Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Jacek Dehnel
‹Lala›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLala
Data wydania12 października 2006
Autor
Wydawca W.A.B.
ISBN83-7414-222-7
Format360s. 125×195mm; oprawa twarda
Cena34,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Strażniczka pamięci
[Jacek Dehnel „Lala” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Zaskoczyła mnie dojrzałość tej książki. Kończąc „Lalę”, Jacek Dehnel miał tylko 22 lata, tymczasem jest to dzieło skończone, przemyślane, a nawet przemyślne.

Marek Remiszewski

Strażniczka pamięci
[Jacek Dehnel „Lala” - recenzja]

Zaskoczyła mnie dojrzałość tej książki. Kończąc „Lalę”, Jacek Dehnel miał tylko 22 lata, tymczasem jest to dzieło skończone, przemyślane, a nawet przemyślne.

Jacek Dehnel
‹Lala›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLala
Data wydania12 października 2006
Autor
Wydawca W.A.B.
ISBN83-7414-222-7
Format360s. 125×195mm; oprawa twarda
Cena34,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Tematem powieści są dzieje wywodzącej się z dawnych Kresów polskiej rodziny inteligenckiej na przestrzeni ostatnich dwóch stuleci. Jej początki, perypetie, wzloty i upadki, a także stan obecny. Materię fabularną stanowią relacje, opowieści, anegdoty. Niektóre z nich skrzą się barwnością opisów (np. gawęda o prapradziadku autora, wielokrotnym bankrucie, który jako pierwszy miał własne auto na Ukrainie, czy przezabawne romanse państwa Korytków w kijowskiej kamienicy), inne – lapidarne i pozbawione stylistycznych ozdobników – poruszają okrutną prawdą (np. migawki z działań wojennych w majątku rodzinnym w Lisowie czy wydarzenie będące przyczyną szaleństwa stryja Macieja).
Fabułą nie rządzi chronologia, raczej kapryśność, meandryczność pamięci opowiadacza. Nad wszystkim panuje jednak autorski narrator, nie ma więc mowy o chaosie czy przypadkowości. Kawałki układanki powoli, nieśpiesznie składają się w całość. Epicki rozmach pozwala na oddech i delektowanie się urodą poszczególnych epizodów. Nie sposób przecenić w tym rolę języka. Bogactwo polszczyzny autora sprawia, że można palce lizać. Poetycki trening zrobił swoje. No i, oczywiście, humor. Dehnel dba o to, by co jakiś czas „odśmiać” czytelnika i również w ten sposób utrzymać jego uwagę.
Historię własnej rodziny, odtwarzaną z babcinych opowieści ciągnących się od dzieciństwa autora, rekonstruuje on w formie zbliżonej do sytuacji ustnego przekazu: są tu zarówno opowiadający, jak i krąg słuchaczy. W tej pierwszej roli występuje przede wszystkim babcia, czyli tytułowa Lala, ale także dziadek czy matka pisarza. Słuchaczem zaś bywa głównie on sam bądź też jego przyjaciele. Przy czym obie strony wykazują aktywność, ba! często zamieniają się rolami. Zafascynowany osobą babci wnuk dorasta z wolna do roli pisarza, dociekliwie i z pietyzmem zbiera strzępy zdarzeń, by skomponować z nich nową, własną opowieść. Czytelnik śledzi nie tylko samą anegdotę, ale również towarzyszące jej okoliczności. Prócz rodowych gadek i legend poznaje także refleksje, jakie wzbudzają one w narratorze. Niejako włączony zostaje w proces tworzenia utworu literackiego, wprowadzony od kuchni w arkana jego powstawania. Dzięki temu powieść o charakterze wspomnieniowo-gawędowym poszerza się o wątki autotematyczne.
Literackie powinowactwa „Lali” każą uważniej spojrzeć na młodego pisarza. Jak u bohatera Proustowskiej sagi „W poszukiwaniu straconego czasu” smak moczonej w kawie magdalenki powodował otwarcie zasobów pamięci, tak oczy narratora otwierają się na dzieje rodziny dzięki babcinym rysunkom, przedstawiającym utracony po wojnie majątek, czy rodowemu sygnetowi, który w tajemnicy pokazuje mu dziadek. Od tego momentu świadomość potomka wzrasta systematycznie, poszerza się o konteksty kulturowe, historyczne, literackie. Wreszcie przejmuje on od swej protoplastki rolę strażnika pamięci i głosiciela rodzinnych opowieści.
Końcowe fragmenty książki, w których narrator jest nie tylko opiekunem starej, niedołężniejącej babci, ale pełni również funkcję jej żywej pamięci, poruszają nie mniej niż odpowiednie partie poetycko-wspomnieniowego tomu Tadeusza Różewicza „Matka odchodzi”, laureata literackiej Nagrody Nike z 2000 roku.
Jacek Dehnel (rocznik 1980), poeta, autor trzech tomików wierszy, laureat Nagrody Kościelskich w 2005 roku i Paszportu „Polityki” w 2006, współprowadzący od kilku miesięcy oryginalny program kulturalny „Łossskot” w TVP1, swoją pierwszą powieścią wysoko zawiesił sobie poprzeczkę. Czy przejdzie pomyślnie test drugiej książki? Będę czekał z niecierpliwością.
koniec
28 maja 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mała Esensja: Niebezpieczne pragnienia
Marcin Mroziuk

24 V 2022

W „Poławiaczce pereł” młoda bohaterka podejmuje wyzwanie, któremu wcześniej nie podołało wielu dorosłych. Na czytelników czeka tutaj sporo emocji, gdyż będą jej towarzyszyć w wyprawie pełnej przygód i niebezpieczeństw. Mimo że to dopiero pierwsza część „Legendy o źrenicy oka” i nie wszystkie wątki zostają zamknięte, to historia opowiedziana przez Karin Erlandsson ma satysfakcjonujące zakończenie.

więcej »

Zawsze jest dobry moment na nowy początek
Joanna Kapica-Curzytek

23 V 2022

„Pewnej sierpniowej nocy” to przejmująca historia miłości, zdrady, zbrodni i straty. Oraz o tym, jak żyć z ich piętnem: przeczekać w samotności największy ból czy wybaczyć?

więcej »

Cień i Pazur: Czeladnik małodobry i jego miecz
Miłosz Cybowski

22 V 2022

„Cień kata” opisuje podróż zawartą między dwiema bramami: przy jednej z nich historia ma swój początek, przy drugiej - znajduje swój niespodziewany koniec. Gene Wolfe bawi się tutaj nie tylko fabułą powieści, ale także jej formą.

więcej »

Polecamy

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym

W podziemnym kręgu:

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Pan życia i śmierci
— Marcin Knyszyński

Jezus na miarę naszych czasów
— Marcin Knyszyński

Imitacje
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Lipiec 2013
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Paweł Micnas, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Tylko dla kulturystów
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Uparty glina z Ystad
— Marek Remiszewski

Kryminał z ambicjami
— Marek Remiszewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.