Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 czerwca 2024
w Esensji w Esensjopedii

Z filmu wyjęte: Latająca rybka

Esensja.pl
Esensja.pl
W chińskich filmach nawet latające ryby są trochę… duże.

Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Latająca rybka

W chińskich filmach nawet latające ryby są trochę… duże.
Dziś proponuję kadr ze stworzeniem jawnie przesadzonym, jeśli chodzi o możliwości i rozmiary. Jest to mianowicie szalona krzyżówka smoka, płaszczki i latającej ryby, wyposażona w absurdalne ilości zębów, ale najwyraźniej nieposiadająca czegoś takiego, jak brzuch, bo tak na zdrowy rozsądek jest to po prostu latająca paszcza. Niby stwór może poszczycić się monstrualnymi mięśniami (a przynajmniej należy domniemywać ich obecność w tych mięsistych skrzydłach i ogonie), więc i wyskoczenie z wody chyba byłoby możliwe, choć raczej nie na taką wysokość, jak można to zobaczyć w filmie, ale gabaryty, spodziewana masa i aerodynamika ołowianej cegły przekreślają możliwość beztroskiego szybowania niczym albatros. A tutaj – gdy rzucić uważniej okiem na zdjęcie to i drugie, bonusowe – jeszcze na szczycie hasa sobie koń z jeźdźcem, a i druga osoba właśnie leci dołączyć do imprezy na grzbiecie stwora.
Tak, te małe przecinki to ludzie. I tak, ten stwór jest wielkości średniego centrum handlowego.
To kuriozalne monstrum można zobaczyć w dość wczesnym – w sensie rozkręcania się umownie kapitalistycznego przemysłu kinematograficznego – chińskim filmie „Young Detective Dee: Rise of the Sea Dragon”, czyli „Młody sędzia Di: Nadejście smoka morskiego”. Produkcja ta, będąca formą restartu serii z sędzią Di, cesarskim detektywem od spraw niemożliwych, wyszła w roku 2013 spod ręki Tsui Harka, reżysera specjalizującego się w mniej lub bardziej fantastycznym przygodowym kinie kopanym. Hark najwyraźniej liczył na to, że uda się wykorzystać tego samego bohatera, co w starszym o trzy lata „Detektywie Dee i zagadce upiornego ognia” 1), ale z bardziej zbilansowaną fabułą (no ale z gigantyczną latającą płaszczką, co nie) i bez posmaku naiwnej patriotycznej bajeczki. I sztuka ta częściowo mu się udała.
Film opowiada o początkach kariery sędziego, jeszcze przed uzyskaniem statusu nadwornego śledczego. Di, ignorowany przez działającą w imieniu władcy cesarzową, do tego tępiony przez szefa służb śledczych, ryzykuje swoją głowę obnażając spisek pewnego wyspiarskiego ludu, wskutek którego cała najwyższa warstwa urzędnicza (włącznie z cesarzem) miała paść ofiarą paskudnego pasożyta. Dzięki temu, że lek – czyli siuśki prawiczka – zadziałał, a za hardym młodzieńcem wstawiła się młodziutka kurtyzana (urocza Angelababy), której ukochanego, zmieniającego się w Potwora z Laguny, Di wybronił przed obławą i zapewnił leczenie, nasz bohater zyskuje status naczelnego śledczego i wraz z wciąż stającym okoniem szefem służb śledczych rusza na wyspę pokonać spiskowców. To właśnie na morzu, podczas podróży – aczkolwiek już powrotnej, po przeprawie z sekciarzami – Di natyka się na pływająco-latające monstrum, zdolne połknąć wieloryba… To znaczy złapać w paszczę, bo trudno stwierdzić, co niby miałoby się dalej dziać ze zdobyczą, skoro w korpusie stwora nie ma miejsca na przełyk, nie mówiąc już o żołądku.
Film jest trochę lżejszy niż poprzedni, mniej w nim patosu i patriotyzmu, ma też dużo akcji i efektów specjalnych, ale do tego i rozliczne wątpliwe elementy, z latającym stworem na czele. Całość ogląda się jednak przyjemnie, a po zakończonym seansie doznaje się czegoś w rodzaju sytości w kwestii doznań estetycznych i ogólnie pojętej rozrywki.
Za tydzień jeszcze jeden kadr z tego filmu, z innym wątpliwym elementem.
koniec
6 maja 2024
1) – Zapis nazwiska w formie Dee jest zwyczajnie błędny, bowiem zarówno postać historycznego urzędnika (Di Renjie), jak i bohater częściowo u nas wydanego cyklu detektywistycznych powieści (sędzia Di), od dawna funkcjonują w literaturze polskiej z zapisem nazwiska w formie Di. Ten, kto dał filmowi polski tytuł – z detektywem Dee zamiast sędzią Di – wykazał się za jednym zamachem i ignorancją, i lenistwem.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

