Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Olga Tokarczuk
‹Opowiadania bizarne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania bizarne
Data wydania18 kwietnia 2018
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06498-6
Format256s. 130×205mm; oprawa twarda
Cena38,—
Gatunekfantastyka, mainstream, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Szwy rzeczywistości
[Olga Tokarczuk „Opowiadania bizarne” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Opowiadania bizarne” Olgi Tokarczuk są zbiorem krótkich tekstów zróżnicowanych pod względem klimatu, tematyki, a nawet ciężaru gatunkowego. Łączy je jednak unikatowe spojrzenie autorki na rzeczywistość i towarzyszące czytelnikowi podczas lektury wrażenie… bizarności.

Dawid Kantor

Szwy rzeczywistości
[Olga Tokarczuk „Opowiadania bizarne” - recenzja]

„Opowiadania bizarne” Olgi Tokarczuk są zbiorem krótkich tekstów zróżnicowanych pod względem klimatu, tematyki, a nawet ciężaru gatunkowego. Łączy je jednak unikatowe spojrzenie autorki na rzeczywistość i towarzyszące czytelnikowi podczas lektury wrażenie… bizarności.

Olga Tokarczuk
‹Opowiadania bizarne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania bizarne
Data wydania18 kwietnia 2018
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06498-6
Format256s. 130×205mm; oprawa twarda
Cena38,—
Gatunekfantastyka, mainstream, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Dziwność, kontrowersja, niezwykłość – to właśnie ich odczucie eksploruje w swoim tomie opowiadań polska noblistka, jednocześnie nie trzymając się z góry narzuconych ram gatunkowych. Wydestylowanie tak ulotnego wrażenia, nawet w różnych odcieniach, na przestrzeni zupełnie odmiennych tekstów wydaje się niełatwe i w istocie przynosi nieraz nieoczekiwane efekty.
Opowiadaniem, które najmocniej zapadło mi w pamięć, okazała się nowela „Zielone dzieci” czyli wyciąg z dziennika angielskiego lekarza podróżującego w orszaku królewskim Jana Kazimierza. W szlacheckiej posiadłości ukrytej pośród wołyńskiej puszczy, medyk jest świadkiem niecodziennego spotkania z dwójką dzieci, które reprezentują pierwotną, dziką ale i blednącą siłę, ukrytą w naturze. Kronikarska perspektywa naukowca przydaje opowiadaniu przejrzystości i wzmacnia wrażenie zetknięcia z czymś obcym, pozostawiając jednocześnie posmak pierwotnych słowiańskich legend, kryjący się choćby w opowiadaniach o szeptuchach czy płanetnikach. Równie dobre wrażenie pozostawiła lektura „Transfugium”, traktującego o społecznych implikacjach technologii pozwalającej całkowicie zespolić się z przyrodą. Mimo, iż tematycznie nowelę można uznać za science fiction, to Tokarczuk zupełnie nie porusza aspektów naukowych swojego pomysłu. Wyraźnie fascynuje ją to co mogłoby popchnąć ludzi do tak radykalnego kroku i jakie wzbudzałoby uczucia w ich otoczeniu. W podobnym tonie utrzymana jest też „Wizyta”, która zaskakująco łączy wątek fantastyczny z klimatem sąsiedzkich odwiedzin. Odświeżająca była dla mnie perspektywa starszego człowieka w „Szwach” i jego percepcji rzeczywistości wynikającej z początków otępienia. Warte lektury są krótkie i trącące groteską opowiadania: „Pasażer”, oryginalne „Przetwory” oraz prowadząca do niepokojących wniosków „Prawdziwa historia”. Ciekawa koncepcyjnie „Góra Wszystkich Świętych” zgrabnie łączy psychologię i klonowanie z wątkami religijnymi, a jednocześnie prezentuje subtelnie historie bohaterów. Największy problem mam z oceną ostatniego opowiadania w zbiorku pt. „Kalendarz ludzkich świąt”, w którym autorka prezentuje oszczędną, ale i frapującą wizję postapokaliptycznego świata całkowicie pozbawionego plastiku, pożartego przez bakterie stworzone do oczyszczenia mórz. Z jednej strony przyszłość została zarysowana przez Tokarczuk w sposób wyważony, czytelnik większości problemów targających przedstawionym światem musi dopatrzeć się w kontekstach, szukać ich gdzieś pomiędzy fabułą i wypada to znakomicie. Z drugiej, główny religijny wątek opowiadania został przedstawiony zdecydowanie zbyt bezpośrednio i jednoznacznie – nie ma wątpliwości co do interpretacji, ani miejsca na własne wnioski.
Obserwowana przeze mnie w poszczególnych tekstach tomiku bizarność, przejawiała się nie w prezentowanej tematyce, a raczej unikalnym sposobie opisywania rzeczywistości. Tokarczuk dostrzega drobne fragmenty świata jak tusz w długopisie, słoiki z przetworami, zwiewne momenty spotkań – w tych drobnych punktach rozpruwa utkaną materię realności i obserwuje jak wpłynie to na jej całość. Wspólnym mianownikiem nowel jest nie tylko eksploracja odczucia rzeczonej w tytule niezwykłości, ale i wracające wciąż tematy toksycznego i nierozerwalnego związku człowieka z naturą, fałszu w międzyludzkich relacjach, poszukiwania prawdy o sobie. Polska noblistka podchodzi do tych tematów z odpowiednim wyczuciem, spoglądając na nie z nieoczywistych stron, a znakomity stylistyczny poziom i umiejętność kreowania klimatu sprawiają, że po „Opowiadania bizarne” warto sięgnąć.
koniec
5 czerwca 2020

