Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Natalia Mieszczaninowa
‹Kombinat „Nadzieja”›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKombinat „Nadzieja”
ReżyseriaNatalia Mieszczaninowa
ZdjęciaJewgienij Cwietkow, Iwan Mamonow
Scenariusz
ObsadaDaria Sawieliewa, Polina Szanina, Iwan Prill, Stiepan Diewonin, Aleksandra Makarska, Ksenia Radczenko, Danił Stiekłow, Siergiej Owczinnikow, Maksim Stojanow, Dymitri Kubasow, Irina Gawra
MuzykaJacques Poliakow
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Sputnik 2014: Uciec z Norylska
[Natalia Mieszczaninowa „Kombinat „Nadzieja”” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kombinat „Nadzieja” – dwa słowa tworzące tytuł filmu Natalii Mieszczaninowej wydają się ze sobą mocno kontrastować. Nadzieja ma oczywiście konotacje jednoznacznie pozytywne, kombinat, słowo-klucz z czasów realnego socjalizmu, przywodzi na myśl wielkiego przemysłowego molocha, instytucję, która z założenia sprowadza swych pracowników do ról nieistotnych pionków. Po seansie przytłaczające znaczenie słowa kombinat staje się jeszcze silniejsze, natomiast zdajemy sobie sprawę, że słowo „nadzieja” zostało w tytule użyte ironicznie.

Konrad Wągrowski

Sputnik 2014: Uciec z Norylska
[Natalia Mieszczaninowa „Kombinat „Nadzieja”” - recenzja]

Kombinat „Nadzieja” – dwa słowa tworzące tytuł filmu Natalii Mieszczaninowej wydają się ze sobą mocno kontrastować. Nadzieja ma oczywiście konotacje jednoznacznie pozytywne, kombinat, słowo-klucz z czasów realnego socjalizmu, przywodzi na myśl wielkiego przemysłowego molocha, instytucję, która z założenia sprowadza swych pracowników do ról nieistotnych pionków. Po seansie przytłaczające znaczenie słowa kombinat staje się jeszcze silniejsze, natomiast zdajemy sobie sprawę, że słowo „nadzieja” zostało w tytule użyte ironicznie.

Natalia Mieszczaninowa
‹Kombinat „Nadzieja”›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKombinat „Nadzieja”
ReżyseriaNatalia Mieszczaninowa
ZdjęciaJewgienij Cwietkow, Iwan Mamonow
Scenariusz
ObsadaDaria Sawieliewa, Polina Szanina, Iwan Prill, Stiepan Diewonin, Aleksandra Makarska, Ksenia Radczenko, Danił Stiekłow, Siergiej Owczinnikow, Maksim Stojanow, Dymitri Kubasow, Irina Gawra
MuzykaJacques Poliakow
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Tytułowym kombinatem jest Norylsk – przemysłowe miasto za Uralem, na dalekiej północy. Obserwujemy w filmie kilka dni z życia zamieszkującej tam grupy młodych ludzi. Uwaga reżyserki skupia się w szczególności na dwóch postaciach. Swieta to młoda dziewczyna pracująca w charaktererze pielęgniarki w lokalnej przychodni. Jej marzeniem jest ucieczka z Norylska do swego chłopaka, który obecnie zamieszkuje w Sankt Petersburgu – chłopak chodzi o kulach, a w rozmowach między nimi za pośrednictwem Skype’a czuje się pewien chłód i niepokój – jego przyczyny zostaną wyjaśnione w drugiej części filmu. Swieta na swe osiemnaste urodziny otrzymuje od rodziców własne mieszkanie, ten prezent jej jednak zupełnie nie cieszy, gdyż postrzega go jako łańcuch,mogący ją przykuć do Norylska, którego szczerze nienawidzi. Nadia, jej koleżanka, ma nieco inny sposób na życie. Za pieniądze oddaje się mężczyznom, choć obecnie jest w dłuższym (również odpłatnym) związku z technikiem, który, zostawiwszy rodzinę w dalekim Omsku (dla mieszkańców Norylska każde miejsce jest dalekie), przybył do pracy w tutejszej fabryce. Ze względów zdrowotnych ma zamiar porzucić pracę i wrócić do domu, ale Nadia pragnie podążyć jego śladem. Napięcie miedzy Nadią i Swietą jest wyraźnie widoczne, wkrótce dowiemy się, co jest jego przyczyną…
„Kombinat Nadzieja” od strony filmowej nie jest specjalnie skomplikowanym dziełem, ale skutecznie przekazuje swą główną myśl – beznadzieję egzystencji w przemysłowych molochach tworzonych w niegościnnych miejscach za czasów Związku Radzieckiego i funkcjonujących do dziś w coraz bardziej zdegenerowanej formie. Natalia Mieszczaninowa stawia na paradokumentalny naturalizm. Filmuje swych bohaterów z rozdygotanej kamery z ręki, podążając jakby za nimi w ciągu kilku, w jakich toczy się fabuła. Kilkuosobowa paczka młodych ludzi, do której należą też Swieta i Nadia, wałęsa się bez celu po ulicach miasta i okolicznych skarpach i łąkach, pijąc oczywiście alkohol w dużych ilościach, niewybrednie żartując z kolegów, rozpoczynając co i rusz kolejne burdy, szukając okazji na proste seksualne przygody i nieustannie przeklinając. Język, wyrażany też w ostrych raperskich piosenkach, jest wyrazem i gniewu i poczucia beznadziei własnej egzystencji. Koresponduje z tym warstwa wizualna. O ile temat poczucia bezsensu własnego życia i pragnienia ucieczki jest w rosyjskim kinie często obecny, o tyle nierzadko kontrastuje on z pięknem północnej przyrody. Żadnego piękna w Norylsku nie da się dostrzec. Miast jest pełne fabryk, kominów, wielkich zniszczonych blokowisk, brudnych ulic. Przyroda to smutne, zaśmiecone łąki i karłowate drzewa. Krótki dzień polarny i zimno, nawet mimo letniej pory, dopełniają przygnębiającej wizji. Trudno się dziwić, że film kończy się autentycznym, choć zaskakującym dramatem. Dla Norylska nie ma przyszłości – jednym ratunkiem może być ucieczka stąd za wszelką cenę.
Film na tegorocznym festiwalu "Sputnik nad Polską" wyświetlany jest w sekcji konkursowej.
koniec
27 listopada 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Sez. 2. odc. 8. Porozmawiajmy o zabijaniu
Marcin Mroziuk