„Kobra” i inne zbrodnie: Czy dojdzie do trzeciego morderstwa?
Sebastian Chosiński

18 VI 2024

Nazwisko Francisa Durbridge’a przez długie lata było gwarancją sukcesu artystycznego. Nic więc dziwnego, że po dzieła brytyjskiego pisarza i scenarzysty współpracującego z BBC sięgali twórcy teatralni i telewizyjni w całej Europie. Polska Ludowa nie była wyjątkiem. Reżyser Jan Bratkowski, który jako pierwszy zmierzył się z literacką wyobraźnią twórcy z Wysp, na dobry początek wybrał „Szal”. I trafił idealnie!

więcej »

Z filmu wyjęte: Gryzoń z Piekła rodem
Jarosław Loretz

17 VI 2024

Gdyby ktoś się pokusił o stworzenie króliko- lub chomikołaka, zapewne właśnie tak wyglądałaby jego ludzka forma.

więcej »

„Kobra” i inne zbrodnie: Jak nie starać się o alibi
Sebastian Chosiński

11 VI 2024

Czy wydawca pism o modzie Clifton Morris rzeczywiście zamordował młodą modelkę i aktorkę Fay Collins? Wiele na to wskazuje. Choć na pewno zastanawiające jest to, że mimo coraz konkretniejszych poszlak, podejrzany wciąż upiera się, iż nie ma z tą zbrodnią nic wspólnego. Główny bohater „Szala” Francisa Durbridge’a – inspektor policji Harry Yates – ma wyjątkowo twardy orzech do zgryzienia.

więcej »

Polecamy

Gryzoń z Piekła rodem

Z filmu wyjęte:

Gryzoń z Piekła rodem
— Jarosław Loretz

Grunt to solidne kły
— Jarosław Loretz

Jaki budżet, taka kwatera główna
— Jarosław Loretz

Zimny doping
— Jarosław Loretz

Ryba z wkładką
— Jarosław Loretz

Nurkujący kopytny
— Jarosław Loretz

Latająca rybka
— Jarosław Loretz

Android starszej daty
— Jarosław Loretz

Knajpa na szybciutko
— Jarosław Loretz

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Gryzoń z Piekła rodem
— Jarosław Loretz

Grunt to solidne kły
— Jarosław Loretz

Jaki budżet, taka kwatera główna
— Jarosław Loretz

Zimny doping
— Jarosław Loretz

Ryba z wkładką
— Jarosław Loretz

Nurkujący kopytny
— Jarosław Loretz

Android starszej daty
— Jarosław Loretz

Knajpa na szybciutko
— Jarosław Loretz

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Tegoż autora

Ja nie umiem reżyserować? Potrzymajcie mi lemoniadę
— Jarosław Loretz

Orient Express: A gdyby tak na Księżycu kangur…
— Jarosław Loretz

Kości, mnóstwo kości
— Jarosław Loretz

Gąszcz marketingu
— Jarosław Loretz

Majówka seniorów
— Jarosław Loretz

Gadzie wariacje
— Jarosław Loretz

Weź pigułkę. Weź pigułkę
— Jarosław Loretz

Warszawski hormon niepłodności
— Jarosław Loretz

Niedożywiony szkielet
— Jarosław Loretz

Puchatek: Żenada i wstyd
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.