Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Peter Landesman
‹Parkland›

EKSTRAKT:10%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułParkland
ReżyseriaPeter Landesman
ZdjęciaBarry Ackroyd
Scenariusz
ObsadaMarcia Gay Harden, Zac Efron, Mallory Moye, Paul Giamatti, Bitsie Tulloch, Ron Livingston, Jason Douglas, David Harbour
MuzykaJames Newton Howard
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania93 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

London Film Festival 2013: Gwiaździsty sztandar powiewa
[Peter Landesman „Parkland” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Odkładając na bok wątpliwości zasiane przez Olivera Stone’a i Samotnych Strzelców wszyscy wiemy, co wydarzyło się 22 listopada 1963 roku; John F. Kennedy został zastrzelony w Dallas przez Lee Harvey Oswalda. W tym roku mija 50-ta rocznica tego tragicznego zajścia, które, jak się powszechnie uważa, pozbawiło Amerykę niewinności. „Parkland” Petera Landesmana to próba spojrzenia na to wydarzenie oczami zwykłych ludzi.

Marta Bałaga

London Film Festival 2013: Gwiaździsty sztandar powiewa
[Peter Landesman „Parkland” - recenzja]

Odkładając na bok wątpliwości zasiane przez Olivera Stone’a i Samotnych Strzelców wszyscy wiemy, co wydarzyło się 22 listopada 1963 roku; John F. Kennedy został zastrzelony w Dallas przez Lee Harvey Oswalda. W tym roku mija 50-ta rocznica tego tragicznego zajścia, które, jak się powszechnie uważa, pozbawiło Amerykę niewinności. „Parkland” Petera Landesmana to próba spojrzenia na to wydarzenie oczami zwykłych ludzi.

