Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 lipca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Akwarium
‹Тор [Tor]›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułТор [Tor]
Wykonawca / KompozytorAkwarium
Data wydania26 kwietnia 2021
Wydawca Мистерия Звука
NośnikCD
Czas trwania44:51
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Andriej Surotdinow, Boris Griebienszczikow [Борис Гребенщиков], Aleksandr Titow, Brian Finnegan, Liam Bradley, Konstantin Tumanow, Igor Timofiejew, Gleb Griebienszczikow, Aleksiej Zubariew, Boris Rubiekin, Radik Tiuliusz, Sergio Brandao, Steve Gadd, James Hallawell, Jeremy Stacey, Juán José Mosalini, Jarlath Henderson, Manish Vyas, John Joe Kelly, Emre Ramazanoglu, Phil Cunnigham
Utwory
CD1
1) Палёное виски и толчёный мел04:16
2) Бой баба04:36
3) Для тех, кто влюблён05:23
4) Bernie and Ciaran03:25
5) Месть королевы Анны03:50
6) Весть с Елисейских Полей03:13
7) Двери травы03:11
8) Фавн10:46
9) Не трать время06:04
Wyszukaj / Kup

Karaibski puls, słowiańska nostalgia
[Akwarium „Тор [Tor]” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Zaledwie kilka dni temu chwaliłem w tym miejscu najnowszą, wydaną pod koniec maja, płytę Аквариум [Akwarium] Borisa Griebienszczikowa zatytułowaną „Дань”, a tu już pojawia się następna. Gwoli ścisłości: kompilacyjny „Тор” to dzieło o kilka miesięcy wcześniejsze, które najpierw pojawiło się na portalach streamingowych, a dopiero w kwietniu ujrzało światło dzienne w postaci srebrnego dysku.

Sebastian Chosiński

Karaibski puls, słowiańska nostalgia
[Akwarium „Тор [Tor]” - recenzja]

Zaledwie kilka dni temu chwaliłem w tym miejscu najnowszą, wydaną pod koniec maja, płytę Аквариум [Akwarium] Borisa Griebienszczikowa zatytułowaną „Дань”, a tu już pojawia się następna. Gwoli ścisłości: kompilacyjny „Тор” to dzieło o kilka miesięcy wcześniejsze, które najpierw pojawiło się na portalach streamingowych, a dopiero w kwietniu ujrzało światło dzienne w postaci srebrnego dysku.

