Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Cobra Kraft
‹The Baptism of Pedro del Zorro›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułThe Baptism of Pedro del Zorro
Wykonawca / KompozytorCobra Kraft
Data wydania8 września 2023
Wydawca Crispin Glovers Records
NośnikWinyl
Czas trwania38:12
Gatunekjazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Roar Øien, Kenneth Kapstad, Eirik Øien, Vegard Lien Bjerkan, Petter Kraft, Per Borten
Utwory
Winyl1
1) Kikuchiyo06:24
2) Peder Morset07:06
3) Becky Lou06:27
4) Elina Akino07:52
5) Kåltåget05:28
6) Løkken Verk04:55
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Rockmani na jazzowym festiwalu
[Cobra Kraft „The Baptism of Pedro del Zorro” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Macie pełne prawo nie kojarzyć nazwy norweskiego kwintetu Cobra Kraft, który we wrześniu tego roku zadebiutował albumem „The Baptism of Pedro del Zorro”. Ale przynajmniej powinniście znać nazwy kilku formacji, w których już wcześniej występowali jego muzycy: Motorpsycho, Spidergawd, Møster!, Soft Ffog czy WIZRD. Wiecie więc już, czego się spodziewać. I wiecie, że ta płyta – to lektura obowiązkowa!

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Rockmani na jazzowym festiwalu
[Cobra Kraft „The Baptism of Pedro del Zorro” - recenzja]

Macie pełne prawo nie kojarzyć nazwy norweskiego kwintetu Cobra Kraft, który we wrześniu tego roku zadebiutował albumem „The Baptism of Pedro del Zorro”. Ale przynajmniej powinniście znać nazwy kilku formacji, w których już wcześniej występowali jego muzycy: Motorpsycho, Spidergawd, Møster!, Soft Ffog czy WIZRD. Wiecie więc już, czego się spodziewać. I wiecie, że ta płyta – to lektura obowiązkowa!

