Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

James S.A. Corey
‹Wrota Abaddona›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWrota Abaddona
Tytuł oryginalnyAbaddon’s Gate
Data wydania3 października 2018
Autor
PrzekładMarek Pawelec
Wydawca MAG
CyklExpanse
ISBN978-83-66065-03-1
Format540s. 140×220mm; oprawa twarda
Cena39,—
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Układ Słoneczny to za mało
[James S.A. Corey „Wrota Abaddona” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wady pierwszego tomu można było zrzucić na karby rozgrzewki i konieczności kreowania świata. Wady drugiego można było uzasadnić przyzwyczajeniem autorów do tego, co raz przyniosło im sukces. Nic jednak nie tłumaczy powtarzalności motywów i ogólnej miałkości „Wrót Abaddona” Jamesa S.A. Corey’a.

Miłosz Cybowski

Układ Słoneczny to za mało
[James S.A. Corey „Wrota Abaddona” - recenzja]

Wady pierwszego tomu można było zrzucić na karby rozgrzewki i konieczności kreowania świata. Wady drugiego można było uzasadnić przyzwyczajeniem autorów do tego, co raz przyniosło im sukces. Nic jednak nie tłumaczy powtarzalności motywów i ogólnej miałkości „Wrót Abaddona” Jamesa S.A. Corey’a.

James S.A. Corey
‹Wrota Abaddona›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWrota Abaddona
Tytuł oryginalnyAbaddon’s Gate
Data wydania3 października 2018
Autor
PrzekładMarek Pawelec
Wydawca MAG
CyklExpanse
ISBN978-83-66065-03-1
Format540s. 140×220mm; oprawa twarda
Cena39,—
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Nie ma co zazdrościć ludzkości, która mierzy się z niebezpieczeństwami serii „Expanse”. Najpierw protomolekuła, później jeszcze raz protomolekuła (acz w innym wydaniu) i wreszcie – tajemnicze wrota. Stworzone, jakże by inaczej, również z udziałem protomolekuły. To właśnie wokół tych ostatnich (czy raczej, co nie będzie zbytnim spojlerem, po ich drugiej stronie) toczy się akcja powieści.
Po raz kolejny głównym i kluczowym dla całej historii bohaterem jest Jim Holden. Po raz kolejny także możemy obserwować świat z perspektywy kilkorga innych bohaterów. Byk jest twardym i doświadczonym facetem, który ma dbać o bezpieczeństwo na jednym z wyprawiających się na drugą stronę wrót okrętów. Anna to niepozorna, choć niepozbawiona hartu ducha, kobieta, na co dzień pastor jednej z licznych rozsianych po Układzie Słonecznym kongregacji wiernych; zrządzeniem losu została wybrana jako przedstawiciel cywilnej misji zmierzającej w stronę wrót. Wreszcie potencjalnie najciekawsza postać, czyli Melba. Opętana żądzą zemsty do samego (przewidywalnego, niestety) końca pozostaje bardzo dwuznacznym bohaterem, a nawet, miejscami, głównym złym całej historii. Mimo ich odmienności i unikatowości, są to charaktery bardzo grubo ciosane i nawet Holden nie został przedstawiony bardziej niestandardowo niż dotychczas. Każdy z nich charakteryzuje się przywiązaniem do pewnych wartości – dla Byka jest to obowiązek, dla Anny wiara, dla Melby zemsta – które niemal całkowicie przesłaniają jakiekolwiek inne cechy. W efekcie mamy do czynienia z chodzącymi archetypami.
Także fabularnie nie ma rewelacji. Obserwujemy typowe niesnaski między flotami różnych frakcji, brak zaufania między ich dowódcami i ciągłą pogoń za tym, by przedstawiciele każdej z nich byli w czymś lepsi. Oczywiście nie jest to nic nowego, kwestia konfliktu między Ziemią a Marsem stanowi element wszystkich trzech powieści. Ale podanie tego po raz kolejny w tej samej formie nuży równie mocno, co wiara w słuszność samego Holdena.
Jeśli jest coś, co autorom ładnie wyszło, to ostatnie dwadzieścia procent powieści (z pominięciem rozczarowującego finału), czyli stopniowe popadanie w szaleństwo jednego z dowódców floty i wewnętrzne, brutalne i bezlitosne, walki. Ale zanim fabuła dotarła do tego punktu, zdążyła mnie setnie wynudzić, szczególnie że mimo kilku ciekawych zwrotów bardzo dużo w niej niewykorzystanych możliwości. Zapewne większość tych elementów doczeka się rozwinięcia w kolejnych tomach cyklu, jednak „Wrota Abaddona” nie są książką, która zachęca do poznawania dalszych losów Holdena, jego załogi oraz nowych, przypadkowych bohaterów.
koniec
21 listopada 2020

Komentarze

21 XI 2020   10:11:06

Wy tak na serio???