Peter Landesman
‹Parkland›

EKSTRAKT:10%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułParkland
ReżyseriaPeter Landesman
ZdjęciaBarry Ackroyd
Scenariusz
ObsadaMarcia Gay Harden, Zac Efron, Mallory Moye, Paul Giamatti, Bitsie Tulloch, Ron Livingston, Jason Douglas, David Harbour
MuzykaJames Newton Howard
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania93 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Parkland” jest adaptacją „Czterech dni w listopadzie” Vincenta Bugliosi, prawnika, który zasłynął między innymi jako oskarżyciel Charlesa Mansona. W swojej książce utrzymywał on, że tylko Oswald był odpowiedzialny za zabójstwo Kennedy’ego, a wszelkie dobudowane wokół tego teorie spiskowe należy bezsprzecznie odrzucić. Peter Landesman, były dziennikarz i reżyser filmu, wydaje się z tym zgadzać. Jego film nie stanowi kolejnej próby odkrycia, kto tak naprawdę stał za atakiem na prezydenta.
„Parkland” nie zamierza walczyć z teoriami spiskowymi ani zabierać głosu w tej kwestii: „Ta rozmowa już się odbyła i zawsze będziemy ją prowadzić, my skupiliśmy się na surowej, emocjonalnej prawdzie. Chcieliśmy porozmawiać o czymś innym, o czymś, o czym nigdy nie rozmawiano; o ludziach, którzy najmocniej to wydarzenie odczuli. Właśnie to stanowi podstawę filmu.” Na papierze taka idea wydaje się szczytna, gorzej z jej realizacją.
„Parkland” ma wiele wad, ale chyba najbardziej zaszkodził mu…Emilio Estevez.
W 2006 roku na ekrany trafił „Bobby”, film w reżyserii byłego członka „Brat Pack”. Ukazywał on kulisy zabójstwa senatora Roberta Kennedy’ego widziane oczami tak zwanych „szarych ludzi”; turystów, pracowników hotelu, ochroniarzy. Brzmi znajomo?
„Parkland” to dokładna kopia tamtego filmu. Różni je tylko osoba ofiary i miejsce akcji, tu hotel zastąpił tytułowy szpital, do którego trafił zarówno postrzelony prezydent, jak i jego zabójca.
Jak wcześniej „Bobby”, film Landesmana opiera się na znanych nazwiskach zaangażowanych w produkcję, z tą drobną różnicą, że tym razem zamiast Ashtona Kutchera dostajemy grubego Zaca Efrona. Oglądanie go przypomina dziecięcą zabawę w „Zgadnij, kto to?”
Film wyprodukował sam Tom Hanks, a w obsadzie znaleźli się między innymi Paul Giamatti, Billy Bob Thorton, Marcia Gay Harden, Jacki Weaver czy Tom Welling. Mimo faktu, że większość z nich to dobrzy, wielokrotnie nagradzani aktorzy, nie udaje im się wyraźnie zaznaczyć swojej obecności, zanim podejmiemy próbę nawiązania emocjonalnej więzi z którymś z bohaterów w kolejce czeka już trzech następnych. Więcej życia miały w sobie epizodyczne postaci z „Przyjaciół”.
Przy takim nagromadzeniu gwiazd najciekawsze wyzwanie spoczęło na barkach stosunkowo mało znanego aktora, jako jedyny też nieźle się z niego wywiązał. James Badge Dale w roli Roberta Oswalda przekonuje jako zwykły obywatel, który w przeciągu paru minut staje się bratem najbardziej znienawidzonej postaci na świecie. Według reżysera to kluczowa postać filmu: „Robert Oswald obudził się tamtego dnia i odkrył, że jego brat to wcielony diabeł. Każdemu z nas mogło się coś takiego przytrafić. Zarówno pod względem uczuciowym jak i metaforycznym, dla mnie Robert w najgłębszy sposób ukazuje siłę tej historii. Jest bardzo blisko związany z tymi wydarzeniami, w końcu to właśnie jego brat podobno zabił prezydenta, ale też dlatego, że on po prostu stara się jak może. Podczas tego weekendu musi zrozumieć, że jego życie na zawsze się zmieniło, pojąć, kim jest i pochować brata. Dla mnie jest w tym szekspirowski patos. Nie chcę zabrzmieć pompatycznie, ale on po prostu wyobraża nas wszystkich.”
Problem „Parkland” polega na tym, że jak przystało na dumnego reprezentanta amerykańskiego kina patriotycznego jest zupełnie pozbawiony ironii. Męczą ciągłe nawiązania do ataku 9/11, zapewnienia o sile zwykłych ludzi (czyt. Amerykanów) i wierze w Boga, honor i ojczyznę. Nie wspominając o tym, że ujęcia pokazujące powiewającą na wietrze amerykańską flagę powinny już zostać oficjalnie zabronione.
Przyczyna, dla której ten szkolnie poprawny, bezbarwny film trafił na festiwal zamiast na ekran telewizora wydaje się jasna – zbliżająca się okrągła rocznica śmierci Kennedy’ego. Reżyser nie ukrywał, że nie jest to wyłącznie zbieg okoliczności: „Moim założeniem było sprawić, aby widzowie postawili się na miejscu tamtych ludzi, żeby te wydarzenia omiotły ich jak fala. Biorąc pod uwagę, że wkrótce będziemy obchodzić 50-tą rocznicę, pomyślałem: czemu nie teraz?”
Na Halloween widzom oferuje się krwawe horrory, na Walentynki – komedie romantyczne, dlaczego więc nie wypuścić czegoś na uczczenie zabójstwa prezydenta? Szkoda, że „Parkland” nie wydaje się niczym więcej niż chłodną biznesową kalkulacją.
koniec
13 października 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Sez. 2. odc. 8. Porozmawiajmy o zabijaniu
Marcin Mroziuk

12 IV 2024

Chociaż główny bohater znalazł się w na pierwszy rzut oka beznadziejnym położeniu, to w istocie nie zastanawiamy się, czy uda mu się rozprawić z Langstonem i jego ludźmi, lecz jedynie czekamy, by dowiedzieć się, w jaki sposób tego dokona. Niestety tutaj twórcy scenariusza zdecydowanie przesadzili, gdyż pozwolili Reacherowi na zupełnie nieprawdopodobne wyczyny.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słona pustynia Tadżykistanu
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Bruno Jasieński to polski poeta, prozaik i dramaturg. Autor głośnej powieści „Palę Paryż”, która przyczyniła się do jego wydalenia z Francji i przeprowadzki do Związku Radzieckiego. Tam w pierwszej połowie lat 30. zdobył rozgłos za sprawą rozgrywającego się w sowieckim Tadżykistanie socrealistycznego produkcyjniaka „Człowiek zmienia skórę”. W 1978 roku książkę ten przeniósł na ekran bucharski Żyd Bension (Boris) Kimiagarow.

więcej »

Reacher: Sez. 2. odc. 7. Każda akcja powoduje reakcję
Marcin Mroziuk

8 IV 2024

Tak jak można się było spodziewać, ani Reacher, ani jego ludzie nie zamierzają puścić płazem tego, co spotkało Russo. Szkopuł w tym, że Langston też nie pozostaje bezczynny, dlatego w miarę rozwoju wydarzeń napięcie tylko rośnie.

więcej »

Polecamy

Wilkołaki wciąż modne

Z filmu wyjęte:

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.