Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 grudnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Gustav Deutsch
‹Shirley: Wizje rzeczywistości›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułShirley: Wizje rzeczywistości
Tytuł oryginalnyShirley: Visions of Reality
Dystrybutor Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Data premiery21 marca 2014
ReżyseriaGustav Deutsch
ZdjęciaJerzy Palacz
Scenariusz
ObsadaStephanie Cumming, Christoph Bach, Florentín Groll, Elfriede Irrall, Tom Hanslmaier
MuzykaChristian Fennesz
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiAustria
Czas trwania92 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Żywa tajemnica
[Gustav Deutsch „Shirley: Wizje rzeczywistości” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Zapewne wszyscy bawiliśmy się kiedyś w ożywianie obrazków. Zdjęcia z gazet, reklamy i inne nieme kadry – wszystko nadaje się, by dopisać do tego chmurki z dialogiem. W „Shirley – wizjach rzeczywistości” zabawa ta nabiera powagi. Ożywiane są bowiem dzieła Edwarda Hoppera.

Gabriel Krawczyk

Żywa tajemnica
[Gustav Deutsch „Shirley: Wizje rzeczywistości” - recenzja]

Zapewne wszyscy bawiliśmy się kiedyś w ożywianie obrazków. Zdjęcia z gazet, reklamy i inne nieme kadry – wszystko nadaje się, by dopisać do tego chmurki z dialogiem. W „Shirley – wizjach rzeczywistości” zabawa ta nabiera powagi. Ożywiane są bowiem dzieła Edwarda Hoppera.

Gustav Deutsch
‹Shirley: Wizje rzeczywistości›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułShirley: Wizje rzeczywistości
Tytuł oryginalnyShirley: Visions of Reality
Dystrybutor Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Data premiery21 marca 2014
ReżyseriaGustav Deutsch
ZdjęciaJerzy Palacz
Scenariusz
ObsadaStephanie Cumming, Christoph Bach, Florentín Groll, Elfriede Irrall, Tom Hanslmaier
MuzykaChristian Fennesz
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiAustria
Czas trwania92 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wprawdzie w filmie Gustava Deutscha nie czytamy komiksowych chmurek, to pomysł na opowieść w gruncie rzeczy polega na tym samym. Dopisywanie nieopisanych wcześniej treści mogłoby wywołać efekt przez swoją groteskowość przezabawny (czego przykładem popularne w Polsce Sztuczne Fiołki). Deutsch malarską ikonę traktuje jednak z szacunkiem, a „Wizje rzeczywistości” czyni kontemplacją wierną duchem twórczości nowojorskiego artysty. Zadanie ma o tyle wdzięczne, że dorobek „malarza tajemnicy” (jak mówi się o Hopperze) stale zmusza do relacji z odbiorcą. Statyczne, lakoniczne kadry zawsze uderzają ciszą, oszczędnością użytych środków. Wychodzi z nich jakiś narracyjny brak – zmuszający widza do dobudowywania własnej historii poza ramami i poza momentem uchwyconym na obrazie.
Narracji Deutscha daleko do pochwały niczym nieograniczanej imaginacji. Jego opowieść zamyka się na rozpoznawalnych kompozycjach, motywach i tematach Hoppera. Austriacki filmowiec inscenizuje chronologicznie trzynaście prac artysty, tworząc opowieść o jednej bohaterce – choć, jak się uważa, na płótnach wcielającej się w ciała o wielu twarzach, to będącej jedną i tą samą kobietą. Deutsch określa ją imieniem Shirley, w rzeczywistości była to Josephine Nivison, żona i sekretarka artysty. To postać depresyjna, zamknięta w sobie, niezdolna do otwarcia przed odbiorcą (i, jak się okazuje, przed sobą samą także). Wiecznie zapatrzona w przestrzeń, na obrazach pozostawała enigmą, której przedmiot zainteresowania nie był nam znany, lub też everymanem, w którym niektórzy z nas mogli widzieć siebie – zapatrzonych w przyszłość, lecz zaklętych w bezruchu, szaraczków niezdolnych realizować własne marzenia. Na ekranie, mimo że nadal milcząca, Shirley udziela głosu z offu. Słyszymy jej myśli, autoanalizy, istne strumienie świadomości. Z wewnętrznego monologu wysnuwamy jej troski i obawy.
Shirley zdaje się pryzmatem, przez który prześwitują stałe tematy Hoppera: pozbawiony charakteru nowojorski pejzaż, wielkomiejska samotność Amerykanów, niepokoje sekretarek, urzędników, dojrzałych kobiet w zimnych hotelach, klientów barów – czyli klasy średniej lat 30. XX wieku i kolejnych trzech dekad (w tych właśnie ramach czasowych zamyka się opowieść Deutscha). Oprócz monologu Shirley, słyszymy także autentyczne audycje radiowe z tamtych czasów. Głos spikera osadza indywidualne dylematy kobiety w tle zmieniających się epok: wielkiego kryzysu, II wojny światowej i realiów zimnowojennych. Ponieważ, ku zaskoczeniu widza, sama bohaterka nie starzeje się, wobec zmieniającej się przez trzy dekady rzeczywistości pozostaje jak gdyby nieruchomym punktem, stałym elementem już nie tylko twórczości Hoppera, ale figurą ówczesnego amerykańskiego pejzażu społecznego. Podobnie przestrzenie, w których rozgrywa się film: pozbawione znaków szczególnych klaustrofobiczne pomieszczenia, zerwane tynki, gołe okna stają się wiecznym towarzyszem i świadectwem nieustannej samotności Shirley. Użyte światło też jak gdyby potwierdza to, co zawarł na swoich płótnach Hopper: promienie słoneczne niemal rażą po oczach, lecz to, co oświetlają, nie jest już dostrzegalne. Daleki horyzont nie jest dostępny naszym oczom. A i bohaterka patrzy tęsknym wzrokiem, lecz, ospała, nie może się przecież ruszyć.
Deautsch nie odkrywa na nowo Hoppera. Składa mu hołd, przerabia na ekran i unaocznia to, co u artysty było niedopowiedziane. Można narzekać, że wykłada kawa na ławę. Można też skarżyć się na to, że lektura całego filmu na poziomie intelektualnym pozostawia wiele do życzenia – wszak wynurzenia przygnębionej kobiety nie muszą interesować każdego. Deutschowi udaje się jednak rzecz niebagatelna: mimo że pozornie wysławia niewysławiane, to próby zgłębienia na ekranie kadrów Hoppera wciąż pozostawiają pole do namysłu. Te dzieła wciąż zachowują swój sekret.
koniec
21 marca 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Zły emir nie daje za wygraną
Sebastian Chosiński

