Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 października 2022
w Esensji w Esensjopedii

Damon Galgut
‹Obietnica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObietnica
Tytuł oryginalnyThe Promise
Data wydania15 czerwca 2022
Autor
PrzekładDariusz Żukowski
Wydawca Czarne
SeriaPowieści
ISBN978-83-8191-482-6
Format344s. 125×205mm
Cena44,90
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Dysfunkcjonalna rodzina, dysfunkcjonalny kraj
[Damon Galgut „Obietnica” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Powieść „Obietnica” południowoafrykańskiego pisarza odsłania przed nami mroczne dziedzictwo upadającego apartheidu i po mistrzowsku opowiada o ludzkich emocjach.

Joanna Kapica-Curzytek

Dysfunkcjonalna rodzina, dysfunkcjonalny kraj
[Damon Galgut „Obietnica” - recenzja]

Powieść „Obietnica” południowoafrykańskiego pisarza odsłania przed nami mroczne dziedzictwo upadającego apartheidu i po mistrzowsku opowiada o ludzkich emocjach.

Damon Galgut
‹Obietnica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObietnica
Tytuł oryginalnyThe Promise
Data wydania15 czerwca 2022
Autor
PrzekładDariusz Żukowski
Wydawca Czarne
SeriaPowieści
ISBN978-83-8191-482-6
Format344s. 125×205mm
Cena44,90
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Książka została wyróżniona nagrodą Bookera w 2021 roku. Wcześniej utwory tego autora dwukrotnie znalazły się wśród finalistów tego wyróżnienia: „Dobry lekarz” w 2003 (u nas wydany przez Wydawnictwo Pigmalion w 2007 roku) oraz w 2010 - „W obcym pokoju”. Damona Galguta można więc wymieniać w jednym szeregu z innymi wybitnymi pisarzami z RPA, którzy otrzymali nagrodę Bookera: Nadine Gordimer czy John Maxwell Coetzee.
Moje pierwsze spostrzeżenie jest takie, że „Obietnica” bardzo różni się stylistycznie od powieści „W obcym pokoju”, którą określiłam jako „pejzażową”, złożoną ze zdań mających w sobie oddech i przestrzeń. Tutaj technika pisania (porównywana do Virginii Woolf i Williama Faulknera) jest zupełnie inna; proza jest gęsta, szorstka, powikłana i mocno emocjonalna. Angażująca czytelnika bez reszty, nie pozwalająca myśleć o niczym innym.
Jest to bez wątpienia dosyć trudna i wymagająca lektura, przede wszystkim dlatego, że jest mocno osadzona w realiach Republiki Południowej Afryki. Niuanse jej współczesnej historii nie są zbyt dobrze znane polskim czytelnikom i czytelniczkom, co może wpłynąć na odbiór książki. Wielu anglojęzycznych recenzentów podkreśla, że trudne relacje panujące w opisanej w powieści rodzinie (białych) Swartów symbolizują mocno poszarpane w RPA za sprawą apartheidu więzi społeczne. I że dużo czasu będzie musiało jeszcze upłynąć, zanim cokolwiek zmieni się w tym względzie na lepsze. Dysfunkcjonalna rodzina jest więc jak dysfunkcjonalny kraj: niszczy ludzi, nie pozwala dojść do głosu temu, co w nich pozytywnego.
Oś fabuły stanowi ostatnie życzenie umierającej matki, Rachel Swart. Chciała, aby ich czarna służąca Salome otrzymała w spadku położony na terenie ich własności dom, w którym od wielu lat zamieszkuje z kilkunastoletnim synem. Ojciec Manie robi wszystko, by nie spełnić ostatniej woli zmarłej żony. Gdy sam jakiś czas później umiera, sytuacja jest nadal nieuregulowana. Przejmująca spadek trójka rodzeństwa - Amor, Astrid i Anton - jest podzielona jeśli chodzi o ewentualne wyegzekwowanie woli matki. Pojawiają się etyczne pytania o gotowość dotrzymania słowa, spełnienia obietnicy także wobec kogoś, kto się o to nie upomina.
„Obietnica” jest też przejmującym portretem rodzinnym, dalekim od kreowanej w ułamku sekundy iluzji wspólnoty na zdjęciu, na którym wszyscy się uśmiechają. W rodzinie Swartów nie brakuje problemów: jest nieudane małżeństwo, zdrada, alkoholizm, depresja. Więzi między rodzeństwem są słabe i nie ma w nich pozytywnych uczuć. Niezałatwiona od śmierci matki sprawa spadku drenuje je i pustoszy, co znakomicie potrafił pokazać w swojej prozie Galgut.
Powieść jest dla mnie przenikliwym i nie dającym spokoju studium rozkładu międzyludzkich więzi, braku porozumienia i atomizacji. Opisaną tutaj destrukcję można rozumieć także dosłownie, w sensie biologicznym. Nad wszystkimi zawisa widmo śmierci, którego nie da się oddalić. Każdy musi się z nią ułożyć, każdy jest wobec niej sam. Damon Galgut preparuje tu emocje każdego z bohaterów, prześwietla ich myśli, kreśli ich wewnętrzny świat z konsekwencją i dużą dozą psychologicznej prawdy. Wizja świata południowoafrykańskiego autora nie jest być może optymistyczna, ale trzeba jednak pamiętać, że po drugiej stronie wszystkiego, co łączy się ze śmiercią - jest zawsze życie.
koniec
28 lipca 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Efekt motyla
Joanna Kapica-Curzytek

1 X 2022

„Wiolonczelistka” to dwudziesty pierwszy tom z serii powieści szpiegowskich Daniela Silvy z Gabrielem Allonem w roli głównej. Jego akcja jest osnuta wokół prawdziwych wydarzeń.

więcej »

PRL w kryminale: Korsykańska mafia kontra komendant OHP
Sebastian Chosiński

30 IX 2022

Danuta Frey nigdy nie osiągnęła szczególnie wysokiego poziomu literackiego, choć zdarzało jej się publikować powieści przyzwoite (vide „Osiem ramion bogini Kali” oraz „Broszka z zielonych kamieni”). Do takich nie należy niestety wydany przez Iskry w 1984 roku „Ostatni rejs »Korala«”, którego „światowość” prezentuje się tak siermiężnie, iż w czasie jego lektury częściej niż ekscytacja związana z popełnieniem zbrodni pojawia się uśmiech politowania.

więcej »

Przeczytaj to jeszcze raz: Do rytmu piekielnej szanty
Wojciech Gołąbowski

29 IX 2022

Trzeba przyznać, że wydana pierwotnie w 1909 roku marynistyczna powieść grozy „Widmowi piraci” zestarzała się pięknie. Choć trąci nieco myszką, snując losy XIX-wiecznych marynarzy, nadal trzyma klimat.

więcej »

Polecamy

Pierwsza historia przyszłości

Stare wspaniałe światy:

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Listopad 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Efekt motyla
— Joanna Kapica-Curzytek

Los wyjątkowej jednostki
— Joanna Kapica-Curzytek

Dla tej książki warto zrobić wyjątek
— Joanna Kapica-Curzytek

Na upiornej loterii
— Joanna Kapica-Curzytek

W każdej chwili
— Joanna Kapica-Curzytek

Klasa i pochodzenie
— Joanna Kapica-Curzytek

Dwa światy
— Joanna Kapica-Curzytek

Czyszta pjendżeszont dzeszencz
— Joanna Kapica-Curzytek

Poszukiwanie tego, co wspólne
— Joanna Kapica-Curzytek

Bez drętwego dydaktyzmu
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.