Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 kwietnia 2024
w Esensji w Esensjopedii

Rustam Sagdijew
‹Baron 2: Pseudonim «Baron»›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBaron 2: Pseudonim «Baron»
Tytuł oryginalnyБарон 2: Позывной «Барон»
ReżyseriaRustam Sagdijew
ZdjęciaRustam Muradow, Gleb Klimow, Jelena Topał
Scenariusz
ObsadaFarhad Mahmudow, Kaan Urbancıoğlu, Tauekel Muslim, Jułduz Radżabowa, Igor Lifanow, Konstantin Sołowjow, Wiktor Wierżbicki, Wiktoria Tołstoganowa, Siergiej Astachow, Muhammad-Ali Mahmadow, Sefa Zengin, Szahzoda Matczanowa, Dilnoza Kubajewa, Anton Stiepanienko, Eljor Mahkamow, Murat Aydın
MuzykaZulfija Haszymowa, Wiktoria Gudz
Rok produkcji2022
Kraj produkcjiRosja, Uzbekistan
Czas trwania118 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: By państwo rosło w siłę, a obywatele czuli się bezpieczniej
[Rustam Sagdijew „Baron 2: Pseudonim «Baron»” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Druga część „Barona” Rustama Sagdijewa, która do kin trafiła sześć lat po pierwszej, wypada na jej tle znacznie słabiej. Jest to przede wszystkim skutkiem tego, że scenarzyści nie potrafili podjąć jednoznacznej decyzji, co chcą przedstawić widzowi. Czy ma to być ciąg dalszy historii związanej z rozpracowywaniem handlarzy narkotyków, czy też opowieść o tym, jak tajni agenci uzbeccy i rosyjscy doprowadzili do upadku Państwa Islamskiego w Syrii.

Sebastian Chosiński

East Side Story: By państwo rosło w siłę, a obywatele czuli się bezpieczniej
[Rustam Sagdijew „Baron 2: Pseudonim «Baron»” - recenzja]

Druga część „Barona” Rustama Sagdijewa, która do kin trafiła sześć lat po pierwszej, wypada na jej tle znacznie słabiej. Jest to przede wszystkim skutkiem tego, że scenarzyści nie potrafili podjąć jednoznacznej decyzji, co chcą przedstawić widzowi. Czy ma to być ciąg dalszy historii związanej z rozpracowywaniem handlarzy narkotyków, czy też opowieść o tym, jak tajni agenci uzbeccy i rosyjscy doprowadzili do upadku Państwa Islamskiego w Syrii.

