Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXIII

Konkursy

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Didier Conrad, Fabcaro
‹Asteriks #40: Biały irys›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsteriks #40: Biały irys
Scenariusz
Data wydania27 października 2023
RysunkiDidier Conrad
PrzekładMarek Puszczewicz
Wydawca Egmont
CyklAsteriks
ISBN9788328166196
Format48s. 216x285mm
Cena27,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Powrót do korzeni
[Didier Conrad, Fabcaro „Asteriks #40: Biały irys” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Juliusz Cezar wysyłał już do galijskiej wioski całą masę jednoosobowych koni trojańskich. Przybysze mącili w głowach prostodusznym Galom, aby ułatwić Rzymianom zwycięstwo, ale zawsze odchodzili z kwitkiem. Do bram wioski puka właśnie kolejny podejrzany gość.

Marcin Knyszyński

Powrót do korzeni
[Didier Conrad, Fabcaro „Asteriks #40: Biały irys” - recenzja]

Juliusz Cezar wysyłał już do galijskiej wioski całą masę jednoosobowych koni trojańskich. Przybysze mącili w głowach prostodusznym Galom, aby ułatwić Rzymianom zwycięstwo, ale zawsze odchodzili z kwitkiem. Do bram wioski puka właśnie kolejny podejrzany gość.

Didier Conrad, Fabcaro
‹Asteriks #40: Biały irys›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsteriks #40: Biały irys
Scenariusz
Data wydania27 października 2023
RysunkiDidier Conrad
PrzekładMarek Puszczewicz
Wydawca Egmont
CyklAsteriks
ISBN9788328166196
Format48s. 216x285mm
Cena27,99
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Komiksowi Galowie byli zawsze dość nieokrzesanymi, wybuchowymi i prędkimi w słowach raptusami. Nieświeże ryby u Ahigieniksa albo recital Kakofoniksa i awantura gotowa. Rzymski szpieg Plusujemnus chce okrzesać naszych bohaterów, serwując im podstępnie kursy pozytywnego myślenia. Wprowadza je równolegle w rzymskim obozie Rabarbarum, przedstawiając Galów nie jako wpadających w berserk szaleńców, lecz „ludzi tak od nas różnych w swych nieoczekiwanych zachowaniach”. Okrągłe słówka pełne słowiczych treli, rezygnacja z inwektyw, same pochwały, pochlebstwa i komunały. Grubi są zaokrągleni w natchniony sposób, furiat promieniuje nieokiełznaną energią, a śmierdzący leń zaspokaja swoje potrzeby czasowe. Asteriks i Obeliks nie rozumieją nowego świata, stawiają mu opór i chcą uratować wioskę przed upadkiem. Ba, muszą nawet udać się do wiecznie zakorkowanej Lutecji!
Dziesięć lat temu scenariusze „Asteriksa” zaczął pisać Jean-Yves Ferri, a rysować – Didier Conrad. Panowie stworzyli pięć albumów, które nie trzymały niestety poziomu dokonań Goscinnego i Uderzo, ale i tak były całkiem niezłe. Czterdziesty odcinek, zatytułowany „Biały Irys”, napisany został przez nowego scenarzystę o pseudonimie FabCaro, który w bardzo udany sposób przywołał ducha starych „Asteriksów”. Dużo tu dialogów, gier słownych, nieoczywistych żartów, a mniej slapsticku i prostych żartów. Rysuje nadal Conrad, stary wyga, mistrz w naśladowaniu Alberta Uderzo – jak zwykle wysokiej próby ilustracje i czysta komiksowa radość.
Zgodnie z niepisaną zasadą, wedle której od 2013 roku fabuły odcinków „Asteriksa” umiejscowione zostały na przemian w domu i na wyjeździe, przyszła pora na przygodę lokalną. Dopiero pod koniec odcinka wyjeżdżamy do Lutecji, ale i tak schemat został nienaruszony. Widać od razu, o co chodzi FabCaro, wiemy, czego się czepia. Ano fałszywego obrazu nas samych, jaki kreujemy w mediach społecznościowych albo przez słuchanie wszelkiego rodzaju wyrachowanych influencerów, szemranych doradców pozytywnego myślenia, czy poprzez zdrowe odżywianie bez zachowania umiaru. Sprzeciwia się też przesadzonej poprawności politycznej, wieszczy koniec satyry i zwykłego krytycyzmu oraz apeluje o zdrowy rozsądek. Można się oczywiście oburzać na pewien brak współczesnej wrażliwości FabCaro, bo on raczej nie zarzucałby niepoprawności serialowi „Przyjaciele”, a i „Latający Cyrk Monty Pythona” zapewne obejrzałby z przyjemnością. Ale nie zmienia to faktu, że autor ma rację. Druid Panoramiks zastanawia się nawet, co będzie za kilka pokoleń, kiedy to idee Plusujemnusa być może trafią na podatniejszy grunt.
„Biały irys” jest najlepszym odcinkiem „Asteriksa” od czasów ostatniego, który napisał i narysował Albert Uderzo. Jak wszystkie poprzednie skierowany jest teoretycznie do odbiorcy w każdym wieku, ale w tym przypadku najwięcej wyniosą z niego dorośli. Tak, jak to kiedyś bywało.
koniec
13 listopada 2023

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

To jedzenie robi jedzenie!
Dagmara Trembicka-Brzozowska

27 II 2024

„Delisie” to trochę fenomen - personifikacje jedzenia narodzone na DeviantArcie autorki rysunków, Magdaleny Kani znanej jako Meago, zdobyły sporą popularność wśród internautów i trafiły w końcu na papier.

więcej »

Dobrze, że to już koniec
Maciej Jasiński

26 II 2024

Cykl „Batman Metal” wydawał mi się projektem o niezbyt dużym potencjale na kontynuację, jednak byłem w błędzie, bo Scott Snyder postanowił to mocno rozbudować. Po drodze do finału mieliśmy w tym świecie jeszcze pięć tomów „Ligi Sprawiedliwości”, album „Wojna totalna: Rok łotrów” oraz dwa tomy „Batman, który się śmieje” i „Batman, który się śmieje: Zarażeni”. Cykl „Death Metal” definitywnie kończy ten tworzony od lat projekt. Czy warto było czekać, aby poznać finał?

więcej »

W oparach nostalgii
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

25 II 2024

„Czułe pożegnanie, część 2” to, jak sam tytuł wskazuje, pożegnanie z serią „Deadly Class”. I choć nie wiem, czy jest ono czułe, to na pewno nostalgiczne. Będzie mi bardzo brakowało tego tytułu.

więcej »

Polecamy

Superheroizm psychodeliczny

Niekoniecznie jasno pisane:

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część druga
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część pierwsza
— Marcin Knyszyński

Superbohater zza biurka
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

W stepie szerokim
— Marcin Knyszyński

Galijska zmiana pokoleniowa
— Marcin Osuch

Deficyt Asteriksa w Asteriksie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Na pograniczu
— Marcin Knyszyński

Buddy comics
— Marcin Knyszyński

Otchłanie papieskiej alkowy
— Marcin Knyszyński

Krakoa, wyspa jak krew czerwona
— Marcin Knyszyński

Zagryzieni w kadrze
— Marcin Knyszyński

Początek koszmaru
— Marcin Knyszyński

Przerost formy nad treścią
— Marcin Knyszyński

Indiana Wayne i starożytna zaraza
— Marcin Knyszyński

Album reprezentatywny
— Marcin Knyszyński

Ku lepszemu
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.