Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 lutego 2024
w Esensji w Esensjopedii

Eduard Chaczaturow
‹Tu jest granica – część 3›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTu jest granica – część 3
Tytuł oryginalnyЗдесь проходит граница
ReżyseriaEduard Chaczaturow
ZdjęciaAbdurachim Ismaiłow
Scenariusz
ObsadaJurij Diedowicz, Nabi Rachimow, Chamza Umarow, Swietłana Norbajewa, Pułat Saidkasymow, Chaszym Gadojew, Aida Junusowa, Tugan Reżametow, Jewgienij Segedi, Olev Eskola, Faime Jürno, Aino Pihlamägi, Abdudżalil Buribajew, Isamat Ergaszew, Nina Czerkinska
MuzykaRumil Wildanow
Rok produkcji1974
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania64 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Klasyka kina radzieckiego: „Ну, погоди”, Abzał!
[Eduard Chaczaturow „Tu jest granica – część 3” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wieńcząca uzbecki miniserial „Tu jest granica” jego trzecia odsłona – autorstwa Eduarda Chaczaturowa – nie ma już nic wspólnego z easternami, jakimi były dwie poprzednie. Tym razem przenosimy się w czasy współczesne do Taszkientu, na którego ulicach toczy się bezpardonowa walka wywiadów – sowieckiego i zachodniego (możemy się jedynie domyślać, że chodzi o Amerykanów bądź Brytyjczyków, bo wprost nie jest to wyrażone).

Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: „Ну, погоди”, Abzał!
[Eduard Chaczaturow „Tu jest granica – część 3” - recenzja]

Wieńcząca uzbecki miniserial „Tu jest granica” jego trzecia odsłona – autorstwa Eduarda Chaczaturowa – nie ma już nic wspólnego z easternami, jakimi były dwie poprzednie. Tym razem przenosimy się w czasy współczesne do Taszkientu, na którego ulicach toczy się bezpardonowa walka wywiadów – sowieckiego i zachodniego (możemy się jedynie domyślać, że chodzi o Amerykanów bądź Brytyjczyków, bo wprost nie jest to wyrażone).

