Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Carlos Ruiz Zafón
‹Cień wiatru›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCień wiatru
Tytuł oryginalnyLa sombra del viento
Data wydania14 lutego 2005
Autor
PrzekładBeata Fabjańska-Potapczuk, Carlos Marrodán Casas
Wydawca Muza
CyklCmentarz Zapomnianych Książek
ISBN83-7319-502-5
Format520s. 145×205mm
Cena29,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

O ważności literatury
[Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pytanie o najważniejszą książkę może być pytaniem kłopotliwym. Przecież w zależności od nastroju, kolejnej fascynacji, a nawet chronologii lektury możemy udzielić zupełnie różnej odpowiedzi. Daniel Sempere nie miał takiego problemu – książka jego życia sama go znalazła. Oto Carlos Ruiz Zafon i jego „Cień wiatru”. Wątpię, by stał się on dla kogoś tak ważny jak znalezisko Daniela dla niego, ale między okładkami czeka dobra zabawa.

Karolina Rodzaj

O ważności literatury
[Carlos Ruiz Zafón „Cień wiatru” - recenzja]

Pytanie o najważniejszą książkę może być pytaniem kłopotliwym. Przecież w zależności od nastroju, kolejnej fascynacji, a nawet chronologii lektury możemy udzielić zupełnie różnej odpowiedzi. Daniel Sempere nie miał takiego problemu – książka jego życia sama go znalazła. Oto Carlos Ruiz Zafon i jego „Cień wiatru”. Wątpię, by stał się on dla kogoś tak ważny jak znalezisko Daniela dla niego, ale między okładkami czeka dobra zabawa.

Carlos Ruiz Zafón
‹Cień wiatru›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCień wiatru
Tytuł oryginalnyLa sombra del viento
Data wydania14 lutego 2005
Autor
PrzekładBeata Fabjańska-Potapczuk, Carlos Marrodán Casas
Wydawca Muza
CyklCmentarz Zapomnianych Książek
ISBN83-7319-502-5
Format520s. 145×205mm
Cena29,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Jednym z najważniejszych wydarzeń w dzieciństwie Daniela było zabranie go przez ojca na Cmentarzysko Zapomnianych Książek. Spośród tysięcy tomów ustawionych w labiryncie niezwykłego księgozbioru, którego daty powstania nie zna nikt, wybrać musi jeden. Od tej chwili stanie się opiekunem i strażnikiem danej książki. Będzie musiał ocalić ją od zapomnienia. W rezultacie swoich poszukiwań adoptuje, jak okaże się nieco później, prawdziwego białego kruka – „Cień wiatru” Juliana Caraxa. Antykwaryczne poszukiwania wykażą jak rzadka i niebezpieczna to książka.
Daniel dorasta – w powieści Zafona odnaleźć można elementy typowej bildungsroman1) – i chce dowiedzieć się o Caraxie czegoś więcej, przeczytać inne jego powieści. Okazuje się to być wyzwaniem godnym rasowego łowcy. Książki tajemniczego autora są bowiem systematycznie niszczone. Im bardziej Daniel zagłębia się w swoich poszukiwaniach, im więcej ludzi zostaje w nie wciągniętych, im więcej wątków staje się widocznych w plątaninie fabuły, tym bardziej narasta atmosfera grozy i tajemniczości. Czy książki mogą mieć aż taką, śmiercionośną moc?
Zafon nieustannie czerpie z tradycji literackiej. Sama powieść napisana jest bez odwoływania się do eksperymentów formalnych czy postmodernistycznych gier z czytelnikiem. Za swoich mistrzów pisarz obrał nie byle kogo – Dostojewskiego, Tołstoja, Dickensa. Postulaty powieści realistycznej zdaje się wypełniać na przykład w warstwie językowej, a jak przystało na epigona dawnych twórców starannie zamyka wszystkie wątki. Nie w tym jednak tkwi niezaprzeczalny czar, który roztacza przed czytelnikiem „Cień wiatru”, mimo wad takich jak mizerny psychologizm postaci, oczywistość z jaką przychodzi odpowiedzieć na pytanie o osobę tajemniczego podpalacza, czy dość banalne rozwiązanie fabuły. Umiejętnie posługując się zużytymi kliszami fabularnymi i ogranymi motywami Zafon konstruuje nową, bardzo zanurzoną w literaturze opowieść. Czerpie z poetyki powieści grozy i powieści przygodowej. Cmentarz Zapomnianych Książek i nieistniająca przecież powieść Caraxa przywodzi na myśl bibliotekę-wszechświat Borgesa i jego recenzje dzieł, które nigdy nie powstały. Porównania do prozy Umberto Eco wydają się być zdecydowanie przesadzone, ale zgodzić się można, że Zafon dorównuje niektórym powieściom Arturo Péreza-Reverte. Tak jak „Salamandra” Thomasa Whartona i wiele innych książek, ta poświęcona jest właśnie książkom, niezwykłej mocy literatury i chyba wreszcie samym czytelnikom… Może właśnie w tym tkwi sedno owej tajemniczej przyjemności, jaka płynie z lektury książki? Zafon w swojej powieści umieścił sporo ciekawych myśli na temat literatury. Na przykład: „Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już w sobie masz.”
„Cień wiatru” ma być pierwszą częścią planowanego przez autora cyklu, który prezentowałby, oprócz literackiej fikcji, historię Barcelony. W kolejnych powieściach czytelnicy zanurzaliby się coraz bardziej w przeszłość hiszpańskiego miasta. Wiadomość ta może zaskakiwać, jako że miasto na kartkach książki rozmywa się, sprowadzone jedynie do kilku nazw, po których zmianie przestrzeń powieści mogłaby objąć niemalże dowolne inne miasto. Z oniryczną atmosferą współgrają umieszczone w książce fotografie Barcelony autorstwa Fransesca Catala-Roca, choć do pewnego stopnia podkreślają one braki książki. Przewrotny to zabieg.
I jeszcze jedno. Nie mogę oprzeć się zadaniu pytania: co, u licha, „Tess d’Urberville” robiła na Cmentarzu Zapomnianych Książek? Zagadka to nie mniejsza niż zakręty samej fabuły.
koniec
6 sierpnia 2005
1) bildungsroman – powieść o formowaniu się, kształtowaniu duchowym (uczuciowym, moralnym itd.) głównej postaci, zazwyczaj w latach młodzieńczych.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Fenomenalna
Joanna Kapica-Curzytek

