Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Julia Lenart
‹Percepcja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJulia Lenart
TytułPercepcja
OpisAbsolwentka skandynawistyki, pasjonatka języka norweskiego i kultury nordyckiej. W swoich utworach dotyka problematyki związanej z tworzeniem, feminizmem, miłością. 
Gatunekpoezja

Percepcja

Julia Lenart
Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa

Julia Lenart

Percepcja

Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa

Julia Lenart
‹Percepcja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJulia Lenart
TytułPercepcja
OpisAbsolwentka skandynawistyki, pasjonatka języka norweskiego i kultury nordyckiej. W swoich utworach dotyka problematyki związanej z tworzeniem, feminizmem, miłością. 
Gatunekpoezja
Percepcja
Świat przemierzam, niby podróżnik,
a każdy dom tak bardzo się różni.
Większość wydaje się być tym moim,
lecz ja odchodzę, a dom nadal stoi.
Coś w każdym jest nie tak, by dłużej
zostać. Zrobić pranie, pościerać kurze.
Czai się w każdym ukryta usterka.
Małe pęknięcia w rogu lusterka,
co złowróżą - jak mawia przesąd stary,
a moja głupia dusza lubi wierzyć w czary.
Idę więc dalej świat obserwując bacznie.
Na oko nakładam szkiełko doświadczeń,
co widok zmienia w nie zawsze prawdziwy.
Czasem coś jest proste, a nie cuda, dziwy.
Często przyglądam się zbyt natarczywie.
Niesłusznie dystans, nieufność żywię
do mężczyzn wcale nie takich samych,
do dni i lat ważnych, jeszcze nieznanych,
do świata co wcale nie jest tak zły, być może,
a jeśli jest - szkiełko w innym założę kolorze.

Zatrzymani
Są takie momenty,
które wiszą w czasie
między snem, a zbliżeniem.
Wtedy minuty
czymś innym są zajęte,
bieg śląc w cudne zapomnienie.
Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa,
karmić serce intymnością,
którą beztrosko niesie
ta zwyczajnie niezwykła rozmowa.

Każdy stracił Raj
Miałam na imię Adam,
jak ty.
Chodziłam naga,
błogo nieświadoma,
ciekawa świata.
Chwytałam dzień, nie znając Epikura,
ni Horacego.
Wszędzie wokół - Ewy,
bezustannie karmiły mnie poznaniem.
Mój Raj nie prysł
w chwilę.
Bronił się długo przed zapomnieniem.
To nie miało żadnego sensu.
Ta tragedia dotyczy wszystkich.
Dziś mam na imię Ewa,
jak Ty.
koniec
31 lipca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Z datą w tle
Józef Bilski, Andrzej Samborski, Agata Lalik

27 XI 2021

Błękitne oczy jak lnu kwiaty
winni polskości, krzyżowa ich droga
nadzieja tylko na sprawiedliwość
i myśl, że poszli prosto do Boga.

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Dlatego Miserere mei
Michał Witold Gajda, Jan Stanisław Kiczor, Ryszard Szociński

13 XI 2021

I znów zapłonęły zaduszkowe żalniki, znów minął kolejny rok, twarze naszych przyjaciół płowieją w pamięci… ich światy odchodzą a ból łagodzi czas… Po artystach zostaje jednak coś ponad wspomnienia… zostają ich role, teksty, obrazy, zostaje epoka, którą tworzyli swoim byciem…. Po poetach zostaje trwanie ich słów w wierszach… Powróćmy więc do Wrześni, Warszawy i Bieszczadów w wierszach Michała Witolda Gajdy, Jana Stanisława Kiczora i Ryszarda Szocińskiego…

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Na progu jesieni
Józef Bilski, Andrzej Samborski, Tomasz Kowalczyk

23 X 2021

Lata mijają.
Przychodzą jesienie.
Deszcz. W deszczu nie widać łez.

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.