Eduard Chaczaturow
‹Tu jest granica – część 3›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTu jest granica – część 3
Tytuł oryginalnyЗдесь проходит граница
ReżyseriaEduard Chaczaturow
ZdjęciaAbdurachim Ismaiłow
Scenariusz
ObsadaJurij Diedowicz, Nabi Rachimow, Chamza Umarow, Swietłana Norbajewa, Pułat Saidkasymow, Chaszym Gadojew, Aida Junusowa, Tugan Reżametow, Jewgienij Segedi, Olev Eskola, Faime Jürno, Aino Pihlamägi, Abdudżalil Buribajew, Isamat Ergaszew, Nina Czerkinska
MuzykaRumil Wildanow
Rok produkcji1974
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania64 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Ostatnia część uzbeckiego miniserialu sensacyjnego „Tu jest granica” różni się znacząco od dwóch poprzednich. Tak naprawdę to zupełnie inny – również gatunkowo – film, chociaż nawiązujący do wydarzeń z przeszłości i wykorzystujący w fabule tych samych bohaterów. Przypomnę, że akcja odcinka pierwszego rozgrywała się na pograniczu sowiecko(uzbecko)-afgańskim w 1936 roku i dotyczyła walk z pogrobowcami okrutnych, finansowanych przez brytyjskich interwentów basmaczy; w odsłonie drugiej był już 1942 rok, Związek Radziecki toczył wojnę z III Rzeszą, a pogranicznicy z NKWD musieli zabezpieczać tyły frontu przed działalnością wrogich dywersantów. Obie te części przedstawione zostały w poetyce easternu; z trzecią jest zupełnie inaczej.
Od zakończenia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej upłynęły co najmniej dwie dekady. Bardzo zmienił się Związek Radziecki; inny jest również Uzbekistan, a jego stolica, Taszkient, to – jak chcą filmowcy – nadzwyczaj nowoczesne miasto. Nie azjatyckie, ale prawdziwie europejskie. Jakow Koriesznikow, przez przyjaciół nazywany „Joszką”, jest pułkownikiem KGB (wciąż gra go ten sam, choć już mocno postarzony przez charakteryzatorów, aktor Jurij Diedowicz). Spędza właśnie urlop w rodzinnej wsi, w której niegdyś pracował jako robotnik, a następnie zaczynał karierę w służbach specjalnych. Zostaje jednak nagle odwołany i musi jak najszybciej wrócić do Taszkientu, by stanąć przed obliczem swojego przełożonego, generała Kamałowa (w tej roli Chamza Umarow, doskonale znany z tak udanych easternów, jak „Jeźdźcy rewolucji”, „Czerwone piaski” czy „Siódma kula”). Po drodze ma czas, aby rozpamiętywać przeszłość, w tym swoją ukochaną Swietłanę, która zginęła w 1942 roku z rąk dywersantów.
Co takiego ważnego wydarzyło się, że generał postanowił przerwać urlop swojemu podwładnemu? Otóż radziecki kontrwywiad otrzymał informację, że niebawem przybędzie do Uzbekistanu, wraz z grupą turystów z Zachodu, kilku agentów obcego wywiadu. Koriesznikow ma ich wyłuskać, wziąć pod obserwację i – przede wszystkim – uniemożliwić jakąkolwiek wrogą działalność na rzecz Stanów Zjednoczonych i Republiki Federalnej Niemiec. Łatwo powiedzieć. Ale kto konkretnie ma być tym szpiegiem? Koledzy z kontrwywiadu nie podpowiadają. Chociaż mają rację. Rzeczywiście szykuje się taki „desant”. Na dodatek szykowanym do wykonania misji specjalnej agentem jest Abzał (Nabi Rachimow), stary wróg „Joszki”. Przed wylotem do Uzbekistanu instruuje go sam szef wywiadu (ma on twarz estońskiego aktora Oleva Eskoli). Zadanie jest bowiem skomplikowane, a wykonać je może jedynie człowiek dobrze znający realia.
Tyle że Abzała nie było w ojczyźnie od ponad dwóch dekad. Uciekając z kraju, pozostawił za sobą zupełnie inny Uzbekistan niż ten, do którego teraz ma powrócić. On sam także zmienił się fizycznie; tylko jedno pozostało na swoim „starym miejscu” – jego nienawiść do „czerwonych”. Abzał ląduje na lotnisku w Taszkiencie jako malarz Arthur Ridding, a towarzyszy mu dwoje młodych ludzi – Türkan (Chaszym Gadojew) oraz Karin Berg (Swietłana Norbajewa). Szczególnie istotną rolę odgrywa ta ostatnia, która ma zostać podstawiona za Swietłanę Fattahową (również Norbajewa), która jest niezwykle cenną agentką. Dlatego nie można już dłużej ryzykować i należy wywieźć ją jak najszybciej z ZSRR. W domku na przedmieściach uzbeckiej stolicy ma zostać dokonana podmiana: Karin będzie przez jakiś czas udawać Swietę, a ta w tym czasie znajdzie się na Zachodzie i przekaże wywiadowi potrzebne mu informacje.
Abzał ma wszystko zorganizować, a Türkan zabezpieczyć. Co jest planem szpiegów – nie wie ani generał Kamałow, ani tym bardziej pułkownik Koriesznikow. Ich wiedza ogranicza się jedynie do faktu, że szpiedzy przybędą pewnego sierpniowego dnia i będą udawać turystów. Trzeba więc wziąć pod lupę wszystkich, w sumie kilkadziesiąt osób, które wybrały się na wycieczkę do Taszkientu. Prawą ręką „Joszki” jest sierżant Dżurajew (Pułat Saidkasymow), ale oczywiście agentów tropiących potencjalnych agentów jest znacznie więcej. Nie stroni od tego sam Koriesznikow, któremu spokoju nie daje zwłaszcza jeden turysta, pewien starszy mężczyzna, który krąży po ulicach Taszkientu i maluje miejskie krajobrazy. Domyślacie się zapewne, o kogo chodzi?
Konstrukcja filmu musi być taka, że ci dwaj bohaterowie spotykają się w końcu po latach. Zaszłości muszą zostać wyjaśnione, rachunki zapłacone, winy ukarane, a śmierć Swietłany i Kaipa Ijasa – pomszczona. Dopiero wtedy „Joszka” zazna spokoju ducha i będzie mógł odejść na zasłużoną emeryturę. Scenarzyści filmu, w tym przede wszystkim Walentin Czernych („Moskwa nie wierzy łzom” i „Ostatnia inspekcja”), przyglądają się pracy obu stron barykady: w niespiesznym tempie pokazują, jak wyglądają procedury działań kontrwywiadu i jak do swojej misji przygotowują się agenci obcego wywiadu. W pewnym sensie uczulają też tych ostatnich, jakich błędów nie należy popełniać. Choć dotarłszy do finału, można odnieść wrażenie, że i tak były one nieuniknione. Przecież reżyser Eduard Chaczaturow nie miał prawa pokazać na ekranie, jak kontrwywiad KGB zalicza wpadkę stulecia.
koniec
6 grudnia 2023