28 II 2024

Jakże osobliwa była droga do sławy słynnej francuskiej artystki. Oparta na motywach biograficznych powieść „Sarah Bernhardt. Niezrównana aktorka” kreśli szerokie tło początków jej kariery.

więcej »

PRL w kryminale: Grzech niedocenienia (ludowej milicji)
Sebastian Chosiński

23 II 2024

Gdybym miał obstawiać, jednak bez groźby utraty postawionej gotówki, stwierdziłbym, że Paweł Borys Henelt napisał „Nieuchwytnego” w 1955 bądź następnym roku i że była to chronologicznie pierwsza jego powieść z majorem MO Wiktorem Zarubą w roli głównej. Mimo to na swój pierwodruk – i to nie w formie książkowej, lecz jako „gazetowiec” na łamach „Słowa Powszechnego” – musiała ona czekać długich siedem lat.

więcej »

PRL w kryminale: Nadmiernie wrażliwy śledczy
Sebastian Chosiński

16 II 2024

Niepohamowane ludzkie namiętności niejednokrotnie stawały się – także w literaturze – przyczyną wielkich tragedii. Zwłaszcza miłosnych. Taki właśnie wątek postanowił rozwinąć w jednej ze swoich „powieści milicyjnych” Artur Morena, pod którym to pseudonimem ukrywał się Andrzej Wydrzyński. Nosi ona tytuł „Arlekin”, a ukazała się – przed ponad półwieczem – w serii Iskier „Ewa wzywa 07…”.

więcej »

Polecamy

Pierwsza wojna... czasowa

Stare wspaniałe światy:

Pierwsza wojna... czasowa
— Andreas „Zoltar” Boegner

Wszyscy jesteśmy „numerem jeden”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Krótka druga wiosna „romansu naukowego”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Tegoż twórcy

Cień dawnej świetności
— Jędrzej Burszta

Esensja czyta: Czerwiec 2012
— Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Książę chaosu
— Anna Kańtoch

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Styczeń-luty 2009
— Michał Foerster, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Gra z cieniem
— Jędrzej Burszta

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.