Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Alex Christofi
‹Dostojewski›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDostojewski
Tytuł oryginalnyDostoevsky in Love
Data wydania30 września 2021
Autor
PrzekładHanna Jankowska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8234-325-0
Format320s. 140×216mm; oprawa twarda
Cena44,99
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Krótko o książkach: Potrafił być irytujący
[Alex Christofi „Dostojewski” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Jak stwierdza we wstępie do „Dostojewskiego” Alex Christofi, autor „Idioty” „potrafił być irytujący”. To samo można powiedzieć o tej książce, która bez powodzenia stara się znaleźć drogę między poważną biografią a fabularyzowaną opowieścią.

Miłosz Cybowski

Krótko o książkach: Potrafił być irytujący
[Alex Christofi „Dostojewski” - recenzja]

Jak stwierdza we wstępie do „Dostojewskiego” Alex Christofi, autor „Idioty” „potrafił być irytujący”. To samo można powiedzieć o tej książce, która bez powodzenia stara się znaleźć drogę między poważną biografią a fabularyzowaną opowieścią.

Alex Christofi
‹Dostojewski›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDostojewski
Tytuł oryginalnyDostoevsky in Love
Data wydania30 września 2021
Autor
PrzekładHanna Jankowska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8234-325-0
Format320s. 140×216mm; oprawa twarda
Cena44,99
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Alex Christofi ma na swoim koncie – poza „Dostojewskim” – dwie inne książki, średnio oceniane powieści „Glass” i „Let Us Be True”. Jego wyprawa na obszary non-fiction i próba stworzenia efektu „odtworzonego pamiętnika” pozostaje jednak lekturą pozostawiającą wiele do życzenia. „Moim celem jest zbadanie, czy możliwa jest synteza – opowieść zarówno fabularyzowana, jak i faktograficzna, przedstawiająca Dostojewskiego jego własnymi słowami”. Po przeczytaniu mogę potwierdzić, że taka synteza jest możliwa, ale trudno ją uznać za szczególnie wciągającą.
Największy problem książki sprowadza się do stylu i formy. Christofiemu bardzo zależało na tym, by pisać lekko i przyjemnie, a przy tym garściami cytować samego Dostojewskiego. Świadomie lub nie, autor zupełnie nie podejmuje się rozróżnienia faktów od fikcji: widać to najbardziej wyraźnie w opisie czteroletniej katorgi, która została opisana obszernymi cytatami z „Wspomnień z martwego domu”, jak gdyby wszystkie zawarte tam informacje były szczegółowym zapisem losów samego autora tej książki.
Inna rzecz, że bardzo wyraźnie autor stara się przedstawić swojego bohatera w jak najlepszym świetle, prześlizgując się między wszystkimi wadami jego charakteru i starając się dowieść, że wielki talent pisarski je usprawiedliwia. Wbrew okładkowemu opisowi Dostojewski nie był „oddanym kochankiem” ani „lojalnym bratem”. Swoją pierwszą żonę odesłał z Petersburga, kiedy zaczęła poważnie chorować na gruźlicę, a sam wdał się w romans z pewną pisarką; swojej drugiej żonie miał powiedzieć w trakcie miesiąca miodowego, że „nie ma prawa mieszać się, nawet jeśli miałby romans” (choć z uwagi na fabularyzowany opis tego drugiego epizodu nie wiadomo do końca, czy Dostojewski faktycznie to powiedział). Również stosunki z braćmi układały się różnie – choć prowadzili wspólnie czasopisma, to równie często autor „Zbrodni i kary” polegał na ich wsparciu finansowym, kiedy dłużnicy nie dawali mu spokoju albo kiedy zgrał się do ostatniego grosza w niemieckich kasynach.
Książkę Christofiego czyta się szybko i daje ona ogólny pogląd na życie Dostojewskiego. To jednak zdecydowanie zbyt mało, by można było polecić tę pozycję.
koniec
4 listopada 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Tylko biednych gryzoni żal…
Sebastian Chosiński

28 I 2022

Szynszyle to niewielkie ssaki, jakie w warunkach naturalnych żyją jedynie w Ameryce Południowej. W Polsce, co nie zmieniło się od lat, hodowane są głównie z myślą o wykorzystaniu w przemyśle futrzarskim. W takim też kontekście przedstawiła je Barbara Gordon w kryminale „Błękitne szynszyle”, w którym po raz pierwszy pojawiła się postać porucznika (a później kapitana) Sebastiana Chmury.

więcej »

Zbrodnie w stylu retro: Wejść, ukraść, wyjść i… przeżyć
Sebastian Chosiński

27 I 2022

To nie jest najbardziej udana powieść Adama Nasielskiego, który w połowie lat 30. XX wieku stał się pisarzem rozchwytywanym do tego stopnia, że stać go było na to, aby zamieszkać w naddniestrzańskim kurorcie Zaleszczyki. Chcąc jednak osiągnąć mistrzostwo, trzeba najpierw być zdolnym czeladnikiem. „Fort grozy” – druga powieść przyszłego twórcy postaci Bernarda Żbika – jest właśnie dziełem prozaika, który dopiero poznaje arkana zawodu.

więcej »

Dwadzieścia jeden ról
Joanna Kapica-Curzytek

26 I 2022

Czy „Rewolucja niebieska. Powieść o Mikołaju Koperniku” jest rzeczywiście powieścią? Ten bez wątpienia pięknie napisany utwór sprawdziłby się o wiele lepiej jako esej biograficzny lub historyczny.

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Nie da się uciec
— Joanna Kapica-Curzytek

Kąpiel w letniej wodzie
— Beatrycze Nowicka

Bożonarodzeniowa baśń
— Joanna Kapica-Curzytek

Wzloty i (głównie) upadki
— Miłosz Cybowski

Obyś cudze dzieci uczył….
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Głównie dla specjalistów
— Miłosz Cybowski

Na dalekiej Sanocczyznie
— Miłosz Cybowski

Miał umrzeć młodo…
— Joanna Kapica-Curzytek

Wspomnienia pozostają?
— Beatrycze Nowicka

Kolejna hagiografia
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Ten okrutny XX wiek: Wygrane i przegrane bitwy
— Miłosz Cybowski

Niealgorytmiczny umysł
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Zombie w sosie włoskim
— Miłosz Cybowski

Nekromanci kontratakują
— Miłosz Cybowski

Jesteśmy tylko nośnikami
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: X-Meni nie wystarczają
— Miłosz Cybowski

Dwóch panów w drodze (nie licząc lokaja)
— Miłosz Cybowski

Sześć światów Hain: Świat szósty – dwugłos
— Miłosz Cybowski, Beatrycze Nowicka

Ten okrutny XX wiek: Zbrodnia bez kary
— Miłosz Cybowski

Do księgarni marsz: Listopad 2021
— Miłosz Cybowski, Sławomir Grabowski, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.