Cobra Kraft
‹The Baptism of Pedro del Zorro›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułThe Baptism of Pedro del Zorro
Wykonawca / KompozytorCobra Kraft
Data wydania8 września 2023
Wydawca Crispin Glovers Records
NośnikWinyl
Czas trwania38:12
Gatunekjazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Roar Øien, Kenneth Kapstad, Eirik Øien, Vegard Lien Bjerkan, Petter Kraft, Per Borten
Utwory
Winyl1
1) Kikuchiyo06:24
2) Peder Morset07:06
3) Becky Lou06:27
4) Elina Akino07:52
5) Kåltåget05:28
6) Løkken Verk04:55
Wyszukaj / Kup
Bardzo nie lubię robić artystycznych podsumowań roku. Bo jakby się nie starał, zawsze będą one obarczone błędem. Nie jestem w stanie przecież wysłuchać wszystkich płyt (nawet z tych okolic, które mnie szczególnie interesują), oglądnąć wszystkich filmów, przeczytać wszystkie książki i komiksy. Ale mogę, zwłaszcza pod koniec roku i na początku następnego, rzutem na taśmę ocalić od zapomnienia to, co ukazało się w minionych dwunastu miesiącach i wcześniej z jakiegoś powodu umknęło mojej uwadze. Tak było chociażby z opublikowanym we wrześniu – jedynie na krążku winylowym i to na dodatek w zaledwie trzystu egzemplarzach (mam nadzieję, że prędzej czy później wytwórnia Crispin Glover Records naprawi to niedopatrzenie) – debiutanckim (taką przynajmniej mam nadzieję!) albumem norweskiej supergrupy Cobra Kraft.
Wiem, że często określenie „supergrupa” bywa przez krytyków muzycznych nadużywane. W tym przypadku jednak każdy, kto ma jako takie pojęcie o skandynawskim rocku i fusion, przyzna mi rację bez wahania. Na czele zespołu stoi bowiem dwóch instrumentalistów, którzy mają już ogromne zasługi dla norweskiej muzyki: gitarzysta i kompozytor Per Borten (przed laty udzielający w hardrockowo-bluesowej grupie The Moving Oos, a obecnie będący współliderem Spidergawd) oraz saksofonista tenorowy Petter Kraft (który nie tak dawno do okazjonalnej kooperacji ze wspomnianym Spidergawd dorzucił jeszcze udział w realizacji „Maternity Beat” Hedvig Mollestad). Oprócz nich w czasie pracy nad płytą „The Baptism of Pedro del Zorro” w studiu Sørgården w Trondheim zameldowali się również: klawiszowiec Vegard Lien Bjerkan (znany z Soft Ffog i WIZRD), basista Eirik Øien (wzięty muzyk sesyjny, który karierę zaczynał w przywołanym już The Moving Oos) oraz perkusista Kenneth Kapstad (Motorpsycho, Grand General, Møster!, a obecnie przede wszystkim Spidergawd).
I co, nie jest to supergrupa?
Co ciekawe, utwory, które ostatecznie trafiły na „The Baptism of Pedro del Zorro”, powstały na specjalne zamówienie, które do Pera Bortena i Pettera Krafta w 2022 roku wystosowali organizatorzy prestiżowego Trondheim Jazz Festival. Muzycy te przyjęli i przygotowali materiał dopieszczony do ostatniego szczegółu, który nie waham się określić mianem arcydzieła. To jedna z najlepszych (a może i najlepsza!) płyt jazzrockowych, jakie dane mi było usłyszeć w 2023 roku. Fakt, że ukazała się w tak niewielkim nakładzie, tłumaczę sobie jakimiś nieznanymi mi zawiłościami prawnymi oraz tak, a nie inaczej sporządzoną umową pomiędzy wydawcą i muzykami a organizatorami festiwalu. Całkiem możliwe, że za kilka miesięcy nagrania te zostaną upublicznione w szerszym zakresie, aby mógł do nich dotrzeć każdy zainteresowany. Bo to przecież mieniący się najpiękniejszymi barwami skarb!
Na „The Baptism of Pedro del Zorro” (swoją drogą, dowcipny tytuł) złożyło się sześć kompozycji, które bardzo umiejętnie łączą współczesny jazz (głównie za sprawą saksofonu Krafta) z rockiem (vide pełna zaciętości gitara Bortena) oraz psychodelią spod znaku Spidergawd. Na dodatek twórcy zadbali o to, aby utwory te zaskakiwały niebanalnymi melodiami i nieoczywistymi solówkami, za które – poza dwoma liderami projektu – odpowiada także klawiszowiec (wykorzystujący przede wszystkim fortepiany – elektryczny i akustyczny). Płytę otwiera ponad sześciominutowy „Kikuchiyo”: zadziorny, ale jednocześnie nastrojowy, z wybijającym się na plan pierwszy dęciakiem, który z czasem wchodzi w ekscytujący dialog z gitarą (takich popisów jest na tym krążku znacznie, znacznie więcej!). W części drugiej kwintet nieco tonuje emocje, z czego korzysta głównie pianista, mocno zresztą wspierany przez jazzującą sekcję rytmiczną. W końcówce spotykają się drogi wszystkich instrumentalistów, co z kolei prowadzi do pełnego dźwiękowej feerii, czadowego finału.
fot. Thor Egil Leirtrø
fot. Thor Egil Leirtrø
Drugi w kolejności „Peder Morset” otwiera stonowana partia saksofonu, któremu towarzyszy klimatyczno-powłóczyste elektryczne piano, z biegiem czasu wybijające się na plan pierwszy. Zaskakująco długo, bo aż do początku piątej minuty, daleko w tle pozostaje Per Borten. Kiedy już jednak bierze sprawy w swoje ręce, postanawia udowodnić, że jest obecnie jednym z najlepszych gitarzystów w Skandynawii (a może i w całej Europie). W każdym razie jego duet (kolejny!) z Kraftem brzmi tak energetycznie, że gdyby ktoś puścił to nagranie pod murami biblijnego Jerycha, prawdopodobnie zawaliłyby się bez konieczności użycia legendarnych trąb. „Becky Lou” – z gościnnym udziałem brata Eirika Øiena, Roara (znanego z płyt Spidergawd) – pełni na „The Baptism of Pedro del Zorro” rolę… ballady. Choć nie jest to oczywiście typowa rockowa czy też jazzowa ballada. Aczkolwiek bez wątpienia – głównie za sprawą fortepianu, saksofonu i elektrycznej gitary hawajskiej, na której gra Roar Øien – jest to najbardziej klimatyczny numer na płycie. Z wyjątkiem końcówki, której Borten i Bjerkan przydają stricte rockowej dynamiki.
„Elina Akino” to – dla odmiany – najbardziej rozimprowizowana kompozycja na krążku, łącząca w sobie elementy free rocka i free jazzu (w takiej właśnie kolejności). Dzięki nakładającym się na siebie ścieżkom poszczególnych instrumentów, w tym wyjątkowo „gęstej” sekcji rytmicznej – powstaje zasysająca słuchacza „magma” dźwiękowa, której niezwykłość podkreślają dodatkowo wdzierające się w uszy gitarowe przestery. W „Kåltåget” muzycy pozwalają sobie z kolei, a zwłaszcza pianista, na sporą dozę frywolności. Wtórują mu w tym Eirik Øien i Kapstad, którzy narzucają skoczny rytm, jakby chcieli przekonać odbiorców, że przy twórczości Cobra Kraft można sobie także potańczyć. Nie radzę jednak próbować, z każdą kolejną minutą numer nabiera bowiem energii i, mimo swingowego charakteru, na koniec nie bierze jeńców. Finał albumu w postaci „Løkken Verk” ma charakter czysto rockowy: zarówno za sprawą rozpędzonej perkusji, jak i solówek bądź dialogów saksofonu i gitary. Ba! nawet fortepian elektryczny dorzuca swoje „trzy grosze” do tego, aby rozhuśtać emocje.
Uff! Ależ to cudowna płyta!
koniec
28 grudnia 2023
Skład:
Per Borten – śpiew, gitara solowa, gitara rytmiczna, produkcja, muzyka (1-6)
Petter Kraft – saksofon tenorowy, muzyka (1,5,6)
Vegard Lien Bjerkan – fortepian elektryczny, fortepian, syntezatory
Eirik Øien – gitara basowa
Kenneth Kapstad – perkusja

