Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Niechęć
‹Unsubscribe›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUnsubscribe
Wykonawca / KompozytorNiechęć
Data wydania1 kwietnia 2022
Wydawca Audio Cave
NośnikCD
Czas trwania50:31
Gatunekjazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Rafał Błaszczak, Michał Załęski, Maciej Zwierzchowski, Maciej Szczepański, Michał Kaczorek, Sebastian Witkowski
Utwory
CD1
1) Argot03:38
2) Praga06:47
3) Przeniesienie05:00
4) Puste łąki05:35
5) Chmury08:29
6) Ciała06:47
7) Niechęć10:00
8) Epilog04:14
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Niepisane prawo do nagrywania świetnych płyt
[Niechęć „Unsubscribe” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie licząc wydanej w 2018 roku płyty koncertowej, kwintet Niechęć kazał nam czekać na nowy album studyjny sześć lat. Cieszy zatem bardzo, że czas ten nie został zmarnowany. Najnowsze dzieło kwintetu – „Unsubscribe” – to wydawnictwo jeszcze dojrzalsze i ciekawsze, bo bardziej różnorodne. Aczkolwiek wciąż mamy do czynienia ze swoiście pojętym jazz-rockiem.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Niepisane prawo do nagrywania świetnych płyt
[Niechęć „Unsubscribe” - recenzja]

Nie licząc wydanej w 2018 roku płyty koncertowej, kwintet Niechęć kazał nam czekać na nowy album studyjny sześć lat. Cieszy zatem bardzo, że czas ten nie został zmarnowany. Najnowsze dzieło kwintetu – „Unsubscribe” – to wydawnictwo jeszcze dojrzalsze i ciekawsze, bo bardziej różnorodne. Aczkolwiek wciąż mamy do czynienia ze swoiście pojętym jazz-rockiem.

