Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 maja 2024
w Esensji w Esensjopedii

Wim Wenders
‹Perfect Days›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPerfect Days
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery12 kwietnia 2024
ReżyseriaWim Wenders
ZdjęciaFranz Lustig
Scenariusz
ObsadaYumi Asô, Tokio Emoto, Sayuri Ishikawa, Tomokazu Miura, Arisa Nakano, Min Tanaka, Kôji Yakusho, Aoi Yamada
Rok produkcji2023
Kraj produkcjiJaponia, Niemcy
Czas trwania123 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Co nam w kinie gra: Perfect Days
[Wim Wenders „Perfect Days” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Proza życia według klozetowego dziada” może nie brzmi za zbyt chwytliwy filmowy tagline, ale Wimowi Wendersowi chyba coraz mniej zależy, aby jego filmy cechowały się przede wszystkim potencjałem na komercyjny sukces. Zresztą przepełnione nostalgią „Perfect Days” koresponduje całkiem nieźle z powoli podsumowującym swoją twórczość Niemcem, który jak wielu starych mistrzów, powoli zaczyna odchodzić do filmowego lamusa. Nie znaczy to jednak, że zasłużony reżyser żegna się z kinem. Tym bardziej że „Perfect Days” potwierdza, że mimo niemal 80 lat na karku, wciąż jest w bardzo dobrej formie.

Kamil Witek

Co nam w kinie gra: Perfect Days
[Wim Wenders „Perfect Days” - recenzja]

„Proza życia według klozetowego dziada” może nie brzmi za zbyt chwytliwy filmowy tagline, ale Wimowi Wendersowi chyba coraz mniej zależy, aby jego filmy cechowały się przede wszystkim potencjałem na komercyjny sukces. Zresztą przepełnione nostalgią „Perfect Days” koresponduje całkiem nieźle z powoli podsumowującym swoją twórczość Niemcem, który jak wielu starych mistrzów, powoli zaczyna odchodzić do filmowego lamusa. Nie znaczy to jednak, że zasłużony reżyser żegna się z kinem. Tym bardziej że „Perfect Days” potwierdza, że mimo niemal 80 lat na karku, wciąż jest w bardzo dobrej formie.

Wim Wenders
‹Perfect Days›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPerfect Days
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery12 kwietnia 2024
ReżyseriaWim Wenders
ZdjęciaFranz Lustig
Scenariusz
ObsadaYumi Asô, Tokio Emoto, Sayuri Ishikawa, Tomokazu Miura, Arisa Nakano, Min Tanaka, Kôji Yakusho, Aoi Yamada
Rok produkcji2023
Kraj produkcjiJaponia, Niemcy
Czas trwania123 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W wyróżnionym w Cannes dwoma nagrodami(Jury Ekumenicznego i dla Aktora) filmie, najważniejszym budulcem są wszechobecne kontrasty. Główny bohater – Hirayama — jest bardziej analogowy od winyla. W dezelowanym aucie słucha starych kaset, używa aparatu na klisze, wieczorami czyta Faulknera, a wczesnym rankiem spryskuje poskręcane krzewy bonsai. Na co dzień wbija się w uniform „The Tokyo Toilets”, by z niezwykłą starannością szorować miejskie toalety. A to wszystko na uboczu wielkiego, pędzącego na złamanie karku, rozświetlonego wszystkimi kolorami krzykliwego Tokio.
Na pierwszy rzut oka syzyfowa praca (w końcu chwilę później toalety znowu są brudne) jest symbolem życiowej porażki. Wszak sprzątaniu ekskrementów daleko od ambitnych zawodów, które powszechnie uznajemy za synonimy sukcesu i szczęścia. Właśnie dlatego „Perfect Days” jest świetną odtrutką dla świata spod znaku „wszystko, wszędzie, naraz”. Hirayama żyje bowiem niemal w innym multiwersum. Głowę zadziera nie w podziwie dla piętrzących się drapaczy chmur, lecz poszukiwaniu tzw. „komorebi”, światła sączącego się przez gałęzie drzew. W gwarze metropolii dostrzega detale, które zazwyczaj umykają w jej dynamicznym pulsie. Zamiast wybiegać w przyszłość, porusza się w rytm motta: „Dziś jest dziś, jutro to jutro”.
Afirmacji prostoty i powtarzalności będzie w „Perfect Days” towarzyszyła raczej atmosfera kojącej kontemplacji niż zderzenia z nieprzystająca do niej rzeczywistością. Na czoło błogo sunącej donikąd historii wysuwa się nie tyle wyświechtana potrzeba dostrzeżenia piękna w codzienności, ile uznaniu prawa do życia na własnych zasadach w świecie, gdzie wszystko stara się nam mówić jak powinniśmy żyć.
Wenders świadomie oszczędza na filmowych środkach powściągliwie sterując narracją, czuć jednak w jego filmie potężny, choć podskórny, emocjonalny ładunek. Nie jest to jednak ani irytacja czy zażenowanie wynikające z braku zgody ogółu na stoickie funkcjonowanie daleko za tym, co tu i teraz. Jest bowiem w uśmiechu Hirasyami, okraszającym zrywanie bladym świtem i szorowanie bidetów, coś prawdziwie szczerego i godnego. Dlatego jestem przekonany, że gros przykutych do korporacyjnych biurek, uginających się pod tempem życia nowoczesnych ludzi sukcesu spojrzy na jego proste życie nie z oceniającym politowaniem, ale prawdziwą zazdrością.
koniec
16 kwietnia 2024