Akwarium
‹Тор [Tor]›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułТор [Tor]
Wykonawca / KompozytorAkwarium
Data wydania26 kwietnia 2021
Wydawca Мистерия Звука
NośnikCD
Czas trwania44:51
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Andriej Surotdinow, Boris Griebienszczikow [Борис Гребенщиков], Aleksandr Titow, Brian Finnegan, Liam Bradley, Konstantin Tumanow, Igor Timofiejew, Gleb Griebienszczikow, Aleksiej Zubariew, Boris Rubiekin, Radik Tiuliusz, Sergio Brandao, Steve Gadd, James Hallawell, Jeremy Stacey, Juán José Mosalini, Jarlath Henderson, Manish Vyas, John Joe Kelly, Emre Ramazanoglu, Phil Cunnigham
Utwory
CD1
1) Палёное виски и толчёный мел04:16
2) Бой баба04:36
3) Для тех, кто влюблён05:23
4) Bernie and Ciaran03:25
5) Месть королевы Анны03:50
6) Весть с Елисейских Полей03:13
7) Двери травы03:11
8) Фавн10:46
9) Не трать время06:04
Wyszukaj / Kup
W przyszłym roku Boris Borisowicz Griebienszczikow i jego Akwarium (Аквариум) obchodzić będą półwiecze istnienia. Zapewne z tej okazji wielbicieli zespołu czekać będzie wiele niespodzianek. Ale nie ma co ukrywać, że lider tej legendarnej leningradzkiej, a dzisiaj już petersburskiej formacji rockowej regularnie sprawia prezenty swym fanom. Takim podarunkiem był chociażby album „Тор”, który bez żadnych hucznych zapowiedzi muzycy umieścili w portalach streamingowych w ostatni dzień, czyli 31 grudnia, ubiegłego roku. Zainteresowanie nim okazało się tak duże, że kilka miesięcy później – pod koniec kwietnia – moskiewska firma Mistierija Zwuka (Мистерия Звука) zdecydowała się na jego publikację w formie płyty kompaktowej. Tym samym w najlepszy możliwy sposób Griebienszczikow zamknął niezwykle dla siebie pracowity rok pandemiczny. W tym czasie wydał bowiem między innymi solowy „Знак Огня” oraz kompilacyjne „Услышь меня, хорошая” i „Песни Джорджа”.
Swoją drogą „Тор” to też kompilacja. Trafiły na nią – poza dwiema – kompozycje powstające od 2011 roku, które zespół regularnie publikował w formie internetowych singli, ale nie umieszczał, jak dotąd, na fizycznym nośniku. Boris Borisowicz uznał jednak, że te rozproszone piosenki są na tyle dobre, iż zasługują na to, aby zebrać je w jednym miejscu. Powstała więc płyta stylistycznie niejednorodna, którą nagrywano w różnych składach personalnych i w różnych miejscach (od Petersburga po paryskie Saint-Germain, od Nowego Jorku i Richmond po londyńskie studio Abbey Road). Wśród muzyków biorących udział w tych nagraniach, oprócz etatowych członków zespołu, znalazło się kilkunastu gości. Prawdziwa internacjonalistyczna mieszanka: obok, co oczywiste, Rosjan przez wspomniane powyżej studia przewinęli się Anglicy, Szkot i Irlandczycy, Portugalczyk i Argentyńczycy, Amerykanin i Turek (rezydujący w Londynie), wreszcie Hindus. Dla Griebienszczikowa to jednak norma – jest w końcu „obywatelem świata” w jak najbardziej dosłownym znaczeniu tego pojęcia.
Tę niezwykłą składankę lider Akwarium zadedykował jednemu ze swoich towarzyszy – klawiszowcowi Borisowi Rubiekinowi, który występował w zespole przez siedemnaście lat, od 1998 do 2015 roku (pojawia się również na tej płycie). Ostatni koncert zagrał w Niżnym Nowogrodzie 30 października 2015 roku, a dwa dni później już nie żył (co w Rosji jest rzadkością, nie poinformowano opinii publicznej o przyczynie przedwczesnej śmierci artysty). Poza jednym utworem – chodzi o instrumentalny „Bernie and Ciaran”, który wyszedł spod ręki irlandzkiego flecisty Briana Finnegana – wszystkie pozostałe są autorstwa Borisa Borisowicza. Prezentują pełnię jego możliwości twórczych i zainteresowań. Co jedni uznają za plus, inni z kolei dostrzegą w tym specyficznym rozgardiaszu powód do narzekań. Proszę jednak pamiętać, że „Тор” to wydawnictwo podsumowujące pewien okres w dziejach zespołu, zbierające „dzieła rozproszone” i choćby z tego powodu niezwykle istotne dla historyków badających przeszłość Akwarium. Żeby jeszcze tylko Griebienszczikow raczył poinformować, kiedy dokładnie, gdzie i w jakim składzie nagrano poszczególne numery…
Co prawda częściowo można to zrekonstruować, ale czynność taka wymagałaby poświęcenia naprawdę dużo czasu. Lepiej spożytkować go na „lekturę” płyty. A otwiera ją prawdziwy killer: pełen karaibsko-afrykańskich rytmów, roztańczony, z potężnie brzmiącą sekcją dętą i grającym gościnnie na perkusji amerykańskim jazzmanem Steve’em Gaddem utwór „Палёное виски и толчёный мел”. Choć słuchając go, możemy oczyma wyobraźni przenieść się na nadmorską plażę i poczuć pod stopami gorący piasek, to jednak lekko nostalgiczny śpiew Borisa Borisowicza przypomina o słowiańskich korzeniach piosenki. Podobnie rzecz ma się z utrzymanym w bluesowym rytmie, ale niestroniącym również od egzaltowanego boogie „Бой баба”, którego ozdobą staje się… prawosławny chór. Na bębnach z kolei gra tutaj współpracujący z King Crimson Jeremy Stacey. Trochę wytchnienia oferuje natomiast balladowy, ale mający optymistyczny wydźwięk utwór „Для тех, кто влюблён”, w którym na plan pierwszy wybija się melodyjny bandoneon, kojarzony nade wszystko z argentyńskim mistrzem tanga Astorem Piazzollą. Tu słyszymy jego rodaka Juána José Mosaliniego.
Instrumentalny „Bernie and Ciaran” to subtelna folkowa ballada rodem z irlandzkich wrzosowisk. Dominują w niej instrumenty akustyczne: gitara Griebienszczikowa, flażolet kompozytora utworu Briana Finnegana oraz wchodzące z nim w dialog skrzypce Andrieja Surotdinowa. Żywiołowa, pełna perkusyjnych pulsacji (za sprawą Liama Bradleya i Gleba Griebienszczikowa, syna lidera, jak też grającego na irlandzkim bodhránie Johna Joe Kelly’ego) „Месть королевы Анны” urzeka bogactwem dźwięków (do tego, co powyżej, dodajmy jeszcze hinduski santur i wyspiarskie dudy), ale jednocześnie nadzwyczaj przejrzystą aranżacją i wyrafinowaną produkcją, dzięki czemu mimo natłoku instrumentów, każdy jest doskonale słyszalny. W drugim z nowych utworów – „Весть с Елисейских Полей” – słyszymy z kolei najklasyczniejszego, balladowego Borisa Borisowicza, którego wspomagają… smyczki – najprawdopodobniej „wyczarowane” na syntezatorach przez Jamesa Hallawella (znanego brytyjskiego producenta). Karaibskie klimaty powracają jeszcze w dwóch innych numerach: zadziornym „Двери травы” oraz zamykającym wydawnictwo „Не трать время”. Pomiędzy nimi jest jednak jeszcze prawie jedenastominutowy „Фавн”, w którym Griebienszczikow po balladowym (gitara akustyczna i „smyczki”) otwarciu robi przeskok do świata… muzyki klasycznej. Środkowa część kompozycji mogłaby ozdobić każdy współczesny album z półeczki z napisem „modern classical”.
koniec
8 czerwca 2021
Skład:
Boris Griebienszczikow – śpiew, gitara akustyczna, gitara hawajska, muzyka
Aleksiej Zubariew – gitara elektryczna
Andriej Surotdinow – skrzypce
Brian Finnegan – flet, muzyka (4)
Aleksandr Titow – gitara basowa
Igor Timofiejew – saksofon, głos
Boris Rubiekin – instrumenty klawiszowe
Konstantin Tumanow – instrumenty klawiszowe
Gleb Griebienszczikow – instrumenty perkusyjne
Liam Bradley – perkusja, głos

