Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Zinowij Rojzman
‹Upoważniony przez rewolucję – część 3›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUpoważniony przez rewolucję – część 3
Tytuł oryginalnyУполномочен революцией
ReżyseriaZinowij Rojzman
ZdjęciaLeonid Trawicki
Scenariusz
ObsadaNikołaj Jeriomienko młodszy, Aleksandr Arżyłowski, Szuchrat Irgaszew, Żanna Prochorienko, Szawkat Abdusałamow, Saidkamil Umarow, Aristarch Liwanow, Siergiej Nikonienko, Dżawłon Chamrajew, Ints Burāns, Elguja Burduli, Nikołaj Koczegarow
MuzykaDmitrij Janow-Janowski
Rok produkcji1987
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania84 min
Gatunekdramat, historyczny, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Klasyka kina radzieckiego: Walerian i miasto tysięcy basmaczy
[Zinowij Rojzman „Upoważniony przez rewolucję – część 3” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nawet najbardziej świadomemu komuniście i rewolucjoniście mogą przytrafić się błędy. Taki właśnie popełnia Walerian Kujbyszew w finałowej odsłonie miniserialu „Upoważniony przez rewolucję”. Na szczęście ma u swego boku Michaiła Frunzego, który wytyka mu potknięcie. A po już razem uderzają na basmacką Bucharę.

Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: Walerian i miasto tysięcy basmaczy
[Zinowij Rojzman „Upoważniony przez rewolucję – część 3” - recenzja]

Nawet najbardziej świadomemu komuniście i rewolucjoniście mogą przytrafić się błędy. Taki właśnie popełnia Walerian Kujbyszew w finałowej odsłonie miniserialu „Upoważniony przez rewolucję”. Na szczęście ma u swego boku Michaiła Frunzego, który wytyka mu potknięcie. A po już razem uderzają na basmacką Bucharę.