7 XII 2022

„Upadek Czarnego Konsula” to udane zwieńczenie utrzymanej w stylistyce easternu uzbeckiej trylogii historyczno-rewolucyjnej Kamila Jarmatowa, której poprzednimi częściami były filmy „Burza nad Azją” i „Jeźdźcy rewolucji”. W dużym stopniu dlatego, że na ekranie widzimy wreszcie nietuzinkowe postaci historyczne: ostatniego emira Buchary oraz stojącego po drugiej stronie barykady Michaiła Frunzego – dowódcę wojskowego do specjalnych poruczeń.

więcej »

Władca pierścieni: Pierścienie władzy: Odc. 7. Lista poległych i ocalałych
Marcin Mroziuk

5 XII 2022

Przekonamy się, że skutki erupcji Góry Przeznaczenia nie ograniczyły się do terenów położonych w jej najbliższym sąsiedztwie, bo niszczycielska siła wulkanu dała się we znaki nawet wędrującym z dala od niego harfootom. Oczywiście najbardziej ucierpieli przybyli do Krajów Południowych Númenoryjczycy oraz ocaleni przez nich mieszkańcy Tirharad. Nie ulega wątpliwości, że z kolei dla Adara i jego orków to wymarzone warunki do podjęcia dalszej ekspansji.

więcej »

East Side Story: Od zguby tylko jeden krok
Sebastian Chosiński

4 XII 2022

W światku kinematograficznym nigdy nie brakowało ambitnych amatorów, którzy za niewielkie pieniądze realizowali swoje marzenia o kręceniu filmu. Niektórzy z nich zostawali w przyszłości nawet zawodowymi reżyserami i robili wielkie kariery. Czy jest ona pisana także mieszkającemu w kazachskiej Astanie Julianowi Sawickiemu? Po oglądnięciu dramatu sensacyjnego „Krok” nie sposób udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Co – z punktu widzenia twórcy – wcale nie jest taką złą wiadomością.

więcej »

Polecamy

Urok zła

Z filmu wyjęte:

Urok zła
— Jarosław Loretz

Kamień u szyi
— Jarosław Loretz

Mielolot z wytrzeszczem
— Jarosław Loretz

Trzymaj waść, ino krzepko
— Jarosław Loretz

Wio, mój koniku!
— Jarosław Loretz

O aeroplanie na planie (zdjęciowym) - słowo trzecie
— Jarosław Loretz

O aeroplanie na planie (zdjęciowym) - słowo drugie
— Jarosław Loretz

O aeroplanie na planie (zdjęciowym) - słowo pierwsze
— Jarosław Loretz

Grypsera
— Jarosław Loretz

Wklej coś tam coś tam
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

13. T-Mobile Nowe Horyzonty: Relacja druga
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Sztuka? Gdzieś zaginęła. Ale szlak został przetarty
— Gabriel Krawczyk

W tęczowych kolorach
— Gabriel Krawczyk

Siedem „ale” przeciw „Trzynastu powodom”
— Gabriel Krawczyk

Duchowa biografia erotyczna
— Gabriel Krawczyk

Paterson lubi to!
— Gabriel Krawczyk

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Kryminał milicyjny à rebours
— Gabriel Krawczyk

Biograficzne rzemiosło
— Gabriel Krawczyk

Nieszkodliwe kłamstwa i miarkowane sentymenty
— Gabriel Krawczyk

Bridget Jones i Tarantino
— Gabriel Krawczyk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.