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kulawe konie: Sez. 3. odc. 4. Tajemnice muszą być zawsze chronione
Marcin Mroziuk

26 II 2024

Kiedy MI5 idzie na ustępstwa, to wtedy naprawdę można zacząć się bać, bo zazwyczaj kryje się za tym jakiś podstęp. Tyle że tym razem najwyraźniej kosa trafiła na kamień, gdyż nie dość że Sean Donovan do tej pory skutecznie ukrywał swój prawdziwy cel, to jeszcze okazuje się, że ma sprzymierzeńca w samym Regent’s Park.

więcej »

East Side Story: By państwo rosło w siłę, a obywatele czuli się bezpieczniej
Sebastian Chosiński

25 II 2024

Druga część „Barona” Rustama Sagdijewa, która do kin trafiła sześć lat po pierwszej, wypada na jej tle znacznie słabiej. Jest to przede wszystkim skutkiem tego, że scenarzyści nie potrafili podjąć jednoznacznej decyzji, co chcą przedstawić widzowi. Czy ma to być ciąg dalszy historii związanej z rozpracowywaniem handlarzy narkotyków, czy też opowieść o tym, jak tajni agenci uzbeccy i rosyjscy doprowadzili do upadku Państwa Islamskiego w Syrii.

więcej »

Kulawe konie: Sez. 3. odc. 3. Niewłaściwi ludzie w kluczowych miejscach
Marcin Mroziuk

23 II 2024

Kiedy mogłoby się wydawać, że sytuacja została opanowana i jedynie River Cartwright będzie musiał ponieść konsekwencje swej zuchwałości i braku rozwagi, zostajemy zaskoczeni niespodziewanym zwrotem akcji. Okazuje się bowiem, że do tej pory obserwowaliśmy zaledwie wstęp do prawdziwej rozgrywki, w trakcie której zagrożenie jest już jak najbardziej realne.

więcej »

Polecamy

Zemsty szpon

Z filmu wyjęte:

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Panika na planie
— Jarosław Loretz

Jak nie gryzoń, to może jaszczurka?
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem... inaczej
— Jarosław Loretz

A gdyby tak skrzyżować człowieka z gryzoniem...
— Jarosław Loretz

Miły uśmiech na nowy rok
— Jarosław Loretz

Odcinek świąteczny
— Jarosław Loretz

Podniebne newsy
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Odrażający, brzydcy i… skorumpowani
— Sebastian Chosiński

Zhańbiona siostra i kajdany niewoli
— Sebastian Chosiński

Walerian i miasto tysięcy basmaczy
— Sebastian Chosiński

Człowiek, który się kulom nie kłaniał
— Sebastian Chosiński

Kto skrywa się w cieniu?
— Sebastian Chosiński

W westernowej oprawie
— Sebastian Chosiński

Na tropie
— Sebastian Chosiński

Z kiszłaku na katorgę
— Sebastian Chosiński

Puszkin w kirgiskim aule
— Sebastian Chosiński

Świat się zmienia
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.