22 XI 2020   00:17:18

Pan Miłosz Cybowski powinien zmienić zawód - recenzja książek raczej nie jest jego powołaniem.

22 XI 2020   00:38:21

Słówko "zawód" mnie ubawiło setnie, przecież zawody wszyscy mamy inne, dla Esensji piszemy hobbystycznie.

22 XI 2020   18:32:02

Zwykle staram się dobrze uargumentować mój punkt widzenia. Miło byłoby poznać punkt widzenia (oraz argumenty) kogoś, komu ta książka akurat się podobała.

22 XI 2020   18:56:59

Wszystkie te wpisy sprawiły mi zawut.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Grzech niedocenienia (ludowej milicji)
Sebastian Chosiński

23 II 2024

Gdybym miał obstawiać, jednak bez groźby utraty postawionej gotówki, stwierdziłbym, że Paweł Borys Henelt napisał „Nieuchwytnego” w 1955 bądź następnym roku i że była to chronologicznie pierwsza jego powieść z majorem MO Wiktorem Zarubą w roli głównej. Mimo to na swój pierwodruk – i to nie w formie książkowej, lecz jako „gazetowiec” na łamach „Słowa Powszechnego” – musiała ona czekać długich siedem lat.

więcej »

PRL w kryminale: Nadmiernie wrażliwy śledczy
Sebastian Chosiński

16 II 2024

Niepohamowane ludzkie namiętności niejednokrotnie stawały się – także w literaturze – przyczyną wielkich tragedii. Zwłaszcza miłosnych. Taki właśnie wątek postanowił rozwinąć w jednej ze swoich „powieści milicyjnych” Artur Morena, pod którym to pseudonimem ukrywał się Andrzej Wydrzyński. Nosi ona tytuł „Arlekin”, a ukazała się – przed ponad półwieczem – w serii Iskier „Ewa wzywa 07…”.

więcej »

PRL w kryminale: „Kopan” i „kwasopran”
Sebastian Chosiński

9 II 2024

Skoro major Wiktor Zaruba, bohater „powieści milicyjnych” Pawła Borysa Henelta, jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli prawa, jakich świat nosi, to i sprawy, którymi się zajmuje, muszą być niezwykłej wagi. W wydrukowanym w 1962 roku na łamach „Słowa Powszechnego” „gazetowcu” „Plany rakiety X-1 zaginęły” próbuje on złapać podstępnych szpiegów, którzy czyhają na genialny polski wynalazek.

więcej »

Polecamy

Pierwsza wojna... czasowa

Stare wspaniałe światy:

Pierwsza wojna... czasowa
— Andreas „Zoltar” Boegner

Wszyscy jesteśmy „numerem jeden”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Krótka druga wiosna „romansu naukowego”
— Andreas „Zoltar” Boegner

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Tegoż twórcy

Czyja wojna?
— Miłosz Cybowski

Dwóch panów w kosmosie (nie licząc innych bohaterów)
— Miłosz Cybowski

Space fiction
— Magdalena Kubasiewicz

Tegoż autora

Przygody z literaturą
— Miłosz Cybowski

Dylematy samoświadomości
— Miłosz Cybowski

Tysiąc lat później
— Miłosz Cybowski

Europa da się lubić
— Miłosz Cybowski

Zimnowojenne kompleksy i wojskowa utopia
— Miłosz Cybowski

Powrót na „Discovery”
— Miłosz Cybowski

Odyseja kosmiczna 2001: Pisarz i Reżyser
— Miłosz Cybowski

Mniej, ale więcej
— Miłosz Cybowski

Jak drzewiej o erpegach rozprawiano
— Miłosz Cybowski

Wojenna matematyka
— Miłosz Cybowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.