Niechęć
‹Unsubscribe›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUnsubscribe
Wykonawca / KompozytorNiechęć
Data wydania1 kwietnia 2022
Wydawca Audio Cave
NośnikCD
Czas trwania50:31
Gatunekjazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Rafał Błaszczak, Michał Załęski, Maciej Zwierzchowski, Maciej Szczepański, Michał Kaczorek, Sebastian Witkowski
Utwory
CD1
1) Argot03:38
2) Praga06:47
3) Przeniesienie05:00
4) Puste łąki05:35
5) Chmury08:29
6) Ciała06:47
7) Niechęć10:00
8) Epilog04:14
Wyszukaj / Kup
To nie może być przypadek, że kolejna płyta Niechęci ma swoją premierę… 1 kwietnia. Poprzednio taka sytuacja zdarzyła się z wydanym w 2016 roku albumem zatytułowanym po prostu „Niechęć”. Wbrew pozorom, nie był to jednak debiutancki krążek formacji, ale jej drugie pełnowymiarowe – po „Śmierci w miękkim futerku” (2012) – wydawnictwo. Kwintet ugruntował na nim swój niepowtarzalny styl, będący mieszaniną elementów jazzu improwizowanego i rocka psychodelicznego (z domieszką awangardy). Koncerty grupy cieszyły się sporym powodzeniem, co potwierdza zarejestrowany w Katowicach i opublikowany na podwójnym winylu przed czterema laty „Live at Jazz Club Hipnoza”. Biorąc pod uwagę sukces artystyczny i komercyjny, mógł dziwić fakt, że zamiast pójść za ciosem i przygotować nową płytę, zespół zamilkł. Milczenie, choć nie w dosłownym znaczeniu tego słowa, trwało aż do wiosny tego roku.
Nie oznacza to, że kwintet w tym czasie próżnował. O nie! Przecież w czerwcu 2020 roku – w środku szalejącej pandemii (chociaż to akurat był moment, kiedy premier Mateusz Morawiecki przekonywał, że wirusa już nie ma, że nie trzeba się go bać) – muzycy spotkali się w studiu Monochrom w Gniewoszowie (na południu Mazowsza), aby nagrać materiał na kolejny album. Który potem prawie dwa lata czekał na oddanie go w ręce wygłodniałych słuchaczy. W porównaniu ze składem, jaki zarejestrował „Niechęć”, nastąpiła jedna, ale za to zasadnicza zmiana – Tomasza Wielechowskiego zastąpił były muzyk Jazzpospolitej Michał Załęski, który podczas tej sesji zagrał nie tylko na fortepianach akustycznym i elektrycznym oraz syntezatorach, ale także sięgnął po gitarę hawajską i… dał głos (bo śpiewem tego nazwać nie można). Jakby tego było mało, okazał się również bardzo zdolnym kompozytorem, miał bowiem udział w powstaniu aż czterech utworów (dwa z nich stworzył do spółki z basistą Maciejem Szczepańskim).
Oprócz Załęskiego i Szczepańskiego w gniewoszowskim studiu zameldowali się jeszcze: gitarzysta Rafał Błaszczak, saksofonista Maciej Zwierzchowski oraz perkusista Michał Kaczorek, który dzisiaj (sic! 12 maja 2022 roku) rozstał się z Niechęcią (kto go zastąpi, ma okazać się jutro). Gościem specjalnym był natomiast specjalista od efektów elektronicznych Sebastian Witkowski, który w swojej wcześniejszej karierze współtworzył takie eksperymentalne projekty, jak Axe Soundsystem, Lady Aarp i Najakotiva, a poza tym grał w reggae’owo-dubowej Transmisji. Wspólnymi siłami nagrali osiem utworów, wśród których nie brak ani kompozycji nastrojowych, ani jazzowo-rockowych killerów. Dokładnie tak samo jak na „Niechęci”. Aczkolwiek wydany przez krakowski Audio Cave „Unsubscribe” jest produkcją jeszcze dojrzalszą, bardziej spójną i przemyślaną. Swoje też zrobiło wykorzystanie na dużą skalę elektroniki, co każe uznać pomysł z zatrudnieniem Witkowskiego za nadzwyczaj trafiony.
„Unsubscribe” przypomina „Niechęć” jeszcze z jednego powodu – na oba albumy trafiły zarówno utwory rozbudowane (ośmio-, dziesięciominutowe), jak i znacznie krótsze, skondensowane w swym artystycznym przekazie. Takim numerem jest chociażby otwierający krążek „Argot” – pełen zadziornych dźwięków klawiszy i nie mniej kłujących w uszy efektów elektronicznych, ale także przykuwający uwagę niepokojącą partią saksofonu. „Praga” to z kolei pierwsza z dłuższych kompozycji – trochę senna, monotonna, z zapętlonym motywem fortepianu i nastrojowym dęciakiem, który w drugiej części utworu wyrasta na instrument dominujący. I dobrze, bo jego melodyjna narracja sprawia, mimo wyzierającego z niej smutku, wiele radości. Zaskoczeniem może być jednak wieńcząca „Pragę” fortepianowa coda, tak odmienna w stylu i formie od tego, co zespół zaprezentował wcześniej.
Inną muzyczną furtkę artyści otwierają w „Przeniesieniu” – z początku jeszcze spokojnym, choć za sprawą swingującej sekcji rytmicznej pełnym werwy, później poetycznie powłóczystym, a w finale energetyczno-rockowym. Ale rockowym w wersji free. Momentami można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z eksplozją chaosu, lecz… nic bardziej mylnego. Tu wszystko, mimo nawału dźwięków, jest na swoim miejscu; jeśli więc mamy do czynienia z chaosem, to w pełni kontrolowanym. Po tak dużej dawce emocji przydaje się nieco subtelności, którą gwarantują „Puste łąki”. Przez większość czasu kwintet snuje monotonną opowieść, z rzadka tylko ożywianą partią skoczniejszego fortepianu. W dalszej części jednak, gdy do głosu dochodzą także pozostali instrumentaliści, faktura utworu się istotnie zagęszcza, co prostą drogą prowadzi do przesilenia i – w konsekwencji – ciszy po burzy.
W „Chmurach” muzycy pozwalają sobie, zwłaszcza Załęski, na wtręty stricte awangardowe. Ma on tu zresztą – w sensie dosłownym – ręce pełne roboty: poza fortepianem akustycznym sięga bowiem także po piano Rhodesa, na którym intensywnie dialoguje sobie ze Zwierzchowskim. Godzi ich dopiero – choć, szczerze mówiąc, określenie ich rozmowy kłótnią byłoby nadużyciem – Błaszczak, którego sprzężona gitara pełni trochę rolę miotły. Ale i sama zostaje później zmieciona przez powracających w glorii chwały Załęskiego i Zwierzchowskiego. „Ciała” natomiast brzmią – przynajmniej z początku – jakby były muzyczną ilustracją do filmu. I nie ma znaczeniu, który z instrumentalistów akurat gra swoją solówkę – przez cały czas mamy do czynienia z utworem melodyjnym i stonowanym. Droga ta kontynuowana jest także w „Niechęci”, której ton nadaje nastrojowo-kontemplacyjny saksofon (jeśli akurat nie ustępuje miejsca klawiszom i elektronice).
Ale prawdziwe zaskoczenie czeka słuchaczy w ostatnich minutach, kiedy to rozbrzmiewa… „Epilog” – ponad cztery minuty rozpędzonego rocka progresywnego (vide syntezatory i starający się nadążyć za nimi saksofon) przetykanego czy to elegijnym fortepianem, czy też powłóczystą partią gitary, a nawet perkusyjną solówką Kaczorka, który – jak wiemy – w ten sposób żegna się z zespołem (choć zapewne w momencie nagrywania tego materiału jeszcze tego nie wiedział). „Unsubscribe” to – jak dotąd – najdojrzalsze studyjne dzieło zespołu, który tym samym udźwignął brzemię „Niechęci”. Cieszy bardzo fakt, że grupie udało się pozyskać tak zdolnego muzyka jak Michał Załęski. Teraz trzeba tylko chwilę poczekać, by odetchnąć z ulgą, poznawszy nazwisko nowego bębniarza. Na pewno ciekawy to będzie transfer!
koniec
12 maja 2022
Skład:
Rafał Błaszczak – gitara elektryczna
Michał Załęski – fortepian, fortepian elektryczny, syntezator, gitara hawajska, głos
Maciej Zwierzchowski – saksofon
Maciej Szczepański – gitara basowa
Michał Kaczorek – perkusja

