
[Radek Rak „Kocham cię, Lilith” - recenzja]

„Kocham cię, Lilith”, debiutancka powieść Radka Raka, jest przede wszystkim poetycka: oniryczna, bluźniercza, utkana z fantasmagorii, a więcej niż samej erotyki jest w niej kulturowych i symbolicznych odniesień. Uczta przepięknej polszczyzny i rozświetlonych barwami cielesno-duchowych wizji.

Radek Rak
‹Kocham cię, Lilith›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
60,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKocham cię, Lilith
Data wydania3 kwietnia 2014
Autor
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-7839-737-3
Format344s. 130×201mm; oprawa twarda
Cena34,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Jak zazwyczaj u tego autora są cerkwie, Bóg idący przez góry, Ruskie Bukowniki, z których jedzie się PKS-sem do Jeruzalem i mrok czający się w ludzkich sercach – jednak akurat ta książka, w porównaniu z niektórymi opowiadaniami Raka, wydaje mi się raczej lekka.
Być może jest to sprzeczne z założeniami, z jakimi powieść pisano, lecz mimo całej rozdzierającej samotności i tęsknoty, o której przecież w jakimś wymiarze jest, mnie przede wszystkim całkowicie zagarniają język i wizja – rzeczywistość przeplatająca się jak w warkoczu, nitki dygresji, równocześnie sprzecznych i niesprzecznych ze sobą. Zwykle określenie „logika snu” nie nastawia mnie pozytywnie do tekstu, tu jednak jest w tym pewien nieubłagany – i właśnie lekki, ulotny – acz nieuchronny porządek. Czytelnik śni z narratorem kolejne warstwy snu.
Widać, jak „Kocham cię, Lilith” wyrasta z opublikowanego w „Lampie” krótkiego opowiadania „Ścigałem się z burzą”, oprócz nazw własnych i miejsc wynosząc z niego to właśnie mistyczno-zmysłowe zachwycenie.
Bohater, jeżeli wierzyć jego narracji, jest farmaceutycznym przedstawicielem handlowym, wilczkiem współczesnego kapitalizmu, pewnym siebie, przystojnym łowcą kobiecych spojrzeń. Tyle tylko że ten obraz sypie się nieco i to na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze sam Robert przyznaje, że nie daje rady pracować w tym tempie, choruje, a czytelnik widzi, że i z tym powodzeniem u kobiet, to bywa różnie. Uderza nieumiejętność przekroczenia bariery realnego kontaktu, nawet nie chodzi już o seks – rzeczywisty czy wyobrażony – ale o samotność rozumianą jako niewidzialny emocjonalny dystans.
Drugi poziom niespójności to bogactwo świata wewnętrznego, biblijnych odniesień – narrator zdaje się być bliższy duchowo młodemu mnichowi z „Imienia róży”, który podniecającą kobietę sam sobie opisuje językiem „Pieśni nad pieśniami”, niż XXI-wiecznemu rzutkiemu wyznawcy hasła „każda moja”. Trudno mi ocenić, czy ten dysonans dopełnia kreację samego bohatera (nieprzystosowanego tak naprawdę do „ostrego, testosteronowego” funkcjonowania, widzącego świat jako głębszy – i poniekąd groźniejszy), a na ile po prostu narrator jest w tym samym stopniu umowny, co wszystkie inne pojawiające się w powieści postaci: wymieniające się płynnie, dopełniające się nawzajem jak aktorzy grający w kolejnych sztukach różne role.
Książkę czytałam w wersji papierowej i jako przedmiot jest bardzo piękna, co wydaje mi się warte zaznaczenia. Okładka sama w sobie też bardzo mi się podoba: jest i lekka, i poetycka, i symboliczna (ta niebieskość jak toń wody pogrążająca dziewczęta w lepki miłosny upał). Tyle że nic kompletnie nie ma z samą powieścią wspólnego, bo wśród wszystkich wariantów opisywanych wydarzeń akurat wzajemnej fascynacji kobiecej to nijak tam nie ma. To powieść o męskiej pogoni za Lilith.
Narzucał mi się z uporem cytat z „Fausta” o wiecznej kobiecości, która pociąga wzwyż – czy tu aby jednak wzwyż? Czy odwrotnie – w ból i wieczne niezaspokojenie? Dla nieszczęsnego Roberta Małgorzata-Ewa, jedząca pączki i jak Ewa „pachnąca mlekiem” (a nie jak Lilith – krwią), ta Małgorzata jest dla niego chyba równie jak Lilith przerażająca.
koniec
4 sierpnia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Perły ze skazą: Homo homini lupus est
Sebastian Chosiński

22 VI 2024

„Stado wilków” to nostalgiczna, ale nie łzawa, opowieść o drugiej wojnie światowej, która wyszła spod ręki Wasila Bykaua, jednego z najwybitniejszych białoruskich prozaików XX wieku. Jest historią czworga partyzantów, którzy pod osłoną nocy mają dotrzeć do lazaretu w sąsiednim oddziale. Niedaleko, ale jakby na drugim końcu świata.

więcej »

PRL w kryminale: Znowu wieprzowina na obiad!
Sebastian Chosiński

21 VI 2024

Chociaż na okładce oryginalnego wydania powieści „Kim jesteś Czarny?” widnieje nazwisko Stanisława Mierzańskiego, tak naprawdę napisała ją Anna Kłodzińska. Dlaczego tym razem posłużyła się pseudonimem? Najprawdopodobniej z tego powodu, by nie mieszać czytelnikom w głowach. Jej prawdziwe nazwisko miało bowiem kojarzyć się tylko z jednym bohaterem literackim – kapitanem Szczęsnym, którego tutaj brakuje.

więcej »

Ściskając w ręku kamyk zielony
Jarosław Loretz

20 VI 2024

„Miasto jadeitu” Fondy Lee przyjemnie odświeża sztywniejący ramy gatunkowe fantasy, oferując nietuzinkowy system magiczny zatopiony w sosie Dalekiego Wschodu.

więcej »

Polecamy

Poetycki dinozaur w fantastycznym getcie

Stare wspaniałe światy:

Poetycki dinozaur w fantastycznym getcie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza wojna... czasowa
— Andreas „Zoltar” Boegner

Wszyscy jesteśmy „numerem jeden”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Krótka druga wiosna „romansu naukowego”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Inne recenzje

Przystawka, jakże udana
— Istvan Vizvary

Śladami Lilith
— Magdalena Kubasiewicz

Tegoż twórcy

Głupi chłopiec w krainie czarów
— Anna Nieznaj

Esensja czyta: Sierpień 2017
— Dominika Cirocka, Miłosz Cybowski, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Joanna Słupek, Agnieszka ‘Achika’ Szady

O jednym takim, który rozbił Księżyc
— Magdalena Kubasiewicz

Nie taka znowu pusta powieść
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Umieranie w śniegu
— Anna Nieznaj

Uśmiech towarzyszki Kamli
— Anna Nieznaj

Czy książki czytają ludzi? Autorzy kontra czytelnicy
— Agnieszka Hałas, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pralinka na mroczne czasy
— Anna Nieznaj

Obcy z głębin
— Anna Nieznaj

Prywatne dramaty
— Anna Nieznaj

W niewoli bóstwa i jego skrzydlatych
— Anna Nieznaj

Absolutnie uroczy dżentelmen
— Anna Nieznaj

Niewrogie przejęcie
— Anna Nieznaj

Groza na rajskich wyspach
— Anna Nieznaj

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.