Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 czerwca 2024
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXXXVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Shane Davis, Drew Johnson, Greg Rucka, Ray Snyder
‹Wonder Woman #1 (Greg Rucka)›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWonder Woman #1 (Greg Rucka)
Scenariusz
Data wydania8 kwietnia 2017
RysunkiShane Davis, Drew Johnson, Ray Snyder
Wydawca Egmont
CyklWonder Woman
ISBN9788328119949
Format396s. 180x275 mm
Cena119,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Niekoniecznie jasno pisane: Ambasadorka pokoju

Esensja.pl
Esensja.pl
Sporo już pisałem o Batmanie i Supermanie, przyszła więc w końcu pora wspomnieć o „tej trzeciej”. Księżniczka Diana, alias Wonder Woman, to najważniejsza kobieca postać w DC Comics, z tradycją sięgającą aż do roku 1941 – trzy lata po Kryptończyku i dwa lata po mrocznym rycerzu pojawia się ona, wojowniczka z Rajskiej Wyspy i jej ambasadorka w świecie ludzi. Sześćdziesiąt trzy lata po debiucie bohaterki, niejaki Greg Rucka rozpoczął jeden z najlepszych okresów w jej komiksowym życiu – całość jego runu ukazała się kilka lat temu nakładem Egmontu w trzytomowej edycji DC Deluxe.

Marcin Knyszyński

Niekoniecznie jasno pisane: Ambasadorka pokoju

Sporo już pisałem o Batmanie i Supermanie, przyszła więc w końcu pora wspomnieć o „tej trzeciej”. Księżniczka Diana, alias Wonder Woman, to najważniejsza kobieca postać w DC Comics, z tradycją sięgającą aż do roku 1941 – trzy lata po Kryptończyku i dwa lata po mrocznym rycerzu pojawia się ona, wojowniczka z Rajskiej Wyspy i jej ambasadorka w świecie ludzi. Sześćdziesiąt trzy lata po debiucie bohaterki, niejaki Greg Rucka rozpoczął jeden z najlepszych okresów w jej komiksowym życiu – całość jego runu ukazała się kilka lat temu nakładem Egmontu w trzytomowej edycji DC Deluxe.

Shane Davis, Drew Johnson, Greg Rucka, Ray Snyder
‹Wonder Woman #1 (Greg Rucka)›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWonder Woman #1 (Greg Rucka)
Scenariusz
Data wydania8 kwietnia 2017
RysunkiShane Davis, Drew Johnson, Ray Snyder
Wydawca Egmont
CyklWonder Woman
ISBN9788328119949
Format396s. 180x275 mm
Cena119,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Opowiem właśnie o tym, ale najpierw krótkie słowo wstępu. Księżniczka Diana z Themisciry (wspomnianej Rajskiej Wyspy) jest jedną z najstarszych superbohaterek w historii komiksu amerykańskiego. Pierwszy raz pojawiła się w ósmym numerze antologii „All-Star Comics” z grudnia 1941 roku. Wymyślił ją psycholog William Moulton Marston a jako pierwszy narysował Harry G. Peter. Marston chciał superbohatera innego niż dwóch facetów zdobywających z roku na rok coraz większą popularność – to powinien być ktoś, kto walczy nie siłą, lecz miłością, pokojem, empatią. Żona zasugerowała mu, że w takim razie musi to być kobieta – i tak zostało. Silnie zainspirowana grecką mitologią historia księżniczki Diany, córki królowej Hippolity, wojowniczej amazonki z Rajskiej Wyspy wyposażonej w diadem, obręcze na nadgarstkach odbijające każdy pocisk i słynne lasso prawdy, z miejsca zdobyła wielką popularność. Już pół roku później, w czerwcu 1942, wystartowała pierwsza seria „Wonder Woman”, której żywot po ponad trzystu odcinkach zakończony został dopiero w 1986 roku w wyniku „Kryzysu na nieskończonych Ziemiach”.

