Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Ślady na piasku i kręgi na wodzie

Autorka zadebiutowała w kwietniu 1997 wierszem na śmierć Piotra Skrzyneckiego, który ukazał się w kąciku poetyckim Dziennika Polskiego. Od tamtej pory jej utwory niejednokrotnie publikowane były na łamach czasopism kulturalno-literackich a także w antologii wierszy poetów polskich dla Papieża „Cud który trwa”. Obecnie studiuje polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W przyszłym roku zamierza wydać samodzielny zbiór listów poetyckich oraz wierszy zatytułowany "Listy do Well".

Agnieszka Musialik

Ślady na piasku i kręgi na wodzie

Autorka zadebiutowała w kwietniu 1997 wierszem na śmierć Piotra Skrzyneckiego, który ukazał się w kąciku poetyckim Dziennika Polskiego. Od tamtej pory jej utwory niejednokrotnie publikowane były na łamach czasopism kulturalno-literackich a także w antologii wierszy poetów polskich dla Papieża „Cud który trwa”. Obecnie studiuje polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W przyszłym roku zamierza wydać samodzielny zbiór listów poetyckich oraz wierszy zatytułowany "Listy do Well".
ŚLADY NA PIASKU
***
miękko zapada się w złoto piasku
pięta strachu
zostawia ślad
przesypany potem
jak w klepsydrze czas
przelewa się czara
stopa mewy
być może
to mewa była
nagle poderwana
spadła ostrym płaczem
zostawiła po sobie stygmaty
Zawieszony w locie
Wiatrem szyty
spadasz nagle ikarem
prostopadle do snów
nożem cięta droga wody
Miękko w piach
Zawsze upadki umacniają
jak feniks się rodzisz
z popiołów silny i pewny znów
że upadek nie złamie
jutro znów rozbielisz się jachtem
KRĘGI NA WODZIE
Kropla
Krople deszczu miłują się z wodą
Mierzone chwile jak w klepsydrze
Łzą na policzku
Rosą na pięcie
Śliną śledząc skórę
miłowanie pierwiastków świata
Rysa po kutrach
Wieczorem powracają kutry z łowisk,
wtedy zarzucamy sieci
Rybacy grube węzłami
morze je plącze w długie wodorosty
Na brzegu rozbite ciało ryby
Morze wytrąca każde słowo z ust
rzuca pod nogi połamane muszle
zapewniamy się o czymkolwiek
nawzajem nie słysząc
roztrzepotani skrzydłem fal
koniec
20 lipca 2004

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Wyjść naprzeciw
Dawid Król

8 I 2022

Ciężko jest usiedzieć
w jednym miejscu i czasie
bez oglądania za siebie
na czyjeś „nie udało mi się”

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:kordas73@o2.pl'>Adam Kordaś</a>

Grudniowo, świątecznie
Lila Helena Metryka

25 XII 2021

Chciałoby się zasp
i mrozów, jak drzewiej,
iść w śniegu po pas
Dziecię witać śpiewem.

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Coraz zimniej
Wioletta A. Jaworska

11 XII 2021

oberwanie głowy w chmurach
albo chmur w głowie – ciało przesiąknięte
nie da się zatrzymać naporu wody

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.