Komentarze

08 VI 2020   10:55:06

W końcu jakaś recenzja twórczości Pani Tokarczuk, która wzbudziła u mnie chęć sięgnięcia po książkę. Szacun dla autora.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Fenomenalna
Joanna Kapica-Curzytek

28 II 2024

Jakże osobliwa była droga do sławy słynnej francuskiej artystki. Oparta na motywach biograficznych powieść „Sarah Bernhardt. Niezrównana aktorka” kreśli szerokie tło początków jej kariery.

więcej »

PRL w kryminale: Grzech niedocenienia (ludowej milicji)
Sebastian Chosiński

23 II 2024

Gdybym miał obstawiać, jednak bez groźby utraty postawionej gotówki, stwierdziłbym, że Paweł Borys Henelt napisał „Nieuchwytnego” w 1955 bądź następnym roku i że była to chronologicznie pierwsza jego powieść z majorem MO Wiktorem Zarubą w roli głównej. Mimo to na swój pierwodruk – i to nie w formie książkowej, lecz jako „gazetowiec” na łamach „Słowa Powszechnego” – musiała ona czekać długich siedem lat.

więcej »

PRL w kryminale: Nadmiernie wrażliwy śledczy
Sebastian Chosiński

16 II 2024

Niepohamowane ludzkie namiętności niejednokrotnie stawały się – także w literaturze – przyczyną wielkich tragedii. Zwłaszcza miłosnych. Taki właśnie wątek postanowił rozwinąć w jednej ze swoich „powieści milicyjnych” Artur Morena, pod którym to pseudonimem ukrywał się Andrzej Wydrzyński. Nosi ona tytuł „Arlekin”, a ukazała się – przed ponad półwieczem – w serii Iskier „Ewa wzywa 07…”.

więcej »

Polecamy

Pierwsza wojna... czasowa

Stare wspaniałe światy:

Pierwsza wojna... czasowa
— Andreas „Zoltar” Boegner

Wszyscy jesteśmy „numerem jeden”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Krótka druga wiosna „romansu naukowego”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Inne recenzje

Echa w pamięci
— Beatrycze Nowicka

Dziwny jest ten świat
— Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Brulion podróżny
— Beatrycze Nowicka

Stale płynne
— Beatrycze Nowicka

Światło nauki, światło mistyczne, nędza istnienia
— Anna Nieznaj

Zbawienie przyjdzie przez grzech
— Katarzyna Kantner

Znudziła mi żółwia
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Styczeń 2010
— Anna Kańtoch, Paweł Laudański, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Czas młynka Misi
— Agnieszka Szady

Sensu stricto, sensu largo czy bez sensu?
— Paweł Sasko

Głębie i tajemnice
— Maciej Popis

Tegoż autora

Chińskie sztuczne ognie
— Dawid Kantor

Czas czytelnika w rękach czytelnika
— Dawid Kantor

Pierwiastek żeński
— Dawid Kantor

Po Westeros i okolicach
— Dawid Kantor

Przed lodem i ogniem
— Dawid Kantor

To czego nie można odtworzyć
— Dawid Kantor

Druga szansa na pierwsze wrażenie
— Dawid Kantor

O jeden wymiar za daleko
— Dawid Kantor

Impresja wampiryczna
— Dawid Kantor

Dzieci w kosmicznej mgle
— Dawid Kantor

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.