Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

D’Aria Galicka
‹Marzenie o domu›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorD’Aria Galicka
TytułMarzenie o domu
Gatunekpoezja

Marzenie o domu

D’Aria Galicka
Kołek, na którym wieszam szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz;
za czyimś oknem świata dal
– ale nie tu, ale nie tu…

D’Aria Galicka

Marzenie o domu

Kołek, na którym wieszam szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz;
za czyimś oknem świata dal
– ale nie tu, ale nie tu…

D’Aria Galicka
‹Marzenie o domu›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorD’Aria Galicka
TytułMarzenie o domu
Gatunekpoezja
Modelki van Gogha I
Spóźniły się na casting.
Teraz ze zwieszonymi głowami
odchodzą
w jesień – spóźnioną
o cały wiek.
Śpiące Królewny
obudzone do życia
o sto lat za późno,
by pocałunek słonecznego malarza
zapewnił im nieśmiertelność.

dedykuję mojej Mamie
Zakukała mnie kukułka w zieleń,
w całą gamę jej majowych wcieleń,
w gęstwę trawy, w liście kalin i buczyny,
w brzóz gałęzie, w pędy wierzby i leszczyny.
Zakląskały mnie słowiki w wonie –
w chmury fiołków, w bzów przepastne tonie;
w kobalt nieba, w księżycową łunę,
w słodycz bratków, w błękit niezabudek.
Zaśpiewały mnie skowronki w niebie –
czy odnajdę jeszcze kiedyś siebie?
Czy na zawsze zostać mi w błękicie,
w ptasich głosach, w szumie brzóz,
w zachwycie?…

Trójmostną klamrą brzegi spięte
po obu stronach Sanu lustra,
wzgórza w szeregi drzew zaklęte
błękitu otulone chustą.
Pomiędzy nimi Miasto drzemie
w kołysce dzwonów, w szeptach fal,
z wieżami utkwionymi w niebo,
w gołębich lotów siną dal.
Układam je w szkatułce wspomnień:
dziecinnych marzeń, blasków tęcz,
pod głowę wkładam lata wonie,
na klucz zamykam. Pada deszcz.

Marzenie o domu
Kołek, na którym wieszam szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz;
za czyimś oknem świata dal
– ale nie tu, ale nie tu…
Miejsce, o które wspieram skroń,
czajnik na gazie, szklanka, stół…
Gdzieś może czeka na mnie dom
– ale nie tu, ale nie tu…
Więc może trzeba ruszyć w świat
i o podpowiedź pytać wiatr
– niech mnie zawiedzie pod ten dach,
który widziałam dotąd w snach,
gdzie:
Kołek, na którym powieszę szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz,
i za oknami świata dal
– i dom mój będzie właśnie tu!
koniec
7 maja 2022
D’Aria Galicka – marzycielka-imaginantka, poetka niedoskrzydlona, bajarka, pieśniarka, animatorka i organizatorka kultury. Z niedokształcenia anglistka, z duszy romantyczka, humanistka o wielokulturowych zainteresowaniach, wielbiąca taniec i śpiew, Piękno i Słowo; miłośniczka natury i dalekich wędrówek (także w wyobraźni). Weganka zaintrygowana szeroko pojętą duchowością. Realizująca się zarówno w rozmaitych formach artystycznego wyrazu (od poezji, przez śpiew i teatr po rękodzieło artystyczne), jak i w działalności społecznej.
Autorka i reżyserka spektakli poetyckich: „Refleksyjność moja codzienna” (2010); „Przemiany” (2011); „Gdzie Rusałki mówią dobranoc” (Lublin Miasto Poezji 2011); „Skrzydłem trąceni” (2012). Założycielka grupy poetycko-literackiej ‘c.d.n.’, działającej przy ACK UMCS „Chatka Żaka”; organizatorka (i prowadząca) licznych warsztatów artystyczno-kulturalnych i okołoliterackich oraz spotkań autorskich. Autorka i realizatorka „Festiwalu bajkotworzenia” (2012-2016) oraz cyklu wydarzeń „Spotkania z Kulturami Świata” (2013-2016); współorganizatorka „Dni Celtyckich” (2002) i Lubelskiego Przeglądu Poetyckiego „Strojne w biel czyli Zima z Bazuną” (2013, 2014). Przemyślanka, utkwiona w Lublinie niestety…

Komentarze

03 VI 2022   07:18:46

Fajne wiersze, ale najbardziej spodobal mi sie MARZENIE O DOMU.

Dziekuje!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Noc Świętojańska
Wioletta A. Jaworska, D’Aria Galicka, Katarzyna Tercha-Frankiewicz, Izabela Zubko

25 VI 2022

Znowu, jak za dawnych lat,
kwitnie w lesie kwiat paproci –
co się w starych baśniach złoci,
co otwiera szczęścia świat.

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Anioły
Katarzyna Tercha-Frankiewicz

11 VI 2022

anioł bieszczadzki wędruje
z naręczem barwnych kwiatów
wabi zapachem pszczoły
motyle i ludzi

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Przybysz
Grażyna Jarzyńska

21 V 2022

Na zgliszczach domu
kładzie swe serce
niczym podkowę,
co dała szczęście
na powrotną drogę.

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.