Rustam Sagdijew
‹Baron 2: Pseudonim «Baron»›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBaron 2: Pseudonim «Baron»
Tytuł oryginalnyБарон 2: Позывной «Барон»
ReżyseriaRustam Sagdijew
ZdjęciaRustam Muradow, Gleb Klimow, Jelena Topał
Scenariusz
ObsadaFarhad Mahmudow, Kaan Urbancıoğlu, Tauekel Muslim, Jułduz Radżabowa, Igor Lifanow, Konstantin Sołowjow, Wiktor Wierżbicki, Wiktoria Tołstoganowa, Siergiej Astachow, Muhammad-Ali Mahmadow, Sefa Zengin, Szahzoda Matczanowa, Dilnoza Kubajewa, Anton Stiepanienko, Eljor Mahkamow, Murat Aydın
MuzykaZulfija Haszymowa, Wiktoria Gudz
Rok produkcji2022
Kraj produkcjiRosja, Uzbekistan
Czas trwania118 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Największą tajemnicę pierwszego „Barona” (2016) uzbecki reżyser Rustam Sagdijew zdradził widzom pod koniec drugiej części dramatu. To wtedy okazało się, że nie tylko eksbokser Batyr Saidow był „wtyczką” Służby Bezpieczeństwa Narodowego w grupie przestępczej narkobarona Mardon-baja, ale przede wszystkim będący jego prawą ręką, najbardziej zaufanym współpracownikiem – Izzat. A tak naprawdę – pułkownik Dżawanhir Rahimow. Mogłoby się wydawać, że po rozbiciu szajki handlarzy opium Izzat został zdemaskowany i wycofany z działalności „pod przykrywką”. Mimo wszystko jednak nie. Pozostawiono go w strukturach mafii, licząc na to, że pozwoli wyłuskać tych biznesowych kooperantów Mardona, którzy jeszcze pozostali na wolności. To stało się pretekstem do nakręcenia kontynuacji filmu, za którą ponownie odpowiadał Sagdijew.
Przy okazji zmienili się jednak scenarzyści i trzeba przyznać, że nie wyszło to dziełu na dobre. Owszem, można było zżymać się, że przy okazji pracy nad pierwszym „Baronem” Służba Bezpieczeństwa Narodowego wcisnęła mu do ekipy dwóch „konsultantów” (chodziło o Nadira Kurbanowa i Uktama Suwanowa), ale – jak się później okazało – to chyba głównie dzięki nim obraz zachowywał realizm. Kiedy doradców zabrakło, wszystko posypało się dokumentnie. Ani Igor Achmedow (współtwórca animowanej komedii science fiction „Ku! Kin-dza-dza”), ani Madina Muminowa, ani też Giennadij Kazaczkow (który jako aktor pojawił się w niewielkiej rólce w wojennym „Batalionie”) – nie udźwignęli tematu. Z jednej strony starając się nawiązać fabularnie do filmu z 2016 roku, z drugiej natomiast próbując stworzyć zupełnie nową opowieść, podjęli się trudu sklecenia z bardzo różnych wątków w miarę spójnej historii – i na tym całkowicie polegli.
„Pseudonim «Baron»” w ogóle miał pod górkę. Był już bowiem gotowy w 2020, ale jego premierę z powodu pandemii koronawirusa wstrzymywano przez kolejne dwa lata – do sierpnia 2022 roku. Może też w tym czasie za dużo „grzebano” przy montażu. W każdym razie to, co ostatecznie trafiło na ekrany, nie miało prawa zadowolić wielbicieli kina akcji. Przegrywając nawet w wewnętrznej konkurencji z innymi uzbeckimi filmami sensacyjnymi z ostatnich lat, jak „Snajper” (2019) Ozoda Szamsa czy „Nie jestem terrorystą. Historia mojej śmierci” (2021) Muhammada Ali Iskandarija. Podstawowy problem polega na tym, że przez ponad połowę czasu nie za bardzo wiadomo, co ma być główną osią fabularną: czy dalsza działalność „pod przykrywką” Izzata (w tej roli ponownie Farhad Mahmudow), który tym razem rozpracowuje afgańskiego narkobarona Bassama (w tej roli Tadżyk Muhammad-Ali Mahmadow, znany z „Powrotu do Afganistanu”, „Nieprawdziwego futbolu” i „Braterstwa”), czy też opowieść o tym, jak bohaterscy Uzbecy (i przy okazji Rosjanie) walczą z Państwem Islamskim w Syrii.
Przez dłuższy czas oba wątki prowadzone są równolegle, chociaż w zasadzie nie mają ze sobą nic wspólnego. Później następuje ich – pozbawione sensu i ciągu przyczynowo-skutkowego – powiązanie, by w finale zatriumfował ten drugi. I gdyby tylko na nim się skupiono, film pewnie dałoby się jeszcze jakoś obronić. Spróbuję to jednak jakoś uporządkować. Po śmierci Mardon-baja jego interesy z Rosjanami próbuje przejąć wspomniany Bassam. Na rozmowy z nimi wysyła do Moskwy Izzata, któremu dodaje do towarzystwa swojego syna Turana (Eljor Mahkamow). Chłopak ma kontrolować poczynania Izzata, ale w rzeczywistości jest tym mało zainteresowany. Kiedy wywiad rosyjski podsuwa mu swoją agentkę, Lolę (Szahzoda Matczanowa), zajmuje się już tylko nią. Dzięki niemu pułkownik Rahimow ma nie tylko czas, żeby prowadzić rozmowy biznesowe z przedsiębiorcą Wiktorem (Siergiej Astachow), ale także debatować z pułkownikiem rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa (Konstantin Sołowjow – vide „Bałkańska linia”). Ten ostatni działa na zlecenie swojego przełożonego, generała (w tej roli Igor Lifanow – patrz: „Pułapka na zabójcę”), który głowi się nad tym, jak wyciągnąć Izzata ze szponów mafii, zanim go ktoś zdemaskuje.
I nagle dzieje się cud. Szast-prast i pułkownik Dżawanhir Rahimow odnajduje się w Syrii w szeregach Da’isz jako agent o kryptonimie… „Baron”. W tym wątku pojawiają się też zupełnie nowe postaci: Ehsan (turecki aktor Kaan Urbancıoğlu) – sprzedawca w sklepie w miasteczku, które stało się bazą islamistów; Bułat (Kazach Tauekel Muslim) – nauczyciel, który pragnie uratować z opresji sprowadzoną podstępnie z Iraku jako żonę dla bojownika Alego Uzbeczkę Nargizę (Jułduz Radżabowa); wreszcie dowódca oddziału (Turek Murat Aydın), który z jakiegoś powodu utrzymuje kontakt telefoniczny z… Bassamem. I to jest tak naprawdę jedyna nić łącząca oba wątki. Uczciwie jednak muszę przyznać, że kiedy Rustam Sagdijew zaczyna skupiać się na tym drugim, czyli rozpracowywaniu ISIS przez różnej maści agentów – głównie rosyjskich i uzbeckich – zaczyna robić się nieco ciekawiej. Ale to wszystko dzieje się za późno i występuje w zbyt małych proporcjach. Jakby reżyser do końca nie miał konceptu na to, jaką drogą podążyć. Więcej stanowczości z jego strony być może uratowałoby film.
koniec
25 lutego 2024