Zinowij Rojzman
‹Upoważniony przez rewolucję – część 3›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUpoważniony przez rewolucję – część 3
Tytuł oryginalnyУполномочен революцией
ReżyseriaZinowij Rojzman
ZdjęciaLeonid Trawicki
Scenariusz
ObsadaNikołaj Jeriomienko młodszy, Aleksandr Arżyłowski, Szuchrat Irgaszew, Żanna Prochorienko, Szawkat Abdusałamow, Saidkamil Umarow, Aristarch Liwanow, Siergiej Nikonienko, Dżawłon Chamrajew, Ints Burāns, Elguja Burduli, Nikołaj Koczegarow
MuzykaDmitrij Janow-Janowski
Rok produkcji1987
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania84 min
Gatunekdramat, historyczny, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Drugą część poświęconego walce prowadzonej przez Waleriana Władimirowicza Kujbyszewa, bolszewickiego aparatczyka, z turkiestańskimi basmaczami historyczno-rewolucyjnego miniserialu Zinowija Rojzmana „Upoważniony przez rewolucję” kończy symboliczna, piękna i wzruszająca, ale najprawdopodobniej całkowicie zakłamana scena. W zamieszkanym przez biedotę kiszłaku dwaj krasnoarmiejcy rekwirują miejscowym ich dobytek; niepokornych zmuszają do uległości strzałami. Mają jednak pecha, ponieważ przejeżdża właśnie tamtędy ze swoim oddziałem uczciwy i sprawiedliwy Kujbyszew (w tej roli niezmiennie Nikołaj Jeriomienko młodszy). Postanawia sprawdzić, co dzieje się w osadzie i trafia na wiarołomnych żołnierzy, którzy zostali wysłani po to, aby kupić konie, a oni postanowili wykorzystać sytuację i ograbić chłopów. Wszelkie zabrane dobra zostają biedakom zwrócone, a bandyci w mundurach Armii Czerwonej – postawieni pod mur. Zagorzali rewolucjoniści nie cackają się bowiem ze złodziejami we własnych szeregach. Wszystko to dzieje się na oczach zaskoczonych muzułmańskich mieszkańców kiszłaku, którzy przy okazji przekonują się, że komuniści nigdy nie skrzywdzą ubogich. Ba! zawsze będą stawać w ich obronie. Piękna bajeczka, nieprawdaż?
To oczywiście czysta propaganda, ale nie dziwmy się jej, bo przecież miniserial Rojzmana (również „Spotkanie wśród wysokich śniegów” i „Hasło: Hotel «Regina»”) powstał z okazji siedemdziesiątej rocznicy hucznie obchodzonej każdego roku w Związku Radzieckim Wielkiej Rewolucji Październikowej. Może nie wszystko jest w nim wygładzone, ale o złym portrecie „czerwonych” nie może być mowy. Nawet jeśli w ich szeregach trafiają się „czarne owce”, są, jak widać, szybko i bezlitośnie eliminowane. W tym kontekście Walerian Kujbyszew jawi się jako bezwzględnie tępiący wszelkie niesubordynację i złodziejstwo sędzia i szeryf w jednym. Na dodatek jest komunistą, który nie skrywa się w zaciszu gabinetów, nie chowa się za plecami innych, odważniejszych. Zawsze jest na pierwszej linii frontu. Nawet kiedy jego jadący przez step oddział atakują basmacze, nie uchyla się, doprowadza do ich pogonienia, jednocześnie przechwytując prezent, jaki kurbaszy Rahim-bek (znany z „Bez strachu” i „Tylko «starcy» idą w bój” Rustam Sagdułłajew) śle emirowi Buchary Muhammedowi Alim Chanowi (Ulmas Alichodżajew). A jest nim… kobieta.
Nie zawsze jednak wszystko idzie po myśli Kujbyszewa. W czasie kolejnego posiedzenia Biura Muzułmańskiego Komitetu Centralnego Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) Turkiestanu jego przewodniczący Turar Ryskułow (Szuchrat Irgaszew) wygłasza – w dużej mierze z poduszczenia brytyjskiego agenta Rachmatowa (Szawkat Abdusałamow) – płomienne przemówienie, w którym jest mowa o turkijskich komunistach. Pada nawet groźne hasło o „Wschodzie dla ludzi Wschodu”, co już trąci nacjonalizmem i islamskim fundamentalizmem. Na to z kolei reaguje Michaił Frunze (Siergiej Nikonienko), który przywołuje Kujbyszewa do porządku. Gdy wciąż trwa zacięta walka o władzę, nie można pozwalać na takie odstępstwa od ideologii i dyrektyw płynących z Kremla. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy emir Buchary szykuje się do ofensywy, a w okolicach Taszkientu grasują groźne bandy kurbaszy Szermat-chana (w tej roli Murad Radżabow – patrz: „Hasło: Hotel «Regina»” i „Ostatnia inspekcja”) oraz jego poplecznika kurbaszy Kuszbegi (Dżawłon Chamrajew, pojawiający się między innymi w easternie „Siódma kula”).
Obaj są nieprzejednanymi wroga władzy radzieckiej, gotowi zamordować każdego, kto choćby pomyślał o przejściu na stronę „czerwonych”. Mając takich przeciwników, nie można pozwolić sobie na chwilę słabości, a tym bardziej na utratę rewolucyjnej czujności. Na szczęście Kujbyszew ma wokół siebie bacznych i przytomnych czekistów: przybyłą z Moskwy – Olgę Fomiczową (Żanna Prochorienko) i bezpośrednio odpowiedzialnego za bezpieczeństwo Waleriana Władimirowicza Siergieja Suchariewa (Aleksandr Arżyłowski). To oni w końcu wpadają na trop Rachmatowa, który wodzi ich za nos od ucieczki z Samary (co pokazano w części pierwszej). Z biegiem akcji na coraz istotniejszą i niemal heroiczną postać wyrasta również były carski pułkownik Wadim Babiczow (Aristarch Liwanow). To człowiek honoru, nie może więc zgodzić się na bandyckie metody stosowane przez basmaczy; z drugiej strony przysięga, jaką składał admirałowi Kołczakowi, nie pozwala mu przejść na stronę bolszewików. Na dodatek nieustannie rozpamiętuje związek z Olgą, która, jak się okazuje, była matką jego jedynego syna.
Szczęście wielkie, że scenarzyści filmu – przypomnę, byli to Ukrainiec Eduard Werigo, Białorusin Boris Szapiro-Tulin oraz sam Zinowij Rojzman – nie wpadli na pomysł, aby Babiczowowi dane było doznanie komunistycznego objawienia. Żal natomiast trochę, że obmyślili mu aż tak tragiczny los. Choć z drugiej strony dzięki temu w finale to on zdaje się triumfować – nie ma raczej wątpliwości w to, że w sposób nie do końca zamierzony (a może jednak?) – nad krystalicznym Kujbyszewem. Zakończenie „Upoważnionego przez rewolucję” splata się fabularnie z „Upadkiem Czarnego Konsula” (1970) Kamila Jarmatowa. W efekcie na ekranie możemy zobaczyć inną wersję tych samych wydarzeń. Cztery lata po premierze tego miniserialu ostatecznie rozpadł się Związek Radziecki. W tym czasie Rojzman zdążył nakręcić w Uzbekistanie jeszcze jeden film – mroczny dramat kryminalny „Kodeks milczenia” (1990), który cieszył się zresztą sporą popularnością. Na jej fali Zinowij Aleksandrowicz wkrótce opuścił gościnny Uzbekistan i przeniósł się do Moskwy, gdzie mieszkał i pracował aż do swojej śmierci w czerwcu 2022 roku. Co ciekawe, ten etap swojej kariery reżyser zaczął od realizacji ciągu dalszego „Kodeksu…” (1993), co pozwoliło mu jeszcze raz, choć na krótko, powrócić do swojej przybranej ojczyzny.
koniec
7 lutego 2024