gościnnie:
Sebastian Witkowski – efekty elektroniczne

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: Prezent na dziesiątą rocznicę
Sebastian Chosiński

30 VI 2022

Kungens Män to szwedzki sekstet, który choć istnieje zaledwie od dekady, wydał w tym czasie ponad dwadzieścia albumów. Jak widać, muzycy nie próżnują, zwłaszcza że udzielają się również w innych projektach. „Kungens Ljud & Bild” – najnowsza płyta grupy – jest jednocześnie prezentem, jaki sztokholmczycy sprawili swoim fanom i samym sobie na jubileusz dziesięciolecia.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: W basenie Morza Egejskiego
Sebastian Chosiński

28 VI 2022

Trzej giganci polskiego rocka, jazzu, bluesa oraz popu – Jorgos Skolias, Apostolis Anthimos oraz Kostek Yoriadis – nagrali wspólny album, za sprawą którego w czasach szalejącej pandemii koronawirusa postanowili przenieść się do kraju przodków, swojej duchowej ojczyzny – Grecji. Z ich artystycznego, odbywającego się na odległość, spotkania zrodziła się płyta niezwykła. Jej tytuł – „SAY” – jest jednocześnie nazwą całego projektu.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Miejsce, które istnieć nie powinno
Sebastian Chosiński

23 VI 2022

Martin Küchen doskonale radzi sobie jako lider kameralnych (Trespass Trio, Angles 3) i rozbudowanych (Angles 8, 9 i 10) składów. Od czasu do czasu czuje jednak przemożną chęć popracowania samemu. I wtedy nagrywa takie albumy jak „Det försvunnas namn” sprzed dwóch lat czy tegoroczna „Utopia”. Ale uprzedzam od razu: to nie jest muzyka dla każdego. Jeśli wzdrygacie się na sam dźwięk słowa „awangarda” – odpuśćcie sobie od razu.

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Prezent na dziesiątą rocznicę
— Sebastian Chosiński

W basenie Morza Egejskiego
— Sebastian Chosiński

Miejsce, które istnieć nie powinno
— Sebastian Chosiński

To co milczące i ukryte
— Sebastian Chosiński

Na pograniczu snu
— Sebastian Chosiński

W Norwegii supergrupy rodzą się na pniach
— Sebastian Chosiński

W cieniu katedry, nad brzegami Renu
— Sebastian Chosiński

Migotanie przedsionków
— Sebastian Chosiński

Kometa Halleya strikes back
— Sebastian Chosiński

Pamięci Coltrane’a i Komedy…
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Non omnis moriar: Podejście numer dwa
— Sebastian Chosiński

PRL w kryminale: Skazany na śmierć
— Sebastian Chosiński

Ziemia obca, lecz swoja
— Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
— Sebastian Chosiński

Z twarzą zwróconą na wschód…
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Sportsmenka na rozdrożu
— Sebastian Chosiński

Dybuki krążą wokół nas
— Sebastian Chosiński

Non omnis moriar: Wylęgarnia talentów
— Sebastian Chosiński

PRL w kryminale: Trup w TIR-ze
— Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: Tęsknota starego Kirgiza
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.