Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Zofia Kossak
‹Bez oręża›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBez oręża
Data wydania20 marca 2019
Autor
Wydawca PAX
CyklKrzyżowcy (Zofia Kossak)
ISBN978-83-211-2031-7
Format440s. 145×205mm; oprawa twarda
Gatunekhistoryczna
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Przeczytaj to jeszcze raz: Różnymi drogami
[Zofia Kossak „Bez oręża” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Trzecia i ostatnia część „Krzyżowców” Zofii Kossak jest – jak i poprzednie – pełna emocji, bohaterów z krwi i kości oraz dramatu ich losów. Choć nie opisuje ostatniej krucjaty, samym tytułem niejako podsumowuje wysiłki europejskiego rycerstwa w odbijaniu Ziemi Świętej, porównując je do innej drogi szerzenia chrześcijaństwa – „bez oręża”.

Wojciech Gołąbowski

Przeczytaj to jeszcze raz: Różnymi drogami
[Zofia Kossak „Bez oręża” - recenzja]

Trzecia i ostatnia część „Krzyżowców” Zofii Kossak jest – jak i poprzednie – pełna emocji, bohaterów z krwi i kości oraz dramatu ich losów. Choć nie opisuje ostatniej krucjaty, samym tytułem niejako podsumowuje wysiłki europejskiego rycerstwa w odbijaniu Ziemi Świętej, porównując je do innej drogi szerzenia chrześcijaństwa – „bez oręża”.

Zofia Kossak
‹Bez oręża›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBez oręża
Data wydania20 marca 2019
Autor
Wydawca PAX
CyklKrzyżowcy (Zofia Kossak)
ISBN978-83-211-2031-7
Format440s. 145×205mm; oprawa twarda
Gatunekhistoryczna
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
W przeciwieństwie do „Króla trędowatego”, początek trzeciej części trylogii o krzyżowcach nakreślono dość precyzyjnie, opierając cały pierwszy rozdział o wydarzenia oraz nastroje panujące na przełomie wieków XII i XIII. Wspomniana jest śmierć króla Henryka IV Hohenstaufa (1197) oraz Saladyna (1193), przybywanie nowych sekt i umacnianie się starych, IV wyprawa krzyżowa (1202–1204), która zamiast na Ziemię Świętą, uderzyła na Bizancjum. Państwem Kościelnym włada czterdziestoletni, ale przedwcześnie posiwiały Innocenty III (papież od 1198 do 1216), a drogą wiodącą z Asyżu zdąża ku niemu zarówno biedaczyna Franciszek z towarzyszami zwącymi się Braćmi Mniejszymi, jak i Jan z Brienne, ze względów sercowych opierający się nominacji na króla jerozolimskiego.
W tym czasie po Italii, Francji i południowych Niemczech kręcą się tajemniczy kaznodzieje, w ukryciu rozpalając w dzieciach ogień wiary… Ale nie całkiem takiej zwyczajnej, pospolitej, jaką wyznają ich rodzice. Roztaczając wizje cudów, jakich niechybnie wkrótce będą świadkami, odpychają potomstwo od dorosłych, którzy – zajęci codziennością – nie chcą słyszeć o odbijaniu z rąk niewiernych Ziemi Świętej. Obiecują rozstąpienie się morza jak za czasów Mojżesza oraz masowe nawrócenie się muzułmanów na widok gromady pielgrzymów-dzieci, zdążających do nich bez broni, jedynie z modlitwą na ustach.
Tytuł powieści – „Bez oręża” – oraz osadzenie akcji w początkach XIII wieku rodzi oczywiste skojarzenia z tzw. krucjatą dziecięcą. Jednak, choć wydarzenie to jest bardzo znaczącym ogniwem fabuły, objętościowo stanowi ledwie epizod. Zofia Kossak w trzeciej części trylogii o krzyżowcach szerzej opisuje losy kolejnej krucjaty – zawiązanej dość spontanicznie, gdy możnych objęła zgroza wywołana losami dzieci. Sporo miejsca zajmują też dzieje Franciszka z Asyżu i jego nowo powstałego zakonu (przedziwne zatwierdzenie reguły miało miejsce w 1209 roku i zostało tu opisane), zdobywającego coraz więcej zwolenników i mającego – o dziwo – wpływ także na zachowanie się dostojników kościelnych, do tej pory zwykle szeroko obnoszących się ze swym bogactwem.
Początkowo nie umiałem zrozumieć ilustracji na okładce powieści. Dopiero w trakcie lektury zrozumiałem, że fałdy burego materiału to habit franciszkański. A tytuł? Przecież „bez oręża” także doskonale odnosi się do działalności późniejszego świętego. Z kolei druga połowa okładki – kolczuga – niewątpliwie wskazuje na drugiego głównego bohatera powieści, króla Jerozolimy, Jana z Brienne (tylko dlaczego namalowano na niej czerwony krzyż templariuszy?).
Trzecia część „Krzyżowców” jest powieścią historyczną, na podstawie licznych badań w miarę wiernie odwzorowującą przebieg wydarzeń sprzed wieków. Dla przyjemniejszej lektury warto jednak nieco „zapomnieć”, względnie – nie zgłębiać wcześniej dziejów V wyprawy krzyżowej. Nie z uwagi na ewentualne rozbieżności, ale by zapewnić sobie minimum niespodziewanych zwrotów akcji. Wydana pierwotnie w 1937 roku powieść w dalszym ciągu potrafi bowiem wciągnąć czytelnika bez reszty. Sporo tu emocji – począwszy od pełnych pasji uniesień skrytych kochanków, poprzez żarliwą wiarę dzieci, po smutek, żal i zgryzotę – choćby na skutek uświadomienia sobie przez bohaterów swych zaniedbań, prowadzących ostatecznie do tragicznych wydarzeń. Można powiedzieć, że powieść rozpięta jest pomiędzy miłością – najpierwszą z cnót – a pychą, pierwszym z grzechów głównych.
Przez karty nie przewija się tak wiele postaci jak w pierwszej, czterotomowej części, lecz i tu nie zabrakło pełnokrwistych bohaterów drugo- i trzecioplanowych. Obok papieża i kardynałów przykładami mogą być choćby wędrowny król trubadurów, inni Bracia Mniejsi czy służba dworska (w tym giermkowie) – choć nie będąc postaciami stojącymi „na świeczniku”, wszyscy oni odgrywają w powieści ważne role. Zofia Kossak dodała również – jak się wydaje – kilka postaci jakby „nie z tej bajki": naukowców czy też pasjonatów, którzy nie zważając na otaczającą ich wojnę, na przekór obowiązkom i instynktowi samozachowawczemu, odnajdują w sobie pasję odkrywania tajemnic starożytnych cywilizacji.
koniec
17 grudnia 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zapomniani bohaterowie czasów zarazy
Sebastian Chosiński