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Na końcu czai się Śmierć
Sebastian Chosiński

26 V 2024

O mocy „Siły charakteru” Raszyda Malikowa decydują dwie kreacje cenionych uzbeckich aktorów – Karima Mirchadijewa oraz Sejdułły Mołdachanowa. Ten pierwszy wciela się w weterana wojny afgańskiej, który dowiadując się o nadchodzącej śmierci, postanawia zakończyć sprawy od lat nie dające mu spokoju. Ten drugi, przyjaciel z armii, jest jego największym wyrzutem sumienia.

więcej »

Co nam w kinie gra: Bulion i inne namiętności
Kamil Witek

23 V 2024

Filmowa uczta. Palce lizać. Przystawka, danie główne i deser w jednym. Jakiekolwiek kulinarne odniesienia w przypadku filmu Tran Anh Hunga są bardziej niż na miejscu.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Kobieta czy praca? – dylemat komunisty
Sebastian Chosiński

22 V 2024

Dla tych, którym znudziły się już analizy kolejnych adaptacji powieści Brunona Jasieńskiego „Człowiek zmienia skórę”, mam dobrą wiadomość: dzisiejszy tekst jest ostatnim w tym temacie. Druga część kinowej wersji autorstwa Rafaiła Perelsztejna zamyka wątek. Przyznam, że i dla mnie jest to ulga.

więcej »

Polecamy

Zimny doping

Z filmu wyjęte:

Zimny doping
— Jarosław Loretz

Ryba z wkładką
— Jarosław Loretz

Nurkujący kopytny
— Jarosław Loretz

Latająca rybka
— Jarosław Loretz

Android starszej daty
— Jarosław Loretz

Knajpa na szybciutko
— Jarosław Loretz

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Bulion i inne namiętności
— Kamil Witek

Monster
— Kamil Witek

Czasem myślę o umieraniu
— Kamil Witek

Poprzednie życie
— Kamil Witek

Ślepowidzenie
— Sebastian Chosiński

Umrika
— Sebastian Chosiński

„Tajemnice Bridgend” i „Czarodziejska góra”
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Jesteśmy waszymi przyjaciółmi
— Sebastian Chosiński

Slow West
— Sebastian Chosiński

Imigranci
— Marta Bałaga, Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Biografia pisana ruchem ciała
— Ewa Drab

Filmy Nowych Horyzontów 2011 (2/3)
— Ewa Drab, Karol Kućmierz, Urszula Lipińska, Patrycja Rojek, Konrad Wągrowski, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Wenders do domu
— Urszula Lipińska

Nuta nostalgii
— Urszula Lipińska

Na ekranach: Październik 2003
— Joanna Bartmańska, Marta Bartnicka, Piotr Dobry, Tomasz Kujawski, Konrad Wągrowski

Siedmiu wspaniałych
— Joanna Bartmańska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.