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Fallout: Odc. 3. Oko w oko z potworem
Marcin Mroziuk

22 IV 2024

Nie da się ukryć, że pozbawione głowy ciało Wilziga nie prezentuje się najlepiej, jednak ważne okazuje się to, że wciąż można zidentyfikować poszukiwanego zbiega z Enklawy. Obserwując rozwój wydarzeń, możemy zaś dojść do wniosku, że przynajmniej chwilowo szczęście opuszcza Lucy, natomiast Maximus ląduje raz na wozie, raz pod wozem.

więcej »

East Side Story: Czy można mieć nadzieję w Piekle?
Sebastian Chosiński

21 IV 2024

Mariupol to prawdopodobnie najboleśniej doświadczone przez los ukraińskie miasto w toczonej od ponad dwóch lat wojnie. Oblężone przez wojska rosyjskie, przez wiele tygodni sukcesywnie niszczone ostrzałami z lądu, powietrza i morza. Miasto zamordowane po to, by złamać opór jego mieszkańców i ukarać ich za odrzucenie „ruskiego miru”. O tym opowiada dokument Maksyma Litwinowa „Mariupol. Niestracona nadzieja”.

więcej »

Fallout: Odc. 2. Elementy układanki zaczynają do siebie pasować
Marcin Mroziuk

19 IV 2024

Z jednej strony trudno nam zachować powagę, gdy obserwujemy, jak bardzo zachowanie Lucy nie pasuje do zwyczajów i warunków panujących na powierzchni. Z drugiej strony w miarę rozwoju wydarzeń wygląda na to, że właśnie ta młoda kobieta ma szansę wykonać z powodzeniem misję, która na pierwszy rzut oka jest ponad jej siły.

więcej »

Polecamy

Bo biblioteka była zamknięta

Z filmu wyjęte:

Bo biblioteka była zamknięta
— Jarosław Loretz

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.