gościnnie:
Roar Øien – elektryczna gitara hawajska (3)

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Płynąć na chmurach
Sebastian Chosiński

12 IV 2024

Choć ich artystyczna współpraca rozpoczęła się przed ośmioma laty, to jednak dopiero teraz duński duet skonsumował ją poprzez wydanie wspólnej płyty. Album „Clouds” – lokujący się gdzieś na pograniczu jazzu i elektroniki (z elementami awangardy i folku) – sygnują swoimi nazwiskami improwizująca wokalistka Randi Pontoppidan oraz jazzowy wibrafonista Martin Fabricius.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Ciało, umysł i duch
Sebastian Chosiński

11 IV 2024

Tym razem szwedzki pianista Mathias Landæus postanowił poszerzyć skład swego Tria, z którym podbija świat jazzu improwizowanego od początku poprzedniej dekady, do kwintetu. Do współpracy zaprosił więc amerykańskiego trębacza Tima Hagansa oraz saksofonistę Karla-Martina Almqvista. W tym zestawieniu personalnym nagrał materiał, który ukazuje się właśnie na kolejnym znakomitym albumie tego artysty – „Path”.

więcej »

Ptaki wśród chmur
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Zanim przed trzema laty duńska puzonistka Lis Wessberg zdecydowała się działać na własny rachunek, dała się poznać jako znakomita akompaniatorka i sidemanka. Nagrywała z wykonawcami jazzowymi i popowymi. Te doświadczenia przełożyła również na swoje solowe projekty. Po albumie „Twain Walking” możecie więc spodziewać się dużej różnorodności i… piękna.

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.