Geoff Johns, Drew Johnson, Rags Morales, James Raiz, Greg Rucka
‹Wonder Woman #2 (Greg Rucka)›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWonder Woman #2 (Greg Rucka)
Scenariusz
Data wydania27 czerwca 2018
RysunkiJames Raiz, Drew Johnson, Rags Morales
Wydawca Egmont
CyklWonder Woman
ISBN9788328134300
Format320s. 180x275 mm
Cena109,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Diana bardzo szybko stała się symbolem feminizmu, światełkiem w mrocznym „patriarchalnym świecie” – bo tak nazywano na Rajskiej Wyspie naszą pozbawioną empatii i współczucia cywilizację. Została dosłownie ambasadorką amazonek w naszej rzeczywistości i ze swoim lassem-wariografem (Marston badał działanie wariografu na wybranych grupach ludzi i doszedł do wniosku, że kobiety są o wiele mniej skłonne do kłamstwa) uświadamiała mężczyzn, że patriarchat jest zły. Po roku 1954 oskarżono ją, podobnie jak Supermana, Batmana i wielu innych bohaterów, o niestworzone rzeczy – Diana miała być zakamuflowaną lesbijką nienawidzącą mężczyzn i uwielbiającą sado-maso (no fakt, w komiksach Złotej Ery była regularnie krępowana w wyzywających pozach przez swoich prześladowców – ale Marston tłumaczył, że to wszystko metafory, że to wszystko oznacza więzy patriarchatu, które dzielna, silna kobieta może zrzucić samodzielnie). No ale potem, gdy nadeszła Srebrna Era, Wonder Woman powróciła w chwale.
W 1987 roku wystartowała druga seria „Wonder Woman”. Już po restarcie uniwersum, już na „Ziemi Jedynej” – legendarny George Perez zbudował nowoczesny wizerunek Diany z Themisciry. Wonder Woman znów była ambasadorką pokoju w świecie ludzi, znów weszła w skład Ligi Sprawiedliwości – ale w stylu mrocznych lat dziewięćdziesiątych. Wiecie, to wtedy Doomsday zabił Supermana, Bane złamał Batmana a Parallax opętał Zieloną Latarnię. Ówczesny twórca komiksów o przygodach naszej bohaterki, słynny John Byrne, po prostu ją zabił – reperkusje pamiętamy chociażby z „JLA” Granta Morrisona. No ale wiadomo, że w wiek dwudziesty pierwszy Trójca (Superman, Batman, Wonder Woman) wchodziła w komplecie – jej przygody pisali między innymi Phil Jimenez czy Walt Simmonson. To wtedy, w 2001 roku, Ziemia stała się obiektem kosmicznej potęgi znanej jako Imperiex – wszechpotężna istota postanowiła zniszczyć nasz świat, czyli zwornik spajający uniwersum po „Kryzysie na nieskończonych Ziemiach”. Themiscira została zniszczona, królowa Hippolita (matka naszej bohaterki) poległa w walce, a straumatyzowana Diana osiadła już na Ziemi na stałe, przeżywając potem najróżniejsze przygody. Aż w końcu przyszedł październik 2003 roku – Walt Simmonson i Jerry Ordway porzucili serię „Wonder Woman”.

Cliff Richards, Greg Rucka, Nicola Scott, Ray Snyder
‹Wonder Woman #3 (Greg Rucka)›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWonder Woman #3 (Greg Rucka)
Scenariusz
Data wydania2 czerwca 2021
RysunkiNicola Scott, Ray Snyder, Cliff Richards
PrzekładTomasz Sidorkiewicz
Wydawca Egmont
CyklWonder Woman
ISBN9788328149335
Format296s. 180x275 mm
Cena119,99
Gatuneksuperhero
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
I wtedy przyszedł Greg Rucka, który już rok wcześniej pisał przygody Diany – w 2002 ukazała się „Hiketeja”, kilkudziesięciostronicowa historia poboczna, niezwiązana zupełnie z regularnie wydawaną serią. Autor przedstawił bardzo spokojną, niemal poetycką, opowieść o tym, jak do Diany z Themisciry przybywa przerażona dziewczyna i zgodnie ze starogreckim obrządkiem wspomnianej „hiketei” prosi osobę o wyższym statusie społecznym o pomoc i ochronę. Ściga ją Batman, więc konflikt między nim a Wonder Woman (która nie może odmówić tego rodzaju pomocy) jest nieunikniony. Całość narysował wprost genialnie J.G. Jones – razem z Rucką opowiedzieli o idei sprawiedliwości, zemsty, altruizmie i heroizmie nie tylko Diany, ale i Bruce’a Wayne’a. Wejście Rucki do świata Cudownej Kobiety tak spodobało się włodarzom DC Comics, że już rok później, wraz z rysownikiem Drew Johnsonem, przejął główną serię i utrzymał się w niej do samego końca. Trzydzieści jeden odcinków, od 195 do zamykającego 226, po którym nastąpił kolejny reset uniwersum i trzecia seria „Wonder Woman” – to jest właśnie era Grega Rucki.
Księżniczka Diana na dobre zadomowiła się w naszej rzeczywistości. Czasem odwiedza Themiscirę (która jest obecna fizycznie na oceanie, a nie, jak to było kiedyś, ukryta w innej rzeczywistości), aby pogadać ze starymi znajomymi, ale jej głównym zadaniem jest sianie pokoju, miłości i empatii w „patriarchalnym świecie”. Jest ambasadorką Themisciry przy ONZ, działa w organizacjach charytatywnych, organizuje pomoc dla Trzeciego Świata, wspiera organizacje walczące z rasizmem, homofobią, głodem oraz epidemiami. Zamieniła swój charakterystyczny, skąpy uniform na spódnicę i marynarkę – razem z pracownikami ambasady Themisciry ma pełne ręce roboty. Czasem oczywiście rusza do walki z superłotrami, ale (podobnie jak w „Ex Machinie” Briana K. Vaughna) największe bitwy toczy na rautach, salach parlamentarnych, wiecach i oficjalnych spotkaniach. Napisała nawet książkę, która z miejsca stała się bestsellerem – „Refleksje, eseje i przemówienia Wonder Woman” zdobyły całe rzesze zarówno oddanych fanów, jak i zdeklarowanych przeciwników.
Konserwatyści widzą w Wonder Woman zagrożenie – jej poglądy są zbyt rewolucyjne. Nie chodzi już nawet o to, że w swym superbohaterskim wcieleniu ubiera się zbyt skąpo i uwodzicielsko – to jej tezy z książki budzą sprzeciw. Promocja pogaństwa, anarchizmu, braku poszanowania dla władzy czy roli rodziny – to tylko największe pretensje. Całe to zamieszanie wykorzystuje największa ziemska antagonistka Diany – Veronica Cale, szefowa firmy „Cale-Anderson Pharmaceuticals”. Nienawidzi Diany za to, że ta wszystko dostała na tacy – boskie pochodzenie, nieskazitelną urodę, siłę, męstwo, popularność i majątek. Uosobienie amerykańskiego snu? Dobre sobie – to ona, Veronica, która osiągnęła sukces i majątek ciężką pracą od zera, jest takim właśnie symbolem. Praktycznie przez cały run Rucki jesteśmy świadkami knowań Cale, które w najróżniejszy sposób odbijają się na życiu ambasadorki pokoju.
Obok rozbudowanego, realistycznego wątku opowieści o politycznej sferze działań Wonder Woman istnieje również ten nadnaturalny, superbohaterski – choć zdaje się on funkcjonować tylko na drugim planie. Greccy bogowie, nieustannie obecni w komiksach z Cudowną Kobietą i jak zawsze zachowujący się jak rozpieszczone bachory, ingerują w funkcjonowanie naszego świata. Atena wraz z resztą olimpijskich bogiń przygotowuje rebelię, mającą na celu usunięcie Zeusa i zajęcie tronu. Hera, wściekła na swego męża o jego lubieżne (choć to nieco wydumane oskarżenie, trzeba przyznać) słabości doprowadza do kolejnej już katastrofy na Themiscirze. Gorgony chcą ożywić swą zmarłą siostrę Meduzę i wysłać ją do walki z Dianą. Ambasadorka pokoju przy ONZ ma zatem pełne ręce roboty i musi ciągle oglądać się za siebie, bo powraca również jej etatowa przeciwniczka sprzymierzona z „Odwróconym Flashem” – krwiożercza i niebezpieczna Cheetah (patrz okładka tomu trzeciego) oraz chyba jeszcze groźniejsi Vanessa Kapalis i przerażający Doktor Psycho.
Dwa pierwsze tomy zbiorcze są dość mocno odseparowane od reszty continuum DC Comics. Wiemy oczywiście, że gdzieś tam w Gotham i Metropolis coś się dzieje, ale nie wpływa to w żaden sposób na wydarzenia w naszym komiksie. Dopiero tom trzeci, zamykający run Rucki, podkreśla przynależność Wonder Woman do reszty uniwersum. Czuć już mocno wpływ dość szokujących wydarzeń „Kryzysu tożsamości” – DC szło w mrok i nihilizm coraz pewniej. Nie ufano już superbohaterom, a Batman zbudował satelitę o nazwie „Brat Oko”, czyli sztuczną inteligencję mającą za zadanie monitorować poczynania herosów i alarmować, jeśli przekraczają pewne granice (cokolwiek miałoby to znaczyć). W pierwszej połowie trzeciego tomu dochodzi do wydarzeń naprawdę dramatycznych – sztuczna inteligencja została wykradziona przez organizację Checkmate dowodzoną przez jednego z największych łotrów DC początku dwudziestego pierwszego wieku, Maxwella Lorda.
Maxwell zaczął używać Brata Oko i jego drony do mentalnej kontroli superbohaterów – nikt nie może czuć się bezpiecznie, skoro Superman, najpotężniejsza istota na Ziemi, pozbawiona jest wolnej woli. Zakończenie drugiej serii „Wonder Woman” opowiada o strasznym i nieodwracalnym w skutkach czynie, jakiego dopuszcza się Diana, aby powstrzymać Lorda. Był to równocześnie czyn konieczny – teraz ambasadorka pokoju, zdradziwszy swe ideały, musi nie tylko z tym żyć, ale i ponieść konsekwencje. Greg Rucka wiedział dobrze, że zakończy serię na odcinku 226 – jego „Wonder Woman”, podobnie jak wszystkie wówczas wydawane serie DC Comics, zmierzała prosto do „Nieskończonego kryzysu”, największego wydarzenia w DC Comics od dwudziestu lat. Dlatego też mógł pozwolić sobie na dość radykalne rozwiązania fabularne – widać było wyraźnie, że ciemność nadciąga do świata superherosów i za chwilę wydarzy się coś znaczącego.
„Nieskończony kryzys” był wielką rewolucją – przywrócił w DC Comics multiwersum, które ewoluuje od tamtego czasu i trwa do dziś. Rucka odszedł z „Wonder Woman” a trzecią serię, już po kryzysie, rozpoczął Allan Heinberg. Diana porzuciła rolę Wonder Woman – teraz Cudowną Kobietą została Donna Troy. Trzy odcinki kończące trzeci tom zbiorczy Egmontu to „The Blackest Night. Wonder Woman”, czyli tie-in „Najczarniejszej nocy”, wielkiej awantury w DC z roku 2010 – Diana powraca, aby walczyć z Czarnymi Latarniami. Uprzedzam – bez równoległej lektury „Najczarniejszej nocy” te trzy odcinki wydają się durne i niezrozumiałe. Trafiły do tego tomu z prozaicznego powodu – napisał je Greg Rucka. Nie denerwujmy się zatem na brak spójności czy logiki – to nie są samodzielne fabularnie odcinki.
Greg Rucka przedstawił współczesnemu czytelnikowi Wonder Woman taką, jaką była u progu swej komiksowej kariery. Posągową, przepiękną, wysoką, silną, zdecydowaną, pewną siebie, niezależną – tak idealną, że aż absurdalną. Wykorzystuje ona swe przymioty w inny jednak sposób – jest głównie dyplomatką, oratorką, polityczką i działaczką. Walczy o prawa pokrzywdzonych wszystkimi środkami, ale przemoc traktuje jako ostateczność. Współczucie, altruizm i dawanie nadziei było głównym celem Diany żyjącej w świecie tak niedoskonałym, jak to tylko możliwe. Jakże zbieżne są pomysły Rucki z motywem przewodnim „Nieskończonego kryzysu” właśnie – „niedoskonały świat nie potrzebuje Supermana” jak pamiętamy. Rucka, zapytany o najważniejszą cechę osobowości Cudownej Kobiety, odpowiedział: „Współczucie. Oraz empatia, a także zdolność do kochania i przebaczania. To jest jasne, że Diana to twardzielka. To oczywiste, że skopie ci tyłek na tysiąc różnych sposobów – ale nie to ją definiuje. Ona nie chce karać niegodziwców. Chce uczynić świat lepszym, bo to jest podstawa jej charakteru. Jeśli pominąłbym to w swoim komiksie, to nie wyszłaby z tego »Wonder Woman«, tylko jakaś »Czerwona Sonja«”. A więc szedł z duchem czasu – bo przecież „Nieskończony kryzys” kładł nacisk dokładnie na to samo.
Rucka powrócił po kilku latach do przygód Diany przy okazji uruchomienia „DC Odrodzenie”. Cztery tomy wyszły nawet w Polsce. Jednak to ten dziś omawiany etap życia Wonder Woman wydaje się jednym z najlepszych w historii.
koniec
19 maja 2024

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Komiksowe Top 10: Kwiecień 2024
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

22 V 2024

W jubileuszowym 25 zestawieniu najlepiej sprzedających się komiksów, opracowanym we współpracy z księgarnią Centrum Komiksu, król mógł być tylko jeden! I kompletnie zdeklasował konkurencję.

więcej »

Po komiks marsz: Maj 2024
Paweł Ciołkiewicz, Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

14 V 2024

Końcówka maja to oczywiście Komiksowa Warszawa i to wydarzenie widać bardzo dobrze w zapowiedziach premier wydawców. Premier szykuje się bardzo dużo, poniżej zwracamy uwagę na część z nich.

więcej »

Niedzielny krytyk komiksów: Śrubełek? Głowadzik?
Marcin Osuch

28 IV 2024

Każdy smok ma swój słaby punkt ukryty pod którąś z łusek. Tak było ze Smaugiem z „Hobbita”, tak było też ze smokiem z przygód Jonki, Jonka i Kleksa. A że w przypadku tego drugiego chodziło o wentyl do pompki? Na tym polegał urok komiksów Szarloty Pawel.

więcej »

Polecamy

Ambasadorka pokoju

Niekoniecznie jasno pisane:

Ambasadorka pokoju
— Marcin Knyszyński

Jedenaście lat Sodomy
— Marcin Knyszyński

Batman zdemitologizowany
— Marcin Knyszyński

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Wojna ambasadorki pokoju
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po komiks marsz: Czerwiec 2021
— Esensja Komiks

Prezenty świąteczne 2018: Komiksy
— Esensja Komiks

Amazonka w wersji deluxe
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po komiks marsz: Czerwiec 2018
— Esensja Komiks

Najlepsze komiksy 2017 roku - nominacje
— Esensja Komiks

Prezenty świąteczne 2017: Komiksy
— Esensja Komiks

Nie przegap: Czerwiec 2017
— Esensja

Wielowymiarowa posągowa Amazonka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Po komiks marsz: Maj 2017
— Esensja

Z tego cyklu

Jedenaście lat Sodomy
— Marcin Knyszyński

Batman zdemitologizowany
— Marcin Knyszyński

Superheroizm psychodeliczny
— Marcin Knyszyński

Za dużo wolności
— Marcin Knyszyński

Nigdy nie jest tak źle, jak się wydaje
— Marcin Knyszyński

„Incal” w wersji light
— Marcin Knyszyński

Superhero na sterydach
— Marcin Knyszyński

Nowe status quo
— Marcin Knyszyński

Fabrykacja szczęśliwości
— Marcin Knyszyński

Pusta jest jego ręka! Część druga
— Marcin Knyszyński

Tegoż twórcy

Uczta ekstremalna
— Marcin Knyszyński

Miękkie podbrzusze
— Marcin Knyszyński

Milczenie Batmana rzadko wychodzi mu na dobre
— Sebastian Chosiński

Superchłopcy też płaczą
— Sebastian Chosiński

Robinson w białym pancerzu
— Agnieszka Szady

Idą, idą leśni…
— Agnieszka Szady

Tegoż autora

W kleszczach traumy
— Marcin Knyszyński

Mutanci wchodzą w lata dziewięćdziesiąte
— Marcin Knyszyński

Na dnie króliczej nory
— Marcin Knyszyński

W stronę światła
— Marcin Knyszyński

Żywot łajdaka
— Marcin Knyszyński

Sztuka istnienia
— Marcin Knyszyński

Magią i mieczem
— Marcin Knyszyński

Rzeźnia numer dwa
— Marcin Knyszyński

Urodziny Pająka
— Marcin Knyszyński

Obrazy grozy
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.