Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Jeremi Jastrzębski
‹Wymijanie się pod pełnymi żaglami›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJeremi Jastrzębski
TytułWymijanie się pod pełnymi żaglami
OpisPlastyk, poeta, twórca i koordynator działań grupy poetyckiej „Antologia Oddechów”. Programowo nie zainteresowany drukiem własnej twórczości, aczkolwiek z chęcią czytający swoje wiersze publicznie. Prezentował swoje utwory m.in. podczas kolejnych edycji lubelskiego „Miasta Poezji”, nałęczowskiego „Spaceru z Minerwą po słowach” czy w ramach cyklu „Poezjoterapia”. Miał decydujący wpływ na kształt spektaklu literacko-muzycznego zrealizowanego razem z muzykami rockowej grupy Londyn w 2008, na który złożyły się też jego wiersze w osobistej interpretacji. Współautor spektaklu „Game Over” powstałego w Przestrzeni Inicjatyw Twórczych „Tektura” w 2010 r.
Gatunekpoezja

Wymijanie się pod pełnymi żaglami

Jeremi Jastrzębski
Gdy płyty tektoniczne
Zaczynają taniec którego stawką
Jest panowanie nad tym
Co skrywa głębia

Jeremi Jastrzębski

Wymijanie się pod pełnymi żaglami

Gdy płyty tektoniczne
Zaczynają taniec którego stawką
Jest panowanie nad tym
Co skrywa głębia

Jeremi Jastrzębski
‹Wymijanie się pod pełnymi żaglami›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJeremi Jastrzębski
TytułWymijanie się pod pełnymi żaglami
OpisPlastyk, poeta, twórca i koordynator działań grupy poetyckiej „Antologia Oddechów”. Programowo nie zainteresowany drukiem własnej twórczości, aczkolwiek z chęcią czytający swoje wiersze publicznie. Prezentował swoje utwory m.in. podczas kolejnych edycji lubelskiego „Miasta Poezji”, nałęczowskiego „Spaceru z Minerwą po słowach” czy w ramach cyklu „Poezjoterapia”. Miał decydujący wpływ na kształt spektaklu literacko-muzycznego zrealizowanego razem z muzykami rockowej grupy Londyn w 2008, na który złożyły się też jego wiersze w osobistej interpretacji. Współautor spektaklu „Game Over” powstałego w Przestrzeni Inicjatyw Twórczych „Tektura” w 2010 r.
Gatunekpoezja
• • •
To był dziewiętnastowieczny romans
W dwudziestym pierwszym wieku
Delikatny w półtonach
Oczywisty i niedopowiedziany
Na odległość
Niebezpośredni
Bardziej na facebooku
I messengerze
Niż w rzeczywistości
W tym czasie
zdążyła się rozstać
I rozwieść
Poznać i pokochać
Zmienić pracę
I miejsce zamieszkania
Dwa razy
A my nadal
Trwaliśmy wsparci ku sobie
W nienaturalnym upozowaniu
W czasie pandemii

• • •
Nie płyniemy
Niektórzy próbują
Umierają
Oddychamy powietrzem
Wypełnionym odłamkami
Po utajonych bombardowaniach
W eterze wciąż trwa cisza
Seryjni zabójcy
Powoli penetrują ulice
A nawet protestują
Przeciwko naruszaniu ich praw
Obserwujemy się z daleka
Ostrożnie z obawą
Naruszenia równowagi w kosmosie
Wojna jest już wszędzie
Bez szarż czołgów
I dywanowych nalotów
Można rzec że wszyscy
Miłują pokój tylko Bóg
Jest niezbyt miło widziany
I w dodatku nakazał modlitwy
W oblężonych świątyniach
Oczywiście w reżimie sanitarnym

• • •
Na tych morzach są statki
Podróżujące po portach
Wstają myją zęby wychodzą
Ich życie polega na
Wymijaniu się pod pełnymi żaglami
W locie pomiędzy
Płyną pod upał
I suszą się od pieszczoty
Fal z ich nieustającymi nigdy melodiami
Podchodzenie do lądowania
na tych wszystkich mapach to sztuka
Utrzymywania równowagi
Gdy płyty tektoniczne
Zaczynają taniec którego stawką
Jest panowanie nad tym
Co skrywa głębia
koniec
17 lipca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Z datą w tle
Józef Bilski, Andrzej Samborski, Agata Lalik

27 XI 2021

Błękitne oczy jak lnu kwiaty
winni polskości, krzyżowa ich droga
nadzieja tylko na sprawiedliwość
i myśl, że poszli prosto do Boga.

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Dlatego Miserere mei
Michał Witold Gajda, Jan Stanisław Kiczor, Ryszard Szociński

13 XI 2021

I znów zapłonęły zaduszkowe żalniki, znów minął kolejny rok, twarze naszych przyjaciół płowieją w pamięci… ich światy odchodzą a ból łagodzi czas… Po artystach zostaje jednak coś ponad wspomnienia… zostają ich role, teksty, obrazy, zostaje epoka, którą tworzyli swoim byciem…. Po poetach zostaje trwanie ich słów w wierszach… Powróćmy więc do Wrześni, Warszawy i Bieszczadów w wierszach Michała Witolda Gajdy, Jana Stanisława Kiczora i Ryszarda Szocińskiego…

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Na progu jesieni
Józef Bilski, Andrzej Samborski, Tomasz Kowalczyk

23 X 2021

Lata mijają.
Przychodzą jesienie.
Deszcz. W deszczu nie widać łez.

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.