16 VIII 2022

Pisząc w połowie lat 60. ubiegłego wieku „Zarazę” – swój najbardziej znany reportaż, poświęcony epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu – Jerzy Ambroziewicz nie mógł wyjawić najważniejszego, czyli tego, skąd choroba wzięła się w stolicy Dolnego Śląska. Ale i bez tej wiedzy jest to fascynująca lektura. Mimo że to opis wydarzeń sprzed kilku dekad, zdaje się być ponownie – po naszych doświadczeniach z pandemią koronawirusa – bardzo aktualny.

więcej »

Krótko o książkach: Z pandemią w tle
Joanna Kapica-Curzytek

15 VIII 2022

„Fałszywy świadek” to mocny thriller, w którym autorka każe swoim postaciom skonfrontować się z dramatyczną przeszłością. To, co było dawniej, wraca w najmniej spodziewanym momencie i nie da się od tego uciec.

więcej »

Przeczytaj to jeszcze raz: Pomiędzy jednym a drugim kuflem leczniczej wody
Sebastian Chosiński

14 VIII 2022

Do Vichy jeździ się po to, aby odpoczywać i popijać lecznicze wody. Skoro tam właśnie Georges Simenon wysłał Maigreta, oznacza to, że z jego organizmem nie jest najlepiej. I nic w tym dziwnego – trzydzieści lat policyjnej pracy musi odbić się na zdrowiu. Po tygodniu pobytu w uzdrowisku policjant z Paryża dowiaduje się o śmierci kobiety, którą codziennie spotykał podczas spacerów. Jak myślicie, wytrzyma czy zaangażuje się w śledztwo?

więcej »

Polecamy

Terapia szokowa

W podziemnym kręgu:

Terapia szokowa
— Marcin Knyszyński

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Mała Esensja: Na własne życzenie
— Wojciech Gołąbowski

Mała Esensja: Przez szacunek dla zwierząt
— Wojciech Gołąbowski

Mała Esensja: U Was też żyją kanapony?
— Wojciech Gołąbowski

Emigracyjne golenie owiec
— Agnieszka Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.