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Sez. 2. odc. 8. Porozmawiajmy o zabijaniu
Marcin Mroziuk

12 IV 2024

Chociaż główny bohater znalazł się w na pierwszy rzut oka beznadziejnym położeniu, to w istocie nie zastanawiamy się, czy uda mu się rozprawić z Langstonem i jego ludźmi, lecz jedynie czekamy, by dowiedzieć się, w jaki sposób tego dokona. Niestety tutaj twórcy scenariusza zdecydowanie przesadzili, gdyż pozwolili Reacherowi na zupełnie nieprawdopodobne wyczyny.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słona pustynia Tadżykistanu
Sebastian Chosiński

10 IV 2024

Bruno Jasieński to polski poeta, prozaik i dramaturg. Autor głośnej powieści „Palę Paryż”, która przyczyniła się do jego wydalenia z Francji i przeprowadzki do Związku Radzieckiego. Tam w pierwszej połowie lat 30. zdobył rozgłos za sprawą rozgrywającego się w sowieckim Tadżykistanie socrealistycznego produkcyjniaka „Człowiek zmienia skórę”. W 1978 roku książkę ten przeniósł na ekran bucharski Żyd Bension (Boris) Kimiagarow.

więcej »

Reacher: Sez. 2. odc. 7. Każda akcja powoduje reakcję
Marcin Mroziuk

8 IV 2024

Tak jak można się było spodziewać, ani Reacher, ani jego ludzie nie zamierzają puścić płazem tego, co spotkało Russo. Szkopuł w tym, że Langston też nie pozostaje bezczynny, dlatego w miarę rozwoju wydarzeń napięcie tylko rośnie.

więcej »

Polecamy

Wilkołaki wciąż modne

Z filmu wyjęte:

Wilkołaki wciąż modne
— Jarosław Loretz

Precyzja z dawnych wieków
— Jarosław Loretz

Migrujące polskie płynne złoto
— Jarosław Loretz

Eksport w kierunku nieoczywistym
— Jarosław Loretz

Eksport niejedno ma imię
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy – kontynuacja
— Jarosław Loretz

Polski hit eksportowy
— Jarosław Loretz

Zemsty szpon
— Jarosław Loretz

Taśmowa robota
— Jarosław Loretz

Z wątrobą na dłoni
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Gdy rzeczywistość zastępuje fikcję
— Sebastian Chosiński

Dwie siostry i pamięć o matce
— Sebastian Chosiński

W poszukiwaniu straconego życia
— Sebastian Chosiński

Azerski „bękart wojny”
— Sebastian Chosiński

Za nieswoją ojczyznę
— Sebastian Chosiński

Od miłości do nienawiści
— Sebastian Chosiński

Bandyta też chce być kochany
— Sebastian Chosiński

Ciotka z piekła rodem
— Sebastian Chosiński

Zbudzone upiory
— Sebastian Chosiński

Tajemnica pięknej aktorki
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.