oraz
zespół Szaszki Szambały – sekcja dęta (1)
Radik Tiuliusz – morinhoor (1)
Sergio Brandao – gitara basowa (1)
Steve Gadd – perkusja (1)
James Hallawell – instrumenty klawiszowe (2,5-7)
Chór prawosławny Eparchii Armawirskiej (2)
Jeremy Stacey – perkusja (2)
Tomás Gubitsch – dyrygent (3)
Juán José Mosalini – bandoneon (3)
Jarlath Henderson – dudy (5)
Manish Vyas – santur (5)
John Joe Kelly – bodhrán (5)
Emre Ramazanoglu – programowanie (5)
Phil Cunnigham – akordeon (9)

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o muzyce: Krůk Krukowi oka nie wykole
Sebastian Chosiński

22 VII 2021

Do niedawna jeszcze na polskiej scenie muzycznej nazwa Kruk kojarzyła się przede wszystkim z zespołem grającym melodyjny hard rock. Trzy lata temu jednak na scenę odważnie wkroczyła warszawska grupa… Krůk, której twórczość zahacza o folk i rockową alternatywę. Świadczy o tym jej ubiegłoroczny pełnowymiarowy debiut – „Nibykwiaty”.

więcej »

Krótko o muzyce: Marzenia milionera
Sebastian Chosiński

20 VII 2021

Jeżeli macie mniej więcej pięćdziesiąt lat i nie odstręcza Was melodyjny hard rock i muzyka określana mianem AOR, płyty sygnowane nazwą Intelligent Music Project powinny przypaść Wam do gustu. Wydany w tym roku album „The Creation” jest szóstym w jego dorobku. Wprawdzie nie najlepszym, ale na pewno nie słabym.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Do tańca, nie do różańca
Sebastian Chosiński

15 VII 2021

Po wydanym na początku roku albumie „Continuation” dyskografia Koman Band wzbogaciła się o kolejną wypełnioną archiwaliami płytę. Różnica jednak jest taka, że na „Suicie słonecznej” otrzymujemy nie zbiór utworów z różnych sesji, lecz pełnoprawną, ponad czterdziestominutową kompozycję stworzoną z myślą o… balecie.

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Hołd dla legend minionych
— Sebastian Chosiński

Krótko o muzyce: W hołdzie „Dżordżowi”
— Sebastian Chosiński

Esensja słucha: Październik 2011
— Sebastian Chosiński, Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Bartosz Makświej, Michał Perzyna

Tegoż autora

Dlaczego giną uczciwi ludzie?
— Sebastian Chosiński

Nie każdemu służy morskie powietrze
— Sebastian Chosiński

Nieuleczalna dusza, słaby duch
— Sebastian Chosiński

Tacy artyści, jak Morricone, nie umierają
— Sebastian Chosiński

Śledczy od spraw beznadziejnych
— Sebastian Chosiński

Hołd dla legend minionych
— Sebastian Chosiński

Niebezpiecznie być milionerką
— Sebastian Chosiński

W gnieździe os
— Sebastian Chosiński

Przyjaciel sprzed lat
— Sebastian Chosiński

Gdyby Puebla leżała na Śląsku…
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.