12 IV 2024

Chociaż główny bohater znalazł się w na pierwszy rzut oka beznadziejnym położeniu, to w istocie nie zastanawiamy się, czy uda mu się rozprawić z Langstonem i jego ludźmi, lecz jedynie czekamy, by dowiedzieć się, w jaki sposób tego dokona. Niestety tutaj twórcy scenariusza zdecydowanie przesadzili, gdyż pozwolili Reacherowi na zupełnie nieprawdopodobne wyczyny.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słona pustynia Tadżykistanu
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Bruno Jasieński to polski poeta, prozaik i dramaturg. Autor głośnej powieści „Palę Paryż”, która przyczyniła się do jego wydalenia z Francji i przeprowadzki do Związku Radzieckiego. Tam w pierwszej połowie lat 30. zdobył rozgłos za sprawą rozgrywającego się w sowieckim Tadżykistanie socrealistycznego produkcyjniaka „Człowiek zmienia skórę”. W 1978 roku książkę ten przeniósł na ekran bucharski Żyd Bension (Boris) Kimiagarow.

więcej »

Reacher: Sez. 2. odc. 7. Każda akcja powoduje reakcję
Marcin Mroziuk

8 IV 2024

Tak jak można się było spodziewać, ani Reacher, ani jego ludzie nie zamierzają puścić płazem tego, co spotkało Russo. Szkopuł w tym, że Langston też nie pozostaje bezczynny, dlatego w miarę rozwoju wydarzeń napięcie tylko rośnie.

więcej »

Polecamy

Wilkołaki wciąż modne

Z filmu wyjęte:

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

East Side Story: Beznadzieja na krańcu świata
— Sebastian Chosiński

Z tego cyklu

Na oceanie wielkiego miasta
— Sebastian Chosiński

Dzień 10
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Wizyta młodej pani
— Sebastian Chosiński

Dzień 9
— Sebastian Chosiński

Dzień 8
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Dzień 7
— Sebastian Chosiński

W stepie szerokim…
— Sebastian Chosiński

Dzień 6
— Sebastian Chosiński

Życie jako pasmo niezawinionych niepowodzeń
— Sebastian Chosiński

Dzień 5
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Kosmiczny redaktor
— Konrad Wągrowski

Po komiks marsz: Maj 2023
— Sebastian Chosiński, Paweł Ciołkiewicz, Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Statek szalony
— Konrad Wągrowski

Kobieta na szczycie
— Konrad Wągrowski

Przygody Galów za Wielkim Murem
— Konrad Wągrowski

Potwór i cudowna istota
— Konrad Wągrowski

Migające światła
— Konrad Wągrowski

Śladami Hitchcocka
— Konrad Wągrowski

Miliony sześć stóp pod ziemią
— Konrad Wągrowski

Tak bardzo chciałbym (